Η Αμερικανική ηγεμονία δεν προκαλεί δέος
Η Αμερικανική ηγεμονία δεν προκαλεί δέος – O καταρράκτης… ψεμάτων αποκαλύφθηκε, η «Δύναμη των Ανίσχυρων» έρχεται
Κατά τη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ το 1956, ο πρώην Βρετανός πρωθυπουργός Anthony Eden ανακάλυψε ότι η εξουσία καταρρέει όχι όταν ηττάται, αλλά όταν δεν είναι πλέον πιστευτή
Οι ΗΠΑ δεν
λαμβάνονται πλέον τόσο σοβαρά υπόψη από τον κόσμο.... η λάμψη της
υπερδύναμης ξεθωριάζει... ο ηγεμόνας του κόσμου δεν είναι τόσο ισχυρός
και αυτό είναι ορατό σε πολλούς...
Παρακολουθούνται και απορρίπτονται σιωπηλά - όχι ως σταθερός ηγεμόνας, αλλά ως ένα ασταθές θέαμα.
Στο βιβλίο του «Η Δύναμη των Ανίσχυρων», ο Vaclav Havel ο πρώην Πρόεδρος της Τσεχίας περιέγραψε ένα σύστημα στο οποίο τα ψέματα δεν είναι τυχαία, αλλά θεμελιώδη.
Ένα σύστημα που δεν ανέχεται απλώς το ψεύδος, αλλά το απαιτεί, το αναπαράγει, ζει μέσα σε αυτό: «Επειδή το καθεστώς είναι όμηρο των δικών του ψεμάτων, πρέπει να παραποιεί τα πάντα».
Έχει γίνει μια μέθοδος διακυβέρνησης.
Δεν επρόκειτο για μια περιστασιακή διαστρέβλωση.
Ήταν βιομηχανική, συστηματική, αμείλικτη.
Αυτό που βλέπουμε τώρα δεν είναι μια απόκλιση από αυτό το μοτίβο, αλλά η κλιμάκωσή του.
Η κλίμακα έχει διευρυνθεί, τα διακυβεύματα έχουν βαθύνει - και οι συνέπειες έχουν γίνει παγκόσμιες.
Τώρα είναι βυθισμένοι στον πόλεμο - Καταρράκτης από ψεύδη
Ωστόσο, ακόμη και εδώ, η γλώσσα είναι το πρώτο θύμα.
Ο Trump ήταν προσεκτικός στο να αρνηθεί να ονομάσει αυτό που είναι.
Όχι πόλεμο, αλλά «επιχείρηση», «περιορισμένη αποστολή», ακόμη και «εκδρομή»… για την κήρυξη πολέμου στο Ιράν.
Η πραγματικότητα λέει μια διαφορετική ιστορία: χιλιάδες στρατεύματα αναπτύχθηκαν, ομάδες αεροπλανοφόρων ανατοποθετήθηκαν, κινητοποιήθηκαν αεροπορικά μέσα και εισήλθαν ειδικές δυνάμεις .
Αυτό που παρουσιάστηκε ως περιορισμένη δράση έχει επεκταθεί σε μια διευρυνόμενη σύγκρουση, που εκτείνεται σε πολλαπλά θέατρα και απειλεί να κατακλύσει την περιοχή και πέρα από αυτήν.
Η αγορά είναι η νέα αυτοκρατορία
Ήταν γραφτό να κρατήσει ώρες.
Οι ώρες έγιναν μέρες και οι μέρες εβδομάδες. Ακόμα δεν φαίνεται τέλος.
Είναι η αγορά που έχει εξυψωθεί σε κυβέρνηση και αυτοκρατορία.
Όλα είναι διαπραγματεύσιμα, ακόμα και η αλήθεια γίνεται διαπραγματευτικό χαρτί.
Μετά τον 12ήμερο πόλεμο του Ιουνίου 2025, ο Trump δήλωσε ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είχε « εξαλειφθεί εντελώς».
Μήνες αργότερα, επικαλέστηκε το ίδιο πρόγραμμα για να δικαιολογήσει περαιτέρω στρατιωτική δράση.
Έπειτα ήρθε ο καταρράκτης… ψεμάτων
Ο Trump ισχυρίστηκε ότι οι ΗΠΑ είχαν καταστρέψει το ιρανικό ναυτικό, ακόμη και όταν οι εντάσεις στον Κόλπο εντείνονταν και οι αμερικανικές δυνάμεις ωθούνταν σε μια πιο αμυντική στάση σε αμφισβητούμενα ύδατα.
