Ο «πατριάρχης» της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας

 
Ο «πατριάρχης» της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας

Πρώτα άνθρωπος, μετά φίλαθλος και στη συνέχεια οπαδός

Η ΒΙΑΝΕΞ ήταν ο πόθος του και ο Παναθηναϊκός το πάθος του. Τα υπηρέτησε και τα δύο με συνέπεια μέχρι την τελευταία στιγμή.

Ο Πάυλος Γιαννακόπουλος γεννήθηκε το 1929. Γονείς του ήταν ο Δημήτρης και η Κατερίνα Γιαννακόπουλου. Αδέλφια του ο Θανάσης, ο Κώστας και μετά η Βασιλική κατά ηλικιακή σειρά. Η καταγωγή της οικογένειας ήταν από τη Σπάρτη έζησε όμως όλα τα χρόνια της ζωής του στην Αθήνα.

Μετά τον θάνατο του πατέρα του ανέλαβε τα ηνία της οικογένειας ως πρωτότοκος και το 1960 μαζί με τα αδέλφια του ίδρυσε την εμπορική εταιρεία ΦΑΡΜΑΓΙΑΝ, η οποία το 1971 μετατράπηκε σε ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία ΒΙΑΝΕΞ.Θα δουλέψει σκληρά. Σκληρότερα από τον καθένα. Για να πετύχει τον στόχο του, τον κάθε στόχο που έβαζε, ξέχναγε γιορτές, αργίες και διακοπές. Δούλευε νυχθημερόν. Με πείσμα και διορατικότητα. Αυτόν τον συνδυασμό που γεννά την επιτυχία. Ο συνδυασμός που μετατρέπει ένα μικρό φαρμακείο στην οδό Πειραιώς σε μία παγκόσμια αυτοκρατορία. Με δουλειά, σκληρή δουλειά.

Σήμερα η ΒΙΑΝΕΞ είναι μία από τις κορυφαίες εταιρείες του είδους στην Ελλάδα με σημαντική εξαγωγική δραστηριότητα.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 θα γνωρίσει τη γυναίκα της ζωής του. Τη Δέσποινα Γιαννακοπούλου. Θα την ερωτευτεί κεραυνοβόλα. Θα θαμπωθεί από την ομορφιά και την καλλιέργεια της. Από τη φυσική ζεστασιά και την ευγένεια της. Θα την αγαπήσει και θα αγαπηθεί από εκείνη όσο κανείς. Η Δέσποινα θα αποτελέσει το μεγαλύτερο στήριγμα για τον Παύλο, θα είναι δίπλα του πάντα και παντού. Βράχος. Θα περάσουν μαζί μια ολόκληρη ζωή. Και το 1974, στις 22 Ιουνίου, θα του κάνει το μεγαλύτερο δώρο της ζωής του: Τον γιο του Δημήτρη. Τον διάδοχο του.

Ο Παύλος ήταν «του δίνω». Ποτέ δεν υπήρξε «του παίρνω»

Όσοι ξέρουν από το ελληνικό επιχειρείν έχουν να λένε για το «πατριάρχη» της φαρμοκοβιομηχανίας στη χώρα μας που συνέβαλε όσο λίγοι στο να αναπτυχθεί ο κλάδος και να αποκτήσει και εξαγωγικό προφίλ. Ένας άνθρωπος που είχε ως βασικό μότο ζωής «Για να φτάσεις στην κορυφή χρειάζεται να προσπαθήσεις. Να έχεις όραμα, αφοσίωση και πίστη», δεν μπορούσε παρά να πετύχει.Ο Παύλος Γιαννακόπουλος διετέλεσε επί σειρά ετών πρόεδρος του Συλλόγου Αντιπροσώπων Φαρμακευτικών Ειδών και Ειδικοτήτων (ΣΑΦΕΕ), πρόεδρος του Συνδέσμου Εμπορικών Αντιπροσώπων Αθηνών, καθώς και αντιπρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΒΕΑ), ενώ βραβεύθηκε πολλές φορές από οικονομικούς, επιχειρηματικούς και επιστημονικούς φορείς της Ελλάδας και του εξωτερικού. Για τη συνολική του προσφορά στην ελληνική φαρμακευτική αγορά τιμήθηκε από τον Φαρμακευτικό Σύλλογο Αττικής, τον Απρίλιο του 2017.

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος είχε δηλώσει κατ' επανάληψη ότι οι μεγάλες αγάπες της ζωής του ήταν η οικογένειά του, με τη σύζυγό του Δέσποινα και τον μοναχογιό του Δημήτρη, και ο Παναθηναϊκός. Σε όλη τη διάρκεια της ενασχόλησής του με το «τριφύλλι» ξόδεψε πακτωλό χρημάτων, χωρίς να λαμβάνει -πανθομολογούμενα- ανάλογο οικονομικό όφελος. Οι μεγάλες επιτυχίες του συλλόγου με αυτόν στο τιμόνι και η μαζική αγάπη του κόσμου στο πρόσωπό του μέχρι το τέλος της ζωής του, αποτέλεσαν την ανταμοιβή του.

