Ιστορική ανατροπή με κωδικό Hormuz
Ιστορική ανατροπή με κωδικό Hormuz - Η Κίνα φοβάται τη μοίρα του δολαρίου για το γιουάν και δεν επιδιώκει νομισματική ηγεμονία
Σύμφωνα με τους Κινέζους αξιωματούχους, η νομισματική ηγεμονία συνεπάγεται σημαντικά κόστη και οι χώρες που την αναλαμβάνουν καταλήγουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα παρόμοια με αυτά των ΗΠΑ
Εχει προκληθεί έντονη συζήτηση εδώ και κάποια χρόνια γύρω από τις φιλοδοξίες του Κινέζου προέδρου Xi Jinping να μετατρέψει το γιουάν σε παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, ενδεχομένως εκτοπίζοντας το δολάριο από την ηγεμονική του θέση στο διεθνές νομισματικό σύστημα.
Και από τις στήλες του BN έχουμε περιγράψει την αμφισβήτηση του δολαριακού συστήματος τόσο εξαιτίας των εσωτερικών προβλημάτων του – κυρίως, η ραγδαία επιδείνωση της δημοσιονομικής θέσης των ΗΠΑ – όσο και της γεωπολιτικής υποχώρησης της ηγεμονίας των ΗΠΑ.
Αφορμή για αυτή την αυξημένη προσοχή από τα δυτικά ΜΜΕ αποτέλεσε πρόσφατο άρθρο των Financial Times, το οποίο βασίζεται σε τοποθετήσεις του Xi που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό του Κομμουνιστικού Κόμματος Qiushi.
Το εν λόγω άρθρο, με τίτλο «Πορεία χρηματοπιστωτικής ανάπτυξης με κινεζικά χαρακτηριστικά και οικοδόμηση μιας μεγάλης χρηματοπιστωτικής δύναμης», βασίζεται σε ομιλία του Xi σε συνεδρίαση της Κεντρικής Διάσκεψης Οικονομικής Εργασίας τον Οκτώβριο του 2025.
Ο Xi υποστηρίζει ότι μια «μεγάλη χρηματοπιστωτική δύναμη» πρέπει να διαθέτει ένα «ισχυρό νόμισμα που χρησιμοποιείται ευρέως στο διεθνές εμπόριο, στις επενδύσεις και στις αγορές συναλλάγματος και κατέχει καθεστώς παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος»
Αυτό αναδεικνύει ότι η στρατηγική διεθνοποίησης του γιουάν αποτελεί μακροχρόνιο σχεδιασμό και όχι απότομη αλλαγή πολιτικής.
Ωστόσο, ο χρόνος δημοσίευσης υποδηλώνει επιτάχυνση της στρατηγικής αυτής, πιθανώς λόγω των πολιτικών του Donald Trump κατά τη δεύτερη θητεία του ο οποίος ανατρέπει τόσο την οικονομική πολιτικής (π.χ. με τους ανταποδοτικούς δασμούς, στις 2/4/2025)
Το Πολιτικό Γραφείο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, στο πλαίσιο του 15ου Πενταετούς Σχεδίου (2026–2030), προβλέπει την ενίσχυση της διεθνοποίησης του εθνικού νομίσματος, το άνοιγμα των κεφαλαιακών λογαριασμών (δηλαδή ελεύθερες κεφαλαικές ροές) και τη δημιουργία ανεξάρτητου διασυνοριακού συστήματος πληρωμών.
Ωστόσο, η ανάλυση της νομισματικής πολιτικής όπως την διατυπώνει η κινεζική ηγεσία δείχνει ότι το Πεκίνο αντιμετωπίζει τη διεθνοποίηση κυρίως ως στρατηγική απάντηση στην αμερικανική πολιτική και όχι ως επιδίωξη πλήρους νομισματικής κυριαρχίας – δηλαδή την υποκατάσταση του δολαρίου ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.
Κινητήριος δύναμη η χρήση του δολαρίου ως γεωπολιτικού όπλου
Στην Κίνα επικρατεί η άποψη ότι η ενίσχυση του γιουάν αποτελεί φυσική και αναπόφευκτη απάντηση στις αυξανόμενες εντάσεις με τις ΗΠΑ ήδη από την πρώτη θητεία του Donald Trump.
Ο Lian Ping, διευθυντής του China Chief Economist Forum και εκ των αξιωματούχων που είναι διαμορφωτές της νομισματικής πολιτικής, αναφέρεται συχνά στην ανάγκη αντιμετώπισης της χρήσης του δολαρίου ως «όπλου» από την Ουάσιγκτον, μέσω της χρήσης οικονομικών κυρώσεων κατά κρατών όπως η Ρωσία και το Ιράν.
Όπως επισήμανε χαρακτηριστικά, «η επιτάχυνση της διεθνοποίησης του γιουάν δεν είναι μόνο οικονομική αναγκαιότητα, αλλά και κρίσιμο μέσο ενίσχυσης της χρηματοπιστωτικής ασφάλειας και της στρατηγικής κυριαρχίας».
Ο Lian εκτιμά ότι η περίοδος του 15ου Πενταετούς Σχεδίου θα προσφέρει ιδιαίτερα ευνοϊκές συνθήκες, καθώς η εμπιστοσύνη στις ΗΠΑ ως παγκόσμιο ηγέτη μειώνεται μετά τον απρόβλεπτο εμπορικό πόλεμο του Trump.
Παράλληλα, η ενίσχυση των κεφαλαιαγορών στην Κίνα στοχεύει στη χρηματοδότηση καινοτόμων τεχνολογικών εταιρειών και στη δημιουργία πλούτου για τους επενδυτές, γεγονός που θα ενισχύσει την εγχώρια κατανάλωση.