Επέμεινε ότι η πλειονότητα των πυραυλικών δυνατοτήτων του Ιράν είχε εξαλειφθεί, ενώ 84 κύματα πυραύλων έπληξαν το Tel Aviv, αποδεικνύοντας τις ενεργές και προσαρμοστικές ικανότητες του Ιράν.
Πρόσφατα ο Trump απείλησε να εξαλείψει τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας του Ιράν εντός 48 ωρών, προκαλώντας σοκ στις αγορές και στις κυβερνήσεις.
Στη συνέχεια, σχεδόν απρόσκοπτα, έκανε στροφή, επικαλούμενος «καλές και παραγωγικές» διαπραγματεύσεις.
Ισχυρίστηκε ότι είχε ξεκινήσει προχωρημένες συνομιλίες με την ιρανική ηγεσία, μόνο και μόνο για να αντιμετωπίσει δημόσιες διαψεύσεις από τον πρόεδρο του κοινοβουλίου, τον αναπληρωτή του και τον υπουργό Εξωτερικών .
Κι όμως, ο Trump συνέχισε - ένα μοτίβο και μιλούσε για νίκη.
Ο Trump ισχυρίζεται αδιάκοπα ότι ο πόλεμος έχει κερδηθεί, ακόμη και καθώς οι μάχες συνεχίζονται και η κλιμάκωση βαθαίνει.
Επίθεση στην αλήθεια
Τα γεγονότα ξεπερνούν την νίκη
Η νίκη δεν έχει επιτευχθεί.
Αναγγέλλεται, κάθε φορά που την ξεπερνούν τα γεγονότα επί τόπου.
Η ηγεσία στο Ιράν δεν κατέρρευσε, ούτε ηττημένο κράτος.
Αντίθετα, οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν έναν αντίπαλο που συνεχίζει να λειτουργεί, να επιτίθεται και να αντέχει.
Ο George Orwell γίνεται αναπόφευκτος
Εδώ είναι που ο George Orwell γίνεται αναπόφευκτος.
Σε τέτοια συστήματα, η γλώσσα αντιστρέφεται: ο πόλεμος γίνεται ειρήνη, η καταστροφή γίνεται σταθερότητα.
Αλλά η μέθοδος του Trump πάει ένα βήμα παραπέρα.
Η αδιάκοπη επίκληση των «ψευδών ειδήσεων», την οποία επαναλαμβάνει και ο υπουργός Άμυνας, δεν είναι απλώς μια επίθεση στα μέσα ενημέρωσης.
Είναι μια επίθεση στην ίδια την πιθανότητα της αλήθειας.
Στόχος είναι ο αποπροσανατολισμός
Ο στόχος είναι ο αποπροσανατολισμός: να θολώσουν τα όρια μεταξύ γεγονότος και μυθοπλασίας τόσο ολοκληρωτικά που το κοινό να μην εμπιστεύεται πλέον ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Το γεγονός αρχίζει να εμφανίζεται ως μυθοπλασία.
Η μυθοπλασία, επαναλαμβανόμενη με σιγουριά, αποκτά το βάρος του γεγονότος.
Ο λαός... δεν ρωτάει πλέον τι είναι αλήθεια... μόνο τι ανακοινώνεται.
Κατά καιρούς, η παράσταση καταλήγει σε παρωδία.
Σε μια συγκέντρωση, ο Trump άφησε να εννοηθεί ότι η ηγεσία του Ιράν τον ήθελε ως ανώτατο ηγέτη , προτού απορρίψει θεατρικά την προσφορά : «Όχι, ευχαριστώ, δεν το θέλω».
Ισχυρισμοί που θα απορρίπτονταν στη μυθοπλασία διατυπώνονται από το υψηλότερο αξίωμα στη γη και χειροκροτούνται - και αυτό είναι το θέμα.
Όταν το ψεύδος γίνεται συστηματικό, ο παραλογισμός γίνεται φυσιολογικός.
O Trump κυβερνάει τις ΗΠΑ όπως κάνει trading στο χρηματιστήριο
Ο Trump είναι η πιο αγνή έκφραση μιας εμπορικής λογικής που εξαπολύεται πάνω στην εξουσία.
