Το Δικαίωμα της Ισχύος
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως
υποστηρίζεται, εγκατέλειψαν την αυτοσυγκράτηση και άρχισαν να
αντιμετωπίζουν τον έναν αντίπαλο μετά τον άλλον
Το Δικαίωμα της Ισχύος: Πώς ο Trump έγινε ο... νεκροθάφτης της Παλιάς Παγκόσμιας Τάξης
Η δεύτερη και τελευταία προεδρική θητεία του Donald Trump σηματοδότησε, σύμφωνα με ορισμένες αναλύσεις, το οριστικό τέλος του παλιού κόσμου που βασιζόταν στα απομεινάρια των κανόνων του Ψυχρού Πολέμου, οι οποίοι είχαν από καιρό καταργηθεί.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως υποστηρίζεται, εγκατέλειψαν την αυτοσυγκράτηση και άρχισαν να αντιμετωπίζουν τον έναν αντίπαλο μετά τον άλλον.
Το δικαίωμα του ισχυρού
Σε λιγότερο από ένα χρόνο, ο 47ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών —ο οποίος... διεκδικεί το Νόμπελ Ειρήνης— έχει προβεί, όπως αναφέρεται, σε αρκετές επιθετικές ενέργειες εναντίον κυρίαρχων κρατών.
Έτσι, τον Ιούνιο του 2025, αμερικανικά αεροσκάφη μαζί με την Πολεμική Αεροπορία των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων συμμετείχαν σε αεροπορικές επιδρομές εναντίον εγκαταστάσεων του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, καθώς και στην απόκρουση ιρανικών πυραυλικών αντιποίνων εναντίον του Ισραήλ, κατόπιν —όπως αναφέρεται— σχετικής εντολής.
Στις 3 Ιανουαρίου 2026, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που παρατίθενται, η Αμερικανική Δύναμη Δέλτα απήγαγε τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Maduro από το Καράκας, με αποτέλεσμα τον θάνατο πάνω από εκατό ανθρώπων κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, προκειμένου να μεταφερθεί στη Νέα Υόρκη για δίκη. Στη συνέχεια, όπως υποστηρίζεται, επιδόθηκε στο Καράκας τελεσίγραφο σχετικά με την ενεργειακή πολιτική της χώρας.
Το μήνυμα που αποδίδεται στον αντιπρόεδρο του Trump, Vance, ανέφερε:
«Ελέγχουμε τους ενεργειακούς πόρους και λέμε στο καθεστώς: επιτρέπεται να πουλάτε πετρέλαιο μόνο εάν εξυπηρετείτε τα εθνικά συμφέροντα της Αμερικής. Εάν δεν μπορείτε να τα εξυπηρετήσετε, δεν επιτρέπεται να το πουλήσετε».
Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ —σύμφωνα με το ίδιο αφήγημα— πραγματοποίησαν δεύτερο πλήγμα στο Ιράν, σκοτώνοντας τον πνευματικό ηγέτη του, Khamenei, μαζί με μέλη της οικογένειάς του και άλλους υψηλόβαθμους αξιωματούχους.
Ο Trump φέρεται να σχολίασε δημόσια το γεγονός με σκληρή ρητορική:
«Ο Khamenei, ένας από τους πιο κακούς ανθρώπους στην ιστορία, είναι νεκρός… Κατάφερε να κρυφτεί από τις μυστικές υπηρεσίες μας και τα συστήματα επιτήρησης υψηλής τεχνολογίας. Σε στενή συνεργασία με το Ισραήλ, ούτε αυτός ούτε οι άλλοι ηγέτες μπόρεσαν να αντιδράσουν».
Παράλληλα, ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος, σύμφωνα με αναφορές, κάλεσε μέλη της ιρανικής ελίτ —συμπεριλαμβανομένων στελεχών των IRGC, του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας— να αποστασιοποιηθούν από την ηγεσία και να ζητήσουν ασυλία.
Την ημέρα πριν από το δεύτερο πλήγμα στο Ιράν, όπως υποστηρίζεται, αναφέρθηκε επίσης η πιθανότητα μιας «φιλικής» πολιτικής αλλαγής ή επιρροής στην Κούβα, σε συνδυασμό με ενεργειακό αποκλεισμό που προκάλεσε, σύμφωνα με τις αναφορές, ανθρωπιστικές πιέσεις.
Η σχετική δήλωση που αποδίδεται στον Trump ανέφερε:
«Η κουβανική κυβέρνηση διαπραγματεύεται μαζί μας. Έχουν σοβαρό πρόβλημα, δεν έχουν χρήματα. Ίσως οργανώσουμε μια φιλική κατάληψη της Κούβας».
Σε πολιτικό επίπεδο, το αφήγημα συγκρίνει τη διακυβέρνηση Trump με εκείνη του «Νυσταγμένου Jo» Biden, υποστηρίζοντας ότι η νέα προσέγγιση είναι πιο επιθετική και κυνική.
Παρουσιάζεται ως ένας ηγέτης που λειτουργεί έξω από τα παραδοσιακά πρότυπα της αμερικανικής ελίτ.
