Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΙΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΙΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ

 

Πυθαγόρας: ο Θεός, η Μοίρα, η Επιλογή, η Τύχη! 

Ο Πυθαγόρας ασχολείται επιμελώς με τις πράξεις των ανθρώπων. Με το ανήσυχο βλέμμα του ανιχνεύει τη σχέση των γήινων κατοίκων της Γης με τα άστρα. Καταλήγει σε συμπέρασμα ότι στη Ζωή υπάρχουν τέσσερις βασικές αιτίες που κατευθύνουν τις έννοιες του πεπρωμένου.

Αυτές είναι: Ο Θεός! Η Μοίρα! Η Επιλογή! Η Τύχη!

Πίσω από κάθε αιτία είναι κρυμμένη η Πρόνοια.

Πρώτη "Κινητική Αρχή" είναι ο Θεός. Κάτω από τον Θεό υπάρχει η Νομοθεσία των Αριθμών σε ολόκληρη την έκταση του Σύμπαντος.

Σε επίπεδο "Κοσμογονίας" για τη δημιουργία του κόσμου, συνοδός των αριθμών είναι «η Ανάγκη» που υποχρεώνει τους αριθμούς να υπάρχουν.

Η "Μοίρα" αποτελεί μία φυσική δύναμη που δεν μπορεί ο Άνθρωπος της Γης να ανατρέψει. Δεν μπορούμε να επιλέξουμε ούτε τους γονείς μας, ούτε την κληρονομικότητά μας, ούτε την εθνικότητά μας.

Δεν μπορούμε να αποφύγουμε τη γέννησή μας ή το θάνατό μας. Η Μοίρα που ορίζει τους κανόνες ύπαρξής μας είναι απρόσωπη, αμετάβλητη και τηρεί το Νόμο της Αναγκαιότητας.

Οι "Επιλογές" μας λειτουργούν με βάση την ελεύθερη βούλησή μας. Εμείς, σε κάθε επόμενη στιγμή, επιλέγουμε αυτό που θα πραγματοποιήσουμε με κάθε επόμενη πράξη μας.

Η "Τύχη" είναι αποτέλεσμα αυθόρμητης σύμπτωσης και προέρχεται μετά από την επιθυμία μας, από την Μοίρα ή από την Επιλογή.

Στο σημείο αυτό, εξετάζουμε το Νόμο των Αντιθέτων Δυνάμεων.

Συμφωνούμε με τον Πορφύριο σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετες δυνάμεις: Στη δύναμη του αγαθού που ονόμαζε Μονάδα, Φως, Ορθόν, Ισότιμον, Σταθερόν, Ευθύ, καθώς και στη δύναμη του Κακού, το οποίο ονόμαζε Σκότος, Αριστερόν, Άνισον, Ασταθές, Αντίθετον, Άδικον και άλλα.

Στο πεδίο της Αρμονίας, ο Πυθαγόρας παραδέχεται την ύπαρξη "Δέκα Ζευγών" που υπάρχουν στον κόσμο για να στηρίζουν την Αρμονία:

Αυτά τα Ζεύγη είναι:

1) Δεξιόν - Αριστερόν

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος στο αριστερό του ημισφαίριο είναι γένους αρσενικού και η έδρα της ηλεκτρικής δυνάμεως επηρεάζει το δεξιό μέρος του σώματος. Το δεξιό μέρος του εγκεφάλου είναι γένους θηλυκού και η έδρα της μαγνητικής δυνάμεως επηρεάζει το αριστερό μέρος του εγκεφάλου.

2) Άρτιο - Περιττό

Το Άρτιο αντιπροσωπεύει τις συνθήκες εκείνες κατά τις οποίες οι ηλεκτρικές και οι μαγνητικές δυνάμεις ισορροπούνται, με αποτέλεσμα στο ανθρώπινο σώμα να διατηρείται επαρκώς η ισορροπία.

Αντίθετα, στο Περιττό η μία από τις δύο άνω συνθήκες υπερισχύει επί της άλλης με αποτέλεσμα το σώμα ή το αντικείμενο να είναι εμποτισμένο υπερβολικά με ηλεκτρική ή μαγνητική δύναμη ανάλογα με την υπεροχή που μπορεί να έχει η μία από τις δύο περιγραφόμενες συνθήκες.

3) Θερμό - Ψυχρό

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η θερμότητα είναι κίνηση των μορίων, το ίδιο δε ισχύει και με το ψύχος. Οι δυνάμεις του ηλεκτρισμού είναι θερμές, ενώ οι δυνάμεις του μαγνητισμού είναι ψυχρές. Αυτό που αποτελεί το όριο του διαχωρισμού στο Θερμό και στο Ψυχρό είναι εκείνο όπου ο ηλεκτρισμός καθίσταται μαγνητισμός.

4) Σκληρό - Μαλακό

Όλες οι ουσίες αποτελούν συλλογή μορίων που τα συγκρατεί η συγγένειά τους που προκύπτει από την αρμονία των δονήσεων των πάσης μορφής ενεργειών, οι οποίες προέρχονται από το Αριστοτελικό "Ακίνητον Κινούν".