Κυβερνά όπως εμπορευόταν: συμφωνίες χωρίς όρια, μόχλευση χωρίς αρχές, απληστία χωρίς περιορισμούς.
Αυτό δεν είναι πολιτική τέχνη.
Είναι η αγορά που έχει εξυψωθεί σε κυβέρνηση και αυτοκρατορία. Όλα είναι διαπραγματεύσιμα και συναλλακτικά. Ακόμα και η αλήθεια γίνεται διαπραγματευτικό χαρτί.
Ο Trump πιστεύει στην γοητεία του
Ο Trump δεν είναι απλώς ένας επιχειρηματίας.
Είναι ένας επιχειρηματίας που πιστεύει υπερβολικά στη δική του γοητεία.
Δεν είναι αυτοδημιούργητος, αλλά αυτοπεπεισμένος.
Η κληρονομιά του εκλαμβάνεται λανθασμένα ως ιδιοφυΐα, το προνόμιό του μετονομάζεται σε ανδρεία.
Από αυτό προκύπτει ένα θεατρικό δικαίωμα: ένας άνθρωπος που ταλαντεύεται ανάμεσα στην εγωμανία και το παράπονο, ανάμεσα στη μεγαλοπρέπεια και την παράνοια, πεπεισμένος όχι μόνο ότι έχει δίκιο, αλλά και ότι η ίδια η πραγματικότητα πρέπει να υποκύψει στον ισχυρισμό του γι' αυτήν.
Δεν περιγράφει την πραγματικότητα.
Την εκτελεί. Οι δηλώσεις του δεν βασίζονται στα γεγονότα.
Έχουν σχεδιαστεί για να εντυπωσιάσουν, να κατακλύσουν, να θαμπώσουν.
Η συνέπεια δεν έχει σημασία.
Το αποτέλεσμα έχει.
Αν η πραγματικότητα αντιστέκεται, κλιμακώνει.
Αν τα γεγονότα τον αντικρούουν, τα αντικαθιστά.
Αν ο κόσμος τον αμφισβητεί, διπλασιάζει την προσπάθειά του - επειδή πιστεύει ότι η επανάληψη μπορεί να υποκαταστήσει την αλήθεια.
O πιο τρελός πόλεμος μέχρι σήμερα
Ο Trump χαρακτήρισε τους πολέμους στη Μέση Ανατολή «τρελούς», αλλά ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν μπορεί να είναι ο πιο τρελός μέχρι σήμερα
Δίπλα του στέκεται ο Υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, του οποίου η ρητορική προσθέτει μια πιο σκοτεινή χροιά, με βιβλικές αποχρώσεις και ομιλίες για έναν πολιτισμικό αγώνα ή σταυροφορία , στην οποία η σύγκρουση παρουσιάζεται ως πεπρωμένο.
Αυτή είναι μια ληστεία καλυμμένη με θεολογία, και το αποτέλεσμα δεν είναι η δύναμη.
Είναι θέαμα: μια υπερδύναμη που μιλάει με απόλυτες αξίες, ενεργεί με αντιφάσεις και περιμένει από τον κόσμο να αποδεχτεί και τα δύο.
Ο κόσμος δεν ακολουθεί τις ΗΠΑ πλέον…
Αλλά ο κόσμος δεν το κάνει πλέον.
Οι σύμμαχοι διστάζουν.
Οι αντίπαλοι κάνουν υπολογισμούς.
Σε στιγμές κρίσης, ακόμη και όσοι έχουν συνηθίσει από καιρό να ακολουθούν την ηγεσία της Ουάσιγκτον κάνουν πίσω:
Η Γαλλία αντιστέκεται.
Η Γερμανία διστάζει. Ακόμα και το Ηνωμένο Βασίλειο, προσφέρει μόνο περιορισμένη, αμυντική υποστήριξη.
Πότε καταρρέει μια εξουσία;
Το μοτίβο είναι οικείο. Κατά τη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ το 1956, ο πρώην Βρετανός πρωθυπουργός Anthony Eden ανακάλυψε ότι η εξουσία καταρρέει όχι όταν ηττάται, αλλά όταν δεν είναι πλέον πιστευτή.
Αυτή είναι η μετατόπιση που βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη.
Οι ΗΠΑ δεν λαμβάνονται πλέον τόσο σοβαρά όσο κάποτε.
