Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΝΤΥΠΟΥ

Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΝΤΥΠΟΥ 

ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
του Σωτ.Γλυκού

Στην Εστία του Σαββάτου της 4.7.09 τρεις διακεκριμένοι αρθρογράφοι , οι Τηλέμαχος Μαράτος, Νικ. Λιναρδάτος και Χαράλαμπος. Μπαμπίλης – παλαίμαχοι στο δημόσιο λόγο- ασχολήθηκαν με τον σύγχρονο ελληνικό Τύπο και ο κάθε ένας με τον τρόπο του εκθέτουν τη νοσηρή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο ελληνικός έντυπος και ηλεκτρονικός Τύπος.

«Αυτό που φωνάζει η ταπεινότητα μου εδώ και 50 χρόνια .Στο παρόν σημείωμα θα ήθελα να προστεθεί και η δική μου άποψη ενός ταπεινού αναγνώστη και τηλεθεατή για την κατάντια , την αθλιότητα την ασυδοσία αλλά και την ανείπωτη αηδία που προκαλεί στην ελληνική κοινωνία αυτή η υπερεξουσία που συνοπτικά ονομάστηκε Μ.Μ.Ε..
Είναι επιτέλους αναγκαίο σ αυτή τη χώρα , να γνωρίζει ο πολίτης ποιος επηρεάζει και διαμορφώνει την κοινή γνώμη .. Ποιος ανεβάζει και κατεβάζει κυβερνήσεις . Ποιος απαξιώνει ηθικές και πνευματικές αξίες και αντ, αυτών αναδεικνύει ξενόφερτες συμπεριφορές, ιδέες, ήθη και έθιμα που αλλοτριώνουν την εθνική μας ταυτότητα και μας καθιστούν έθνος τριτοκοσμικό ,χωρίς ιστορική κληρονομιά και εθνική κουλτούρα . Μα ποιος άλλος από ορισμένους ινστρούχτορες ενημερωτές του ημερήσιου έντυπου Τύπου και φυσικά από τους δημοσιογράφους κυρίως των μεγάλων καναλιών που ο κόσμος κρέμεται από τα χείλη τους .και ακόμα από τους ινστρούχτορες διαφόρων κομματικών- πολιτικών και άλλων ιδιοτελών συμφερόντων , που κατ αποκλειστικότητα κρατάνε το μικρόφωνο επί 24ωρου βάσεως, και διοχετεύουν το αφιόνι της παραποιημένης είδησης ,πληροφορίας, γνώσης σε καθημερινή βάση από τα ηλεκτρονικά κυρίως Μ.Μ,Ε και επηρεάζουν κατά το δοκούν την ελληνική κοινωνία.. Ο Έλληνας πολίτης δεν γνωρίζει ποτέ όλη την αλήθεια και πείθεται δυστυχώς από τους οχετούς της χυδαίας παραπληροφόρησης και της ανεπαίσχυντης προπαγάνδας που διοχετεύουν οι ινστρούχτορες των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.. Η κοινωνία ,ο λαός δεν θα πρέπει να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τους συμβουλάτορες εκείνους που εκμεταλλεύονται τη θέση του ηλεκτρονικού κυρίως ντελάλη που διαμορφώνει την κοινή γνώμη σύμφωνα με τα κελεύσματα των αφεντικών του . Αντί δηλαδή να ενημερώνουν αμερόληπτα και αντικειμενικά την κοινή γνώμη την κοινωνία, μετατρέπονται σε φερέφωνα των μεγάλων οικονομικών Τραστ, ή και των κομμάτων και αυτοαποκαλούνται «Υπέρτατη Εξουσία» απαξιώνοντας προκλητικά αλαζονικά και αναιδέστατα τις τρεις θεσμοθετημένες εξουσίες . Νομοθετική , Εκτελεστική και Δικαστική . Λέγοντας μάλιστα χωρίς ίχνος σεβασμού προς το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους ότι: «Εμείς είμαστε εδώ για να ελέγχουμε την εξουσία».