Ανάλογα με το ρυθμό των δονήσεων, τα ηλεκτρόνια του ηλεκτρισμού και του μαγνητισμού βρίσκονται σε διαφορετικό βαθμό δονήσεων, με αποτέλεσμα να ισχύει άλλοτε ο ηλεκτρισμός και άλλοτε ο μαγνητισμός.

Το σύνολο λειτουργίας της φύσεως είναι αποτέλεσμα του συνδυασμού των δύο τούτων αρχών, της ηλεκτρικής του αρσενικού γένους και της μαγνητικής θηλυκού γένους.

Όσο στενότερη είναι αυτή η συγγένεια τόσο η δόνηση είναι εντονότερη και τόσο ακόμη γίνεται δυσκολότερη η μετακίνηση των μορίων. Στις μαλακές ουσίες συμβαίνει το αντίθετο.

5) Φως - Σκότος

Το φως αντιπροσωπεύει είδος κινήσεως σε βαθμό δονήσεων (κυμάτων) μέσα στο σκότος που βασιλεύει στον κοσμικό αιθέρα.

Αποτέλεσμα: αυτός ο βαθμός διαφοροποιείται σε ηλεκτρισμό και μαγνητισμό, με αποτέλεσμα το φως απλά να έχει διαφορετικό βαθμό δονήσεως από το σκότος.

Συμπεραίνουμε ότι το σκοτάδι δεν σημαίνει έλλειψη φωτός, ούτε και το αντίθετο. Και το ένα και το άλλο έχουν διαφορετικό βαθμό δονήσεων.

6) Αρσενικό - Θηλυκό

Το αρσενικό αποτελεί την ενσάρκωση της ηλεκτρικής αρχής, ενώ το θηλυκό του μαγνητισμού. Ο άντρας είναι προϊόν ηλεκτρική δονήσεως, ενώ η γυναίκα έχει μαγνητική δόνηση.

7) Αγαθόν - Κακόν

Το Αγαθόν υπάγεται στη θεία φύση και είναι συνώνυμο προς τον Θεό. Αντίθετα, το Κακό απομακρύνει τον άνθρωπο από το Θεό. Το Αγαθόν στηρίζει την ενότητα και τη συμφιλίωση, ενώ το Κακό στηρίζει το χωρισμό, την ψυχική κατάπτωση, τη διάλυση των ανθρωπίνων σχέσεων, την εχθρότητα και το μίσος.

Στο Αγαθό εναρμονίζονται και δρουν οι ηλεκτρικές και μαγνητικές δυνάμεις, ενώ στο Κακό συνυπάρχουν οι δυνάμεις της απώθησης, της ανταγωνιστικότητας, του φθόνου και του μίσους.

Και αυτό συμβαίνει με αιτία την ανυπαρξία μεταξύ δύο ή περισσότερο ατόμων σε συγγένεια ή και σε συνύπαρξη.

Τετράγωνο - Επίμηκες

Το τετράγωνο κατά τους Πυθαγορείους αντιπροσώπευε το σύμβολο της τελειότητας. Το ποσοτικό αποτέλεσμα 1+2+3+4=10 αποτελούν το Τέλειο Αριθμό.

Οι τέσσερις πλευρές του κι οι τέσσερις γωνίες του αντιπροσωπεύουν την τετραπλή εκδήλωση του Αιθέρα:

Τον θετικό ηλεκτρισμό ή οξυγόνο ή το στοιχείο Πυρ, τον αρνητικό ηλεκτρισμό ή υδρογόνο με το στοιχείο ύδωρ, το θετικό μαγνητισμό ή άνθρακα με το στοιχείο χώμα και τον αρνητικό μαγνητισμό ή το άζωτο με το στοιχείο Αήρ.

9) Ακίνητον - Κινούν

Αυτό που στο σύνολο του είναι ακίνητο που δεν δονείται και ταυτόχρονα στο μαρασμό του όλα υπάγονται στην αυτόματη κίνηση η οποία συνυπάρχει στο σύνολο των φυσικών εκδηλώσεων.

10) Υγρό - Ξηρό

Αυτά που διαφέρουν μεταξύ τους κατά βαθμόν μίγματος, ενώ όταν αναμιγνύονται το ένα με το άλλο δημιουργούν ίσες αναλογίες.

Οι αντιθέσεις των φυσικών δυνάμεων αποτελούν την Αρχή της Αρμονίας.

Ο Πυθαγόρας διδάσκει ότι η "Σχετικότητα" υφίσταται μεταξύ του κόσμου των αστερισμών, των ουράνιων σφαιρών και πλανητών, που μεταξύ τους βρίσκονται σε απόλυτη Αρμονία, η οποία δρα στην Επίγεια και Ουρανία Ζωή.

Σε ό,τι αφορά στον Νόμο της "Συμμετοχής" ο Φιλόλαος ισχυρίζεται ότι όλα τα πράγματα του κόσμου συμμετέχουν σε όλα τα πράγματα του κόσμου, με αποτέλεσμα να ισχύει στη φύση ο θείος Νόμος "η Φύσις εν παντί είναι ομοία".