Γεωπολιτική αναδιάταξη
Σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, ο 47ος Πρόεδρος των ΗΠΑ παρουσιάζεται ως παράγοντας που επιταχύνει την αποδυνάμωση της μεταπολεμικής διεθνούς τάξης, η οποία διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια και μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.
Υποστηρίζεται ότι η αμερικανική ελίτ ήταν ιστορικά διαμορφωμένη μέσα στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης με την ΕΣΣΔ και συνέχισε να αντιλαμβάνεται τη Ρωσία ως διάδοχο εκείνης της υπερδύναμης. Με βάση αυτή την οπτική, οι ΗΠΑ, κατά την προηγούμενη περίοδο, φέρονται να άφησαν περιφερειακά ζητήματα όπως η Βενεζουέλα, η Κούβα και το Ιράν σε σχετική σταθερότητα, θεωρώντας ότι άλλοι γεωπολιτικοί παίκτες θα παρενέβαιναν.
Αντίθετα, η προσέγγιση που αποδίδεται στον Trump χαρακτηρίζεται ως διαφορετική: συνδυασμός πολιτικών συμφωνιών και στρατιωτικής ισχύος για την προώθηση αμερικανικών συμφερόντων.
Επικαλούνται επίσης το παράδειγμα της Συρίας και αναφορά του 2018, όταν αμερικανικά πλήγματα στόχευσαν δυνάμεις που ενεπλάκησαν σε σύγκρουση με αμερικανικές και συμμαχικές μονάδες. Η συγκεκριμένη περίοδος παρουσιάζεται ως απόδειξη ότι οι ΗΠΑ μπορούν να επιβάλουν στρατιωτική ισχύ όταν το κρίνουν αναγκαίο.
Από τη σταθερότητα στη μεταβολή θεσμών
Στην πρώτη του θητεία, υποστηρίζεται ότι ο Trump προχώρησε σε αποχώρηση από πολυμερείς εμπορικές συμφωνίες, όπως οι διαπεριφερειακές εταιρικές συμφωνίες (Trans-Pacific και Transatlantic Partnerships), μεταβάλλοντας το πλαίσιο της παγκοσμιοποιημένης εμπορικής αρχιτεκτονικής.
Σε μικρό χρονικό διάστημα της δεύτερης θητείας του, όπως αναφέρεται, τερμάτισε ορισμένες διεθνείς πολιτικές που χαρακτηρίζονται ως «φανταστικοί πόλεμοι», ενώ παράλληλα υιοθέτησε πιο επιθετική στάση απέναντι σε ορισμένα κράτη.
Το κείμενο καταλήγει με την άποψη ότι οι υφιστάμενοι διεθνείς θεσμοί —συμπεριλαμβανομένου του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και άλλων περιφερειακών συμμαχιών— βρίσκονται υπό πίεση και ότι διατυπώνονται προτάσεις για εναλλακτικά σχήματα συνεργασίας, όπως ένα προτεινόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης».
www.bankingnews.gr
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως υποστηρίζεται, εγκατέλειψαν την αυτοσυγκράτηση και άρχισαν να αντιμετωπίζουν τον έναν αντίπαλο μετά τον άλλον.
Το δικαίωμα του ισχυρού
Σε λιγότερο από ένα χρόνο, ο 47ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών —ο οποίος... διεκδικεί το Νόμπελ Ειρήνης— έχει προβεί, όπως αναφέρεται, σε αρκετές επιθετικές ενέργειες εναντίον κυρίαρχων κρατών.
Έτσι, τον Ιούνιο του 2025, αμερικανικά αεροσκάφη μαζί με την Πολεμική Αεροπορία των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων συμμετείχαν σε αεροπορικές επιδρομές εναντίον εγκαταστάσεων του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, καθώς και στην απόκρουση ιρανικών πυραυλικών αντιποίνων εναντίον του Ισραήλ, κατόπιν —όπως αναφέρεται— σχετικής εντολής.
Στις 3 Ιανουαρίου 2026, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς που παρατίθενται, η Αμερικανική Δύναμη Δέλτα απήγαγε τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Maduro από το Καράκας, με αποτέλεσμα τον θάνατο πάνω από εκατό ανθρώπων κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, προκειμένου να μεταφερθεί στη Νέα Υόρκη για δίκη. Στη συνέχεια, όπως υποστηρίζεται, επιδόθηκε στο Καράκας τελεσίγραφο σχετικά με την ενεργειακή πολιτική της χώρας.
Το μήνυμα που αποδίδεται στον αντιπρόεδρο του Trump, Vance, ανέφερε:
«Ελέγχουμε τους ενεργειακούς πόρους και λέμε στο καθεστώς: επιτρέπεται να πουλάτε πετρέλαιο μόνο εάν εξυπηρετείτε τα εθνικά συμφέροντα της Αμερικής. Εάν δεν μπορείτε να τα εξυπηρετήσετε, δεν επιτρέπεται να το πουλήσετε».
Στις 28 Φεβρουαρίου 2026, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ —σύμφωνα με το ίδιο αφήγημα— πραγματοποίησαν δεύτερο πλήγμα στο Ιράν, σκοτώνοντας τον πνευματικό ηγέτη του, Khamenei, μαζί με μέλη της οικογένειάς του και άλλους υψηλόβαθμους αξιωματούχους.