Έχουν εσφαλμένη άποψη όσοι πιστεύουν ότι ο δημοσιογράφος έχει το δικαίωμα του ελέγχου της εκλεγμένης από το λαό οποιασδήποτε κυβέρνησης .Το δικαίωμα αυτό το επαναλαμβάνω, το έχει η εκλεγμένη από το λαό αντιπολίτευση και μόνο αυτή. Η εκάστοτε κυβέρνηση δεν έχει καμιά υποχρέωση να λογοδοτεί στον πρώτο τυχόντα δημοσιογράφο. Είναι τουλάχιστον κωμικοτραγικό ο εκλεγμένος από το λαό βουλευτής ,Δήμαρχος ,πρόεδρος κοινότητος να στέκεται απέναντι στον δημοσιογράφο και να λογοδοτεί ως σεμνή αρσακειάδα. Είναι όμως υποχρεωμένος ο εκπρόσωπος του λαού ο βουλευτής να λογοδοτεί στη βουλή των Ελλήνων και μόνο εκεί . Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι στα δημοκρατικά πολιτεύματα ο βουλευτής εκπροσωπεί τους χιλιάδες ψηφοφόρους που του έχουν δώσει το δικαίωμα και την εντολή να τους εκπροσωπεί Ο δημοσιογράφος εκπροσωπεί μόνο τον εργοδότη του, από τον οποίο και πληρώνεται. Το λαό τον εκπροσωπούν οι βουλευτές και γενικότερα οι αιρετοί άρχοντες και μόνο αυτοί.. Αυτό το «σλόγκαν» που έχουν περάσει στην κοινή γνώμη οι δημοσιογράφοι , ότι δήθεν: «Είμαστε εδώ για να ελέγχουμε την εξουσία», αποτελεί απαξίωση του Συντάγματος και του θεσμοθετημένου ρόλου των εκπροσώπων του λαού.
Δυστυχώς αυτά συμβαίνουν στις μέρες μας. Τα βλέπουμε στις τηλεοράσεις τα ακούμε καθημερινά από τα δελτία ειδήσεων. Βουίζουν τα αυτιά μας από την καθημερινή πλύση εγκεφάλου. Πολλές φορές τον κεντρικό παρουσιαστή ειδήσεων τον συνδράμουν και άλλοι δύο τρεις ή και τέσσερις, που συνεπικουρούν το έργο της καθημερινής πλύσης εγκεφάλου, της καθημερινής άθλιας προπαγάνδας και επηρεασμού της κοινή γνώμης. Οι ίδιοι πάλι παίζουν τον ρόλο του δικαστή ή του εισαγγελέα ,του ψυχολόγου , του αστυνομικού ή και του πολιτικού αναλυτή, αναλόγως του θέματος που παρουσιάζουν . Διακατέχονται από μια υπέρτατη αλαζονεία και μια έπαρση ανωτερότητας γιατί γνωρίζουν την εξουσιαστική τους δύναμη ,την οποία κάκιστα αποδέχεται σήμερα η κοινωνία αφού και οι εκλεγμένοι από το λαό άρχοντες στέκονται μπροστά τους ως σεμνές αρσακειάδες. Οι τηλεάρχοντες αυτού του φυράματος πιστεύουν πως έχουν το δικαίωμα να ανακρίνουν τον οιοδήποτε εξονυχιστικά με τρόπο και μεθόδους εισαγγελέως . Δεν επιτρέπουν να εκφραστεί κάποιος ολοκληρωμένα παρά μονολεκτικά τηλεγραφικά . Ενώ οι τηλεάρχοντες τον πυροβολούν ταυτόχρονα και καταιγιστικά με ερωτήσεις χωρίς να περιμένουν απάντηση . Μοναδικός τους στόχος , να περάσουν στην κοινή γνώμη το μήνυμα που αυτοί θέλουν. Το μήνυμα , που θα φέρει τηλεθέαση ή θα ικανοποιήσει άλλους αφανείς σκοπούς , πολιτικούς , οικονομικούς κ.