Τις παρακολουθούν και τις απορρίπτουν σιωπηλά - όχι ως σταθερό ηγεμόνα, αλλά ως κάτι ασταθές. Ένα θέαμα. Μια παράσταση. Μια φάρσα.
Αυτή δεν είναι μια συνηθισμένη κωμωδία. Αυτή είναι μαύρη κωμωδία.
www.bankingnews.gr
Παρακολουθούνται και απορρίπτονται σιωπηλά - όχι ως σταθερός ηγεμόνας, αλλά ως ένα ασταθές θέαμα.
Στο βιβλίο του «Η Δύναμη των Ανίσχυρων», ο Vaclav Havel ο πρώην Πρόεδρος της Τσεχίας περιέγραψε ένα σύστημα στο οποίο τα ψέματα δεν είναι τυχαία, αλλά θεμελιώδη.
Ένα σύστημα που δεν ανέχεται απλώς το ψεύδος, αλλά το απαιτεί, το αναπαράγει, ζει μέσα σε αυτό: «Επειδή το καθεστώς είναι όμηρο των δικών του ψεμάτων, πρέπει να παραποιεί τα πάντα».
Έχει γίνει μια μέθοδος διακυβέρνησης.
Δεν επρόκειτο για μια περιστασιακή διαστρέβλωση.
Ήταν βιομηχανική, συστηματική, αμείλικτη.
Αυτό που βλέπουμε τώρα δεν είναι μια απόκλιση από αυτό το μοτίβο, αλλά η κλιμάκωσή του.
Η κλίμακα έχει διευρυνθεί, τα διακυβεύματα έχουν βαθύνει - και οι συνέπειες έχουν γίνει παγκόσμιες.
Τώρα είναι βυθισμένοι στον πόλεμο - Καταρράκτης από ψεύδη
Ωστόσο, ακόμη και εδώ, η γλώσσα είναι το πρώτο θύμα.
Ο Trump ήταν προσεκτικός στο να αρνηθεί να ονομάσει αυτό που είναι.
Όχι πόλεμο, αλλά «επιχείρηση», «περιορισμένη αποστολή», ακόμη και «εκδρομή»… για την κήρυξη πολέμου στο Ιράν.
Η πραγματικότητα λέει μια διαφορετική ιστορία: χιλιάδες στρατεύματα αναπτύχθηκαν, ομάδες αεροπλανοφόρων ανατοποθετήθηκαν, κινητοποιήθηκαν αεροπορικά μέσα και εισήλθαν ειδικές δυνάμεις .
Αυτό που παρουσιάστηκε ως περιορισμένη δράση έχει επεκταθεί σε μια διευρυνόμενη σύγκρουση, που εκτείνεται σε πολλαπλά θέατρα και απειλεί να κατακλύσει την περιοχή και πέρα από αυτήν.
Η αγορά είναι η νέα αυτοκρατορία
Ήταν γραφτό να κρατήσει ώρες.
Οι ώρες έγιναν μέρες και οι μέρες εβδομάδες. Ακόμα δεν φαίνεται τέλος.
Είναι η αγορά που έχει εξυψωθεί σε κυβέρνηση και αυτοκρατορία.
Όλα είναι διαπραγματεύσιμα, ακόμα και η αλήθεια γίνεται διαπραγματευτικό χαρτί.
Μετά τον 12ήμερο πόλεμο του Ιουνίου 2025, ο Trump δήλωσε ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είχε « εξαλειφθεί εντελώς».
Μήνες αργότερα, επικαλέστηκε το ίδιο πρόγραμμα για να δικαιολογήσει περαιτέρω στρατιωτική δράση.
Έπειτα ήρθε ο καταρράκτης… ψεμάτων
Ο Trump ισχυρίστηκε ότι οι ΗΠΑ είχαν καταστρέψει το ιρανικό ναυτικό, ακόμη και όταν οι εντάσεις στον Κόλπο εντείνονταν και οι αμερικανικές δυνάμεις ωθούνταν σε μια πιο αμυντική στάση σε αμφισβητούμενα ύδατα.
Επέμεινε ότι η πλειονότητα των πυραυλικών δυνατοτήτων του Ιράν είχε εξαλειφθεί, ενώ 84 κύματα πυραύλων έπληξαν το Tel Aviv, αποδεικνύοντας τις ενεργές και προσαρμοστικές ικανότητες του Ιράν.