«Άλλοι τα παίζουν στα καζίνο, κάποιοι τα τρώνε στα μπουζούκια, εγώ έχω τον Παναθηναϊκό. Η δική μου τρέλα είναι ο Παναθηναϊκός.Είναι η ακριβή τρέλα μου. Γιατί για μένα είναι χόμπι και όχι οικονομική επιχείρηση. Όποιος πει ότι από τα αθλήματα αυτά βγάζεις χρήματα, θα πει ψέματα».

Με την απόκτηση του Νίκου Γκάλη, σηματοδότησε την αναγέννηση του Παναθηναϊκού στο μπάσκετ και έφερε κατά καιρούς στον ΠΑΟ μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του Παγκοσμίου Μπάσκετ τόσο αθλητές, όσο και προπονητές (Παναγιώτης Γιαννάκης, Φάνης Χριστοδούλου, Ζάρκο Πάσπαλι, Στόγιαν Βράνκοβιτς, Μπάιρον Σκοτ, Ντίνο Ράτζα, Ντομινίκ Γουΐλκινς, Αλεξάντερ Βολκώφ, Ντέγιαν Μποντίρογκα, Ζέλικο Ρέμπρατσα, Σαρούνας Γιασικέβιτσιους, Δημήτρης Διαμαντίδης, Ραμούνας Σισκάουσκας, Ζέλικο Ομπράντοβιτς και πολλούς άλλους). Επί προεδρίας του ο Παναθηναϊκός έχει κατακτήσει μεταξύ άλλων 6 Ευρωπαϊκά,1 Διηπειρωτικό Κύπελλο,13 Πρωταθλήματα και 9 Κύπελλα.

Tην ημέρα της τραγωδίας της Θύρας 7, 8/2/1981, ο Παύλος Γιαννακόπουλος έτρεξε στο Τζάνειο, όπου νοσηλεύονταν τα θύματα, για να προσφέρει φάρμακα κι ό,τι άλλο χρειαστεί. Έδωσε μέχρι και λεφτά στις οικογένειες των θυμάτων. Ο Παύλος ήταν εκεί, αυθόρμητα παρών στην μεγαλύτερη τραγωδία πού χτύπησε την οικογένεια του Ολυμπιακού και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Εκείνη την αποφράδα ημέρα της 8ης Φλεβάρη 1981, η μορφή του Παύλου Γιαννακόπουλου περιφέρονταν με ζωγραφισμένη την απόγνωση στο πρόσωπο, στους ματωμένους διαδρόμους του νοσοκομείου. Ο τεράστιος αυτός φίλαθλος, δεν πήγε στο Τζάνειο για να κάνει επικοινωνιακή πολιτική. Δεν πήγε για να τον τραβήξουν οι κάμερες, για να φωτογραφηθεί , εκμεταλλευόμενος την οδύνη των τραγικών οικογενειών.

Η παρουσία του εκεί, ήταν απολύτως αυθόρμητη. Του την επέβαλε το συναισθηματικό του φορτίο. Πήγε για να προσφέρει, όπως έκανε πάντα στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του. Ο αδελφός του, Θανάσης σε συνέντευξη που είχε δώσει το 1997 στο "ΦΩΣ" είχε αποκαλύψει πως ο Παύλος Γιαννακόπουλος ανέλαβε τα έξοδα νοσηλείας του "Αττίλιο" όταν αυτός αντιμετώπισε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Ο θρυλικός τρομπετίστας της "Θύρας 7" δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να πληρώσει ο ίδιος τα έξοδα, κάτι το οποίο έκανε ο εμβληματικός παράγοντας του Παναθηναϊκού.

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος απεβίωσε στις 10/6/2018.

Ήταν πάντα ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Μιας πόρτας ορθάνοικτης για όσους είχαν ανάγκη. Όσους χρειάζονταν βοήθεια… Οι ιστορίες πολλές, αμέτρητες. Παράδειγμα ανθρωπιάς. Άνθρωπος με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Οι δύο γραμματείς του, έχουν δει και έχουν ακούσει πολλά. Αλλά θα κρατήσουν όπως τους είχε ζητήσει ο Παύλος Γιαννακόπουλος, καλά κρυμμένες τις περιπτώσεις που ο Παύλος πρόσφερε κάθε λογής βοήθεια σε όσους πέρασαν το κατώφλι του.

Ο Παύλος ήταν ένας ΚΥΡΙΟΣ σε όλη του την καριέρα, όλη του τη σταδιοδρομία, όλη του τη ζωή, σε όποιον τομέα κι αν έδρασε. Η μνήμη και η αξιοπρέπειά του δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

O Diasimos