λ.π. Έχουν μια αναίδεια και μια αγένεια πολλές φορές, που ξεπερνά τα όρια μιας καφενόβιας συμπεριφοράς . Άκουσα π.χ από πρωτοκλασάτο τηλεπαρουσιαστή να λέει: « Μωρέ δεν μας χέζεις» . Άλλος πάλι γνωστό μπουμπούκι του τηλεοπτικού πανθέου , ως άλλος Καίσαρας μιλώντας σε ανώτατο αξιωματικό της Αστυνομίας τον αποκάλεσε ανίκανο και άχρηστο για το έργο που επιτελεί. Ένα ακόμα αγράμματο δημοσιογραφικό σκύβαλο , προφανώς για να εντυπωσιάσει τους ακροατές του, έλεγε σε συνομιλητή του . «Εμένα μου σηκώνεται το πρωί. Εσένα πότε σου σηκώνεται;» Ένας άλλος αστέρας της δημοσιογραφίας απευθυνόμενος σε πρώην πρόεδρο του Αρείου Πάγου έλεγε .« Να προσέχεις πως μιλάς όταν απευθύνεσαι σε δημοσιογράφο». ¨Ένα άλλο δημοσιογραφικό μπουμπούκι αλλά και αναιδής αναίσχυντος και αντίχριστος» τηλεπαρουσιαστής, σε συνέντευξη που έδινε σε σκανδαλοθηρικό περιοδικό και σε ερώτηση συναδέλφου του Τι κάνει το πρωί όταν σηκώνεται Απαντάει: « Κάνω το σταυρό μου όχι γιατί είμαι θρήσκος, αλλά που ξέρεις καμιά φορά . Αν Υπάρχε黨Όταν η συζήτηση φτάνει στην εργασία του στη εφημερίδα που εργαζόταν ο δημοσιογραφικός αστέρας απαντά: « Πήγα το 1992 μετά το βρώμικο ’89 και είχαν αλλάξει πολλά πράγματα .Εκεί άρχιζε η περίοδος που συνεχίζεται ως μια ενότητα μέχρι και σήμερα. Ξέγραψα όλες τις ιδεολογίες αριστερές και δεξιές, έκλεισα τον κύκλο και έγινα «η μαύρη τρύπα» .Τότε ίδρυσα και το νέο κίνημα Σ.Α.Μ είναι μια παγκόσμια οργάνωση που ακόμα δεν έχει εκδηλωθεί και σημαίνει Στ άρχ….μας .¨Όπως λοιπόν στο Ισλάμ στέκονται στραμμένοι προς τη Μέκκα και προσεύχονται, έτσι κι εμείς του Σ.Α.Μ τρεις φορές την ημέρα στρεφόμαστε στο συγκεκριμένο μέρος του σώματός μας και ανεβοκατεβάζοντας το χέρι φωνάζουμε δυνατά Στ αρχ … μας. Δοκίμασέ το και θα δεις πόσο ανακουφιστικό και αγχολυτικό είναι . Είναι τεράστια ιδεολογία το ΣΑΜ . Έχεις κατακτήσει ,κάτι μόνο όταν μπορείς να πεις στον Πανάγαθο Σ΄έχω γραμμένο στ αρχ… μου . Αυτή είναι η ολοκλήρωση του άνδρα .Όπως ο Διογένης είπε άντε γαμ… στον Μέγα Αλέξανδρο τον πιο ισχυρό άνθρωπο του κόσμου» Η συνέντευξη αυτή χιουμοριστικής υφής ή όχι αδιάφορο, αναδημοσιεύτηκε και σε ημερήσια εφημερίδα .