Πρόσφατα ο Trump απείλησε να εξαλείψει τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας του Ιράν εντός 48 ωρών, προκαλώντας σοκ στις αγορές και στις κυβερνήσεις.
Στη συνέχεια, σχεδόν απρόσκοπτα, έκανε στροφή, επικαλούμενος «καλές και παραγωγικές» διαπραγματεύσεις.
Ισχυρίστηκε ότι είχε ξεκινήσει προχωρημένες συνομιλίες με την ιρανική ηγεσία, μόνο και μόνο για να αντιμετωπίσει δημόσιες διαψεύσεις από τον πρόεδρο του κοινοβουλίου, τον αναπληρωτή του και τον υπουργό Εξωτερικών .
Κι όμως, ο Trump συνέχισε - ένα μοτίβο και μιλούσε για νίκη.
Ο Trump ισχυρίζεται αδιάκοπα ότι ο πόλεμος έχει κερδηθεί, ακόμη και καθώς οι μάχες συνεχίζονται και η κλιμάκωση βαθαίνει.
Επίθεση στην αλήθεια
Τα γεγονότα ξεπερνούν την νίκη
Η νίκη δεν έχει επιτευχθεί.
Αναγγέλλεται, κάθε φορά που την ξεπερνούν τα γεγονότα επί τόπου.
Η ηγεσία στο Ιράν δεν κατέρρευσε, ούτε ηττημένο κράτος.
Αντίθετα, οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν έναν αντίπαλο που συνεχίζει να λειτουργεί, να επιτίθεται και να αντέχει.
Ο George Orwell γίνεται αναπόφευκτος
Εδώ είναι που ο George Orwell γίνεται αναπόφευκτος.
Σε τέτοια συστήματα, η γλώσσα αντιστρέφεται: ο πόλεμος γίνεται ειρήνη, η καταστροφή γίνεται σταθερότητα.
Αλλά η μέθοδος του Trump πάει ένα βήμα παραπέρα.
Η αδιάκοπη επίκληση των «ψευδών ειδήσεων», την οποία επαναλαμβάνει και ο υπουργός Άμυνας, δεν είναι απλώς μια επίθεση στα μέσα ενημέρωσης.
Είναι μια επίθεση στην ίδια την πιθανότητα της αλήθειας.
Στόχος είναι ο αποπροσανατολισμός
Ο στόχος είναι ο αποπροσανατολισμός: να θολώσουν τα όρια μεταξύ γεγονότος και μυθοπλασίας τόσο ολοκληρωτικά που το κοινό να μην εμπιστεύεται πλέον ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Το γεγονός αρχίζει να εμφανίζεται ως μυθοπλασία.
Η μυθοπλασία, επαναλαμβανόμενη με σιγουριά, αποκτά το βάρος του γεγονότος.
Ο λαός... δεν ρωτάει πλέον τι είναι αλήθεια... μόνο τι ανακοινώνεται.
Κατά καιρούς, η παράσταση καταλήγει σε παρωδία.
Σε μια συγκέντρωση, ο Trump άφησε να εννοηθεί ότι η ηγεσία του Ιράν τον ήθελε ως ανώτατο ηγέτη , προτού απορρίψει θεατρικά την προσφορά : «Όχι, ευχαριστώ, δεν το θέλω».
Ισχυρισμοί που θα απορρίπτονταν στη μυθοπλασία διατυπώνονται από το υψηλότερο αξίωμα στη γη και χειροκροτούνται - και αυτό είναι το θέμα.
Όταν το ψεύδος γίνεται συστηματικό, ο παραλογισμός γίνεται φυσιολογικός.
O Trump κυβερνάει τις ΗΠΑ όπως κάνει trading στο χρηματιστήριο
Ο Trump είναι η πιο αγνή έκφραση μιας εμπορικής λογικής που εξαπολύεται πάνω στην εξουσία.
Κυβερνά όπως εμπορευόταν: συμφωνίες χωρίς όρια, μόχλευση χωρίς αρχές, απληστία χωρίς περιορισμούς.
Αυτό δεν είναι πολιτική τέχνη.