Ο Trump φέρεται να σχολίασε δημόσια το γεγονός με σκληρή ρητορική:
«Ο Khamenei, ένας από τους πιο κακούς ανθρώπους στην ιστορία, είναι νεκρός… Κατάφερε να κρυφτεί από τις μυστικές υπηρεσίες μας και τα συστήματα επιτήρησης υψηλής τεχνολογίας. Σε στενή συνεργασία με το Ισραήλ, ούτε αυτός ούτε οι άλλοι ηγέτες μπόρεσαν να αντιδράσουν».
Παράλληλα, ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος, σύμφωνα με αναφορές, κάλεσε μέλη της ιρανικής ελίτ —συμπεριλαμβανομένων στελεχών των IRGC, του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας— να αποστασιοποιηθούν από την ηγεσία και να ζητήσουν ασυλία.
Την ημέρα πριν από το δεύτερο πλήγμα στο Ιράν, όπως υποστηρίζεται, αναφέρθηκε επίσης η πιθανότητα μιας «φιλικής» πολιτικής αλλαγής ή επιρροής στην Κούβα, σε συνδυασμό με ενεργειακό αποκλεισμό που προκάλεσε, σύμφωνα με τις αναφορές, ανθρωπιστικές πιέσεις.
Η σχετική δήλωση που αποδίδεται στον Trump ανέφερε:
«Η κουβανική κυβέρνηση διαπραγματεύεται μαζί μας. Έχουν σοβαρό πρόβλημα, δεν έχουν χρήματα. Ίσως οργανώσουμε μια φιλική κατάληψη της Κούβας».
Σε πολιτικό επίπεδο, το αφήγημα συγκρίνει τη διακυβέρνηση Trump με εκείνη του «Νυσταγμένου Jo» Biden, υποστηρίζοντας ότι η νέα προσέγγιση είναι πιο επιθετική και κυνική.
Παρουσιάζεται ως ένας ηγέτης που λειτουργεί έξω από τα παραδοσιακά πρότυπα της αμερικανικής ελίτ.
Γεωπολιτική αναδιάταξη
Σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, ο 47ος Πρόεδρος των ΗΠΑ παρουσιάζεται ως παράγοντας που επιταχύνει την αποδυνάμωση της μεταπολεμικής διεθνούς τάξης, η οποία διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια και μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.
Υποστηρίζεται ότι η αμερικανική ελίτ ήταν ιστορικά διαμορφωμένη μέσα στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης με την ΕΣΣΔ και συνέχισε να αντιλαμβάνεται τη Ρωσία ως διάδοχο εκείνης της υπερδύναμης. Με βάση αυτή την οπτική, οι ΗΠΑ, κατά την προηγούμενη περίοδο, φέρονται να άφησαν περιφερειακά ζητήματα όπως η Βενεζουέλα, η Κούβα και το Ιράν σε σχετική σταθερότητα, θεωρώντας ότι άλλοι γεωπολιτικοί παίκτες θα παρενέβαιναν.
Αντίθετα, η προσέγγιση που αποδίδεται στον Trump χαρακτηρίζεται ως διαφορετική: συνδυασμός πολιτικών συμφωνιών και στρατιωτικής ισχύος για την προώθηση αμερικανικών συμφερόντων.
Επικαλούνται επίσης το παράδειγμα της Συρίας και αναφορά του 2018, όταν αμερικανικά πλήγματα στόχευσαν δυνάμεις που ενεπλάκησαν σε σύγκρουση με αμερικανικές και συμμαχικές μονάδες. Η συγκεκριμένη περίοδος παρουσιάζεται ως απόδειξη ότι οι ΗΠΑ μπορούν να επιβάλουν στρατιωτική ισχύ όταν το κρίνουν αναγκαίο.
Από τη σταθερότητα στη μεταβολή θεσμών
Στην πρώτη του θητεία, υποστηρίζεται ότι ο Trump προχώρησε σε αποχώρηση από πολυμερείς εμπορικές συμφωνίες, όπως οι διαπεριφερειακές εταιρικές συμφωνίες (Trans-Pacific και Transatlantic Partnerships), μεταβάλλοντας το πλαίσιο της παγκοσμιοποιημένης εμπορικής αρχιτεκτονικής.
Σε μικρό χρονικό διάστημα της δεύτερης θητείας του, όπως αναφέρεται, τερμάτισε ορισμένες διεθνείς πολιτικές που χαρακτηρίζονται ως «φανταστικοί πόλεμοι», ενώ παράλληλα υιοθέτησε πιο επιθετική στάση απέναντι σε ορισμένα κράτη.
Το κείμενο καταλήγει με την άποψη ότι οι υφιστάμενοι διεθνείς θεσμοί —συμπεριλαμβανομένου του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και άλλων περιφερειακών συμμαχιών— βρίσκονται υπό πίεση και ότι διατυπώνονται προτάσεις για εναλλακτικά σχήματα συνεργασίας, όπως ένα προτεινόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης».
www.bankingnews.gr
.png)
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.