Ένας άλλος επίσης από τους πλέον ακριβοπληρωμένους δημοσιογράφους με ύφος εκατό καρδιναλίων και εις επήκοον όλων των Ελλήνων «Αυτός ο μαλάκας ο μπάτσος ……» Οι ενημερωτές αυτού του είδους, έχουν εισβάλει σκόπιμα στον δημοσιογραφικό κλάδο και βέβαια είναι αυτοί οι θρασείς οι ματαιόδοξοι σαλτιμπάγκοι , που είναι έτοιμοι και άξιοι για όλα. Ακόμα και για την πλέον ανέντιμη κατάπτυστη και επαίσχυντη παλιανθρωπιά . Αρκεί να τους υποσχεθείς έναν παχυλό μισθό και δυο ή τρεις θέσεις στο Δημόσιο. Ενώ σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν οι ελάχιστοι η μειοψηφία των κακών του κλάδου οι ίδιοι δημοσιογράφοι ενημερωτές της κοινής γνώμης , ομολογούν πως η γάγγραινα στον κλάδο τους ,έχει φτάσει στο κόκαλο. Ο Δ. Ρίζος στην εφημερίδα του της 20-10-06 έγραφε σε κύριο άρθρο του: « Μαζέψτε τους αργόμισθους πολυθεσίτες .πάνω από 4.000 Δημοσιογράφοι με 3,4 και 5 αργομισθίες ο κάθε ένας του . Μόνο στην ΕΡΤ .είναι 1247 . Όλοι τους εισπράττουν χωρίς να εργάζονται από 3,4,και 5 κρατικά ταμεία .Ο ίδιος προοδευτικός δημοσιογράφος συνήθως είναι αργόμισθος στην ΕΡΤ, στη Γενική Γραμματεία Τύπου , στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, σε κάποια κρατική Τράπεζα , ή σε ένα δημόσιο Οργανισμό. και τέλος αναρωτιέται ο Δημήτρης Ο Ρίζος πως είναι δυνατόν οι 9 στους δέκα από αυτά τα αργόμισθα τρωκτικά να είναι τα φανατικότερα παπαγαλάκια της αριστεράς. Δυσκολεύεται βέβαια να πει ότι πολλά από αυτά τα παπαγαλάκια , είναι και παπαγαλάκια άλλων κομμάτων. Και βέβαια δεν αναφέρει λέξη για το Αγγελειόσημο και την ιστορία του, ούτε για το «λαχείο των Συντακτών» . Εδώ θεωρούμε επιβεβλημένο να πούμε δυο λόγια περί αυτών, μια και τα αποκρύπτουν επιμελώς οι καθ ύλην αρμόδιοι . Επί δικτατορίας Ιωάννου Μεταξά το Δ.Σ της Ενώσεως Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθηνών της γνωστής ΕΣΗΕΑ , προσκλήθηκε από τον Κώστα Μανιαδάκη -διαβόητο υπουργό της δημόσιας ασφάλειας-για μια φιλική συνάντηση ….Εκεί ο Μανιαδάκης τους είπε μεταξύ άλλων. « Κύριοι μαθαίνω μετά λύπης μου, ότι αρνείσθε να ενταχθείτε και εσείς όπως όλοι οι εργαζόμενοι στο ΙΚΑ . Ζητάτε προνομιακή μεταχείριση . Αυτό όπως αντιλαμβάνεσθε , αποτελεί άνιση μεταχείριση σε έναν ορισμένο κλάδο εργαζομένων. Αλλά επειδή αυτά τα περί ισότητας και δικαίας κατανομής , δεν ανήκουν στην ιδεολογία μας , θα σας δημιουργήσομε το «ΛΑΧΕΙΟ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» Έτσι ώστε από τα κέρδη που θα προκύπτουν να ενισχύεται το Ταμείο των δημοσιογράφων .