Είναι η αγορά που έχει εξυψωθεί σε κυβέρνηση και αυτοκρατορία. Όλα είναι διαπραγματεύσιμα και συναλλακτικά. Ακόμα και η αλήθεια γίνεται διαπραγματευτικό χαρτί.
Ο Trump πιστεύει στην γοητεία του
Ο Trump δεν είναι απλώς ένας επιχειρηματίας.
Είναι ένας επιχειρηματίας που πιστεύει υπερβολικά στη δική του γοητεία.
Δεν είναι αυτοδημιούργητος, αλλά αυτοπεπεισμένος.
Η κληρονομιά του εκλαμβάνεται λανθασμένα ως ιδιοφυΐα, το προνόμιό του μετονομάζεται σε ανδρεία.
Από αυτό προκύπτει ένα θεατρικό δικαίωμα: ένας άνθρωπος που ταλαντεύεται ανάμεσα στην εγωμανία και το παράπονο, ανάμεσα στη μεγαλοπρέπεια και την παράνοια, πεπεισμένος όχι μόνο ότι έχει δίκιο, αλλά και ότι η ίδια η πραγματικότητα πρέπει να υποκύψει στον ισχυρισμό του γι' αυτήν.
Δεν περιγράφει την πραγματικότητα.
Την εκτελεί. Οι δηλώσεις του δεν βασίζονται στα γεγονότα.
Έχουν σχεδιαστεί για να εντυπωσιάσουν, να κατακλύσουν, να θαμπώσουν.
Η συνέπεια δεν έχει σημασία.
Το αποτέλεσμα έχει.
Αν η πραγματικότητα αντιστέκεται, κλιμακώνει.
Αν τα γεγονότα τον αντικρούουν, τα αντικαθιστά.
Αν ο κόσμος τον αμφισβητεί, διπλασιάζει την προσπάθειά του - επειδή πιστεύει ότι η επανάληψη μπορεί να υποκαταστήσει την αλήθεια.
O πιο τρελός πόλεμος μέχρι σήμερα
Ο Trump χαρακτήρισε τους πολέμους στη Μέση Ανατολή «τρελούς», αλλά ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν μπορεί να είναι ο πιο τρελός μέχρι σήμερα
Δίπλα του στέκεται ο Υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, του οποίου η ρητορική προσθέτει μια πιο σκοτεινή χροιά, με βιβλικές αποχρώσεις και ομιλίες για έναν πολιτισμικό αγώνα ή σταυροφορία , στην οποία η σύγκρουση παρουσιάζεται ως πεπρωμένο.
Αυτή είναι μια ληστεία καλυμμένη με θεολογία, και το αποτέλεσμα δεν είναι η δύναμη.
Είναι θέαμα: μια υπερδύναμη που μιλάει με απόλυτες αξίες, ενεργεί με αντιφάσεις και περιμένει από τον κόσμο να αποδεχτεί και τα δύο.
Ο κόσμος δεν ακολουθεί τις ΗΠΑ πλέον…
Αλλά ο κόσμος δεν το κάνει πλέον.
Οι σύμμαχοι διστάζουν.
Οι αντίπαλοι κάνουν υπολογισμούς.
Σε στιγμές κρίσης, ακόμη και όσοι έχουν συνηθίσει από καιρό να ακολουθούν την ηγεσία της Ουάσιγκτον κάνουν πίσω:
Η Γαλλία αντιστέκεται.
Η Γερμανία διστάζει. Ακόμα και το Ηνωμένο Βασίλειο, προσφέρει μόνο περιορισμένη, αμυντική υποστήριξη.
Πότε καταρρέει μια εξουσία;
Το μοτίβο είναι οικείο. Κατά τη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ το 1956, ο πρώην Βρετανός πρωθυπουργός Anthony Eden ανακάλυψε ότι η εξουσία καταρρέει όχι όταν ηττάται, αλλά όταν δεν είναι πλέον πιστευτή.
Αυτή είναι η μετατόπιση που βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη.
Οι ΗΠΑ δεν λαμβάνονται πλέον τόσο σοβαρά όσο κάποτε.
Τις παρακολουθούν και τις απορρίπτουν σιωπηλά - όχι ως σταθερό ηγεμόνα, αλλά ως κάτι ασταθές. Ένα θέαμα. Μια παράσταση. Μια φάρσα.
Αυτή δεν είναι μια συνηθισμένη κωμωδία. Αυτή είναι μαύρη κωμωδία.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.