Υπό την προϋπόθεση φυσικά ότι και εσείς θα υπακούτε τυφλά στις εντολές της παρούσης κυβερνήσεως » Και πράγματι, όλες οι εφημερίδες της εποχής έραναν με ροδοπέταλα και έγραφαν διθυράμβους για το καθεστώς της εποχής εκείνης. ¨Όταν μετά τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο καταργήθηκε η παράνομη αυτή προνομιακή μεταχείριση , του λαχείου των Συντακτών, μια άλλη δικτατορία του Γεωργίου Παπαδοπούλου φρόντισε με προνομιακό νόμο , να ενισχύσει την Ένωση Συντακτών με το γνωστό Αγγελειόσημο και με χαράτσι 20% σε κάθε διαφήμιση . Όταν μετά από χρόνια οι σοσιαλιστές κατάφεραν να πάρουν την εξουσία, πέραν των προνομίων του αγγελειοσήμου θεώρησαν ότι ο Τύπος αποτελεί δύναμη και πρέπει να χρησιμοποιηθούν πλάγια μέσα – δια της αργομισθίας των λειτουργών του Τύπου- η οποία δυστυχώς και συνεχίζεται σύμφωνα με τις πληροφορίες της εφημερίδος Αδέσμευτος Τύπος. Αυτή είναι η Ιδεολογία τους. Το χρήμα και η εξουσιαστική τους δύναμη. Τα άτομα αυτά που παριστάνουν τους δημοσιογράφους – τηλεπαρουσιαστές ενημερωτές και διαμορφωτές της κοινής γνώμης, δεν ανέκυψαν βέβαια στη εποχή μας ως «το μάνα εξ ουρανού». Είναι γνώριμοι όχι μόνο στην ελληνική κοινωνία αλλά και σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο που όμως κατάφερε μεθοδικά και με τη συμβολή φωτισμένων ανθρώπων που είχαν «κρεμασμένη την κάπα τους» να τους εντοπίζουν κάθε φορά και να τους γυρνούν το λιγότερο την πλάτη , ως κοινωνικά αποβράσματα που υποδύονται το ρόλο του κοινωνικού λειτουργού. Για του λόγου το αληθές , θα αναφέρω την χαρακτηριστική άποψη που εξέφρασε πριν από εκατό χρόνια περίπου για τα υποκείμενα αυτά ,ο διαπρεπής Γερμανός διανοούμενος επιστήμων και συγγραφέας Μαξ Νορντάου – ψευδώνυμο του Σίμωνα Σούλφιντ που ανακηρύχθηκε μάλιστα επίτιμος διδάκτωρ της Νομική σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών. – Στο πασίγνωστο βιβλίο του «Τα κατά συνθήκη ψεύδη», Γράφει: «Ο Δημοσιογράφος { αυτού του είδους } στην πράξη ασκεί μιαν εξουσία ίση με την εξουσία του νομοθετικού σώματος και της κυβέρνησης. ΄Έχει τέτοια δικαιώματα και εν τούτοις δεν έχει ανάγκη να διοριστεί από κανένα . Είναι η μόνη δύναμη σε ένα κράτος που δεν έχει ανάγκη από καμιά επικύρωση . Γίνεται μόνος του αυτό που είναι. Μπορεί να ασκήσει τη δύναμή του όπως αυτός θέλει ,χωρίς να έχει καμία ευθύνη για τις υπερβολές του και τα σοβαρά λάθη που μπορεί να κάνει.
Υπήρξαν επιπόλαιοι και ασυνείδητοι δημοσιογράφοι που προπαρασκεύασαν και προκάλεσαν επαναστάσεις και πολέμους και επισύρανε πάνω στην ίδια τους τη χώρα ή πάνω σε ξένα έθνη τη δυστυχία και την καταστροφή.
Αν ήταν βασιλιάδες θα τους εκθρονίζανε. Αν ήταν υπουργοί θα τους καταδικάζανε σε θάνατο. Αλλά σαν δημοσιογράφους τους αφήσανε απόλυτα ήσυχους και μόνο αυτοί βγήκαν σώοι και αβλαβείς από την φοβερή καταστροφή που οι ίδιοι είχαν προκαλέσει». Η άποψη του Διάσημου συγγραφέα Νορντάου ,δεν περιορίζεται
μόνο στους δημοσιογράφους. που έχουν τη δύναμη του κονδυλοφόρου… αλλά επεκτείνεται και στους εκδότες ή καναλάρχες, καθώς θα λέγαμε στη σημερινή εποχή. Γράφει λοιπόν για δαύτους , τους εμπόρους της ενημέρωσης και της διαφώτισης της κοινωνίας.«….Ο πρώτος τυχόντας ,ένας λούστρος , ένας τυχοδιώκτης , ένας κερδοσκόπος , μπορεί αν έχει λεφτά , ή άμα βρει συνεταίρους, να εκδώσει μια μεγάλη εφημερίδα – ή ένα τηλεοπτικό σταθμό θα λέγαμε σήμερα- αρκεί να μαζέψει γύρω του ένα πολυάριθμό επιτελείο από επαγγελματίες δημοσιογράφους και να γίνει έτσι από τη μια μέρα στην άλλη μια δύναμη, που να ασκεί πίεση πάνω στους υπουργούς ,στη βουλή ,στη δικαιοσύνη , στην τέχνη , στη λογοτεχνία , στο χρηματιστήριο και στο εμπόριο…»Και για να τεκμηριώσει την άποψή του ο Νορντάου, καταλήγει . «.. Η πείρα αποδεικνύει ότι με τα λεφτά , μπορεί να αγοράσει κανείς τα πάντα και παντού , τη συνεργασία ανθρώπων με ταλέντο, αλλά χωρίς χαρακτήρα. Γνωρίζουμε κατά δεκάδες παλιούς διαφημιστές και δόλιους χρεοκόπους, εγκληματίες που καταδικάστηκαν , αμαθείς παλιανθρώπους που ιδρύσανε μεγάλες εφημερίδες και στρατολογήσανε τους καλύτερους κοντυλοφόρους και διευθύνανε την επιχείρησή τους σύμφωνα με τα χυδαία τους αισθήματα , την ανηθικότητά τους και την έλλειψη από αρχές και πεποιθήσεις,»
Η κοινή γνώμη , είναι εύπλαστη ευμετάβλητη , ζυμάρι που πλάθεται και παίρνει το σχήμα που επιθυμούν οι κρυφοί ή και οι φανεροί εξουσιαστές της. Ας λέει ότι θέλει ο λαός . Στο τέλος με την μεθοδευμένη και συστηματική πλύση εγκεφάλου που αναλαμβάνουν οι βιομηχανίες της ενημέρωσης ο λαός, η κοινή γνώμη , η κοινωνία, θα πεισθεί θα υποκύψει και τελικά θα γίνει πειθήνιο όργανο του δυνάστη της. Και το χειρότερο τυφλωμένη με το αφιόνι των πληρωμένων κονδυλοφόρων θα συμβάλει η ίδια στην αυτοκαταστροφή της . Δυστυχώς στις μέρες μας , κυρίως τα ηλεκτρονικά Μ.Μ.Ε Αφού πρώτα απαξίωσαν μεθοδευμένα και συστηματικά τις τρεις θεσμοθετημένες εξουσίες Νομοθετική Εκτελεστική και Δικαστική, επιχέοντας τόνους λάσπης, αυτοανακηρύχτηκαν ως υπέρτατοι εξουσιαστές. της κοινωνίας . Ούτε καν τον ενδεικνυόμενο σεβασμό δεν εκφράζουν προς τους εκπροσώπους του λαού, δηλαδή της κοινής γνώμης , που είναι στην ουσία μόνο οι βουλευτές μας και που μόνο αυτοί -ως αντιπολίτευση-έχουν το δικαίωμα του ελέγχου της εκάστοτε κυβέρνησης.
Αν οι πραγματικοί εκφραστές της κοινής γνώμης που είναι –επαναλαμβάνω- μόνο οι βουλευτές μας δεν βάλουν φρένο στην ασυδοσία και στην αχαλίνωτη δημαγωγία των Μ.Μ.Ε , τότε η πατρίδα μας θα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Όποια πολιτική παράταξη και αν βρίσκεται στη εξουσία. Είναι επιβεβλημένο να βάλει το «χαλινό» με όποια ερμηνεία και αν δίνεται στον όρο, στους σαλτιμπάγκους των ΜΜΕ , για να δει επιτέλους μιαν άσπρη μέρα η ταλαίπωρη Ελλάδα. μας.

ΣΩΤΗΡΗΣ ΓΛΥΚΟΣ