Εφόσον χαλαρώσουν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί, οι διεθνείς επενδυτές θα αποκτήσουν περισσότερες επιλογές σε περιουσιακά στοιχεία σε γιουάν και ευκαιρίες συμμετοχής στην ανάπτυξη του κινεζικού τεχνολογικού τομέα.
Παράλληλα, η ταχεία επέκταση των διεθνών σχέσεων εμπορικών σχέσεων μέσα από ένα πυκνό δίκτυο συμφωνιών, ιδίως με χώρες της ASEAN και της Λατινικής Αμερικής, θα ενισχύσει τη χρήση του κινεζικού νομίσματος σε διασυνοριακές συναλλαγές, ιδίως σε ενεργειακά αγαθά και πρώτες ύλες.
Διεθνοποίηση και μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος
Ο Miao Yanliang θεωρεί ότι η διεθνοποίηση του γιουάν μπορεί να αποτελέσει βασικό μοχλό ωρίμανσης του κινεζικού χρηματοπιστωτικού συστήματος και αντιμετώπισης χρόνιων αδυναμιών.
Υπογραμμίζει ότι διατήρηση της αναπτυξιακής πορείας και το άνοιγμα του χρηματοπιστωτικού συστήματος παραμένουν ανεπαρκή.
Η διεθνοποίηση αναμένεται να ενισχύσει τη διαφάνεια, να βελτιώσει τα συστήματα αξιολόγησης πιστωτικού κινδύνου και να αναβαθμίσει τους μηχανισμούς διαχείρισης των «κόκκινων δανείων».
Ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η επίδραση στην αγορά ομολόγων, όπου η αύξηση της ρευστότητας και η συμμετοχή ξένων επενδυτών θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν διαρθρωτικές αδυναμίες, όπως η έλλειψη market makers (διαμορφωτές της αγοράς).
Επιπλέον, η διεθνοποίηση μπορεί να ασκήσει πίεση για τη διόρθωση στρεβλώσεων στο σύστημα πιστοληπτικής αξιολόγησης, όπως τα κίνητρα που δημιουργούνται από το μοντέλο αμοιβών των εκδοτών χρέους και οι «σιωπηρές εγγυήσεις» για κρατικούς φορείς που διαμόρφωσαν τη «φούσκα» στην κτηματαγορά.
Και από τις στήλες του BN έχουμε περιγράψει την αμφισβήτηση του δολαριακού συστήματος τόσο εξαιτίας των εσωτερικών προβλημάτων του – κυρίως, η ραγδαία επιδείνωση της δημοσιονομικής θέσης των ΗΠΑ – όσο και της γεωπολιτικής υποχώρησης της ηγεμονίας των ΗΠΑ.
Αφορμή για αυτή την αυξημένη προσοχή από τα δυτικά ΜΜΕ αποτέλεσε πρόσφατο άρθρο των Financial Times, το οποίο βασίζεται σε τοποθετήσεις του Xi που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό του Κομμουνιστικού Κόμματος Qiushi.
Το εν λόγω άρθρο, με τίτλο «Πορεία χρηματοπιστωτικής ανάπτυξης με κινεζικά χαρακτηριστικά και οικοδόμηση μιας μεγάλης χρηματοπιστωτικής δύναμης», βασίζεται σε ομιλία του Xi σε συνεδρίαση της Κεντρικής Διάσκεψης Οικονομικής Εργασίας τον Οκτώβριο του 2025.
Ο Xi υποστηρίζει ότι μια «μεγάλη χρηματοπιστωτική δύναμη» πρέπει να διαθέτει ένα «ισχυρό νόμισμα που χρησιμοποιείται ευρέως στο διεθνές εμπόριο, στις επενδύσεις και στις αγορές συναλλάγματος και κατέχει καθεστώς παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος»
Αυτό αναδεικνύει ότι η στρατηγική διεθνοποίησης του γιουάν αποτελεί μακροχρόνιο σχεδιασμό και όχι απότομη αλλαγή πολιτικής.
Ωστόσο, ο χρόνος δημοσίευσης υποδηλώνει επιτάχυνση της στρατηγικής αυτής, πιθανώς λόγω των πολιτικών του Donald Trump κατά τη δεύτερη θητεία του ο οποίος ανατρέπει τόσο την οικονομική πολιτικής (π.χ. με τους ανταποδοτικούς δασμούς, στις 2/4/2025)
Το Πολιτικό Γραφείο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, στο πλαίσιο του 15ου Πενταετούς Σχεδίου (2026–2030), προβλέπει την ενίσχυση της διεθνοποίησης του εθνικού νομίσματος, το άνοιγμα των κεφαλαιακών λογαριασμών (δηλαδή ελεύθερες κεφαλαικές ροές) και τη δημιουργία ανεξάρτητου διασυνοριακού συστήματος πληρωμών.
Ωστόσο, η ανάλυση της νομισματικής πολιτικής όπως την διατυπώνει η κινεζική ηγεσία δείχνει ότι το Πεκίνο αντιμετωπίζει τη διεθνοποίηση κυρίως ως στρατηγική απάντηση στην αμερικανική πολιτική και όχι ως επιδίωξη πλήρους νομισματικής κυριαρχίας – δηλαδή την υποκατάσταση του δολαρίου ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.
Κινητήριος δύναμη η χρήση του δολαρίου ως γεωπολιτικού όπλου
Στην Κίνα επικρατεί η άποψη ότι η ενίσχυση του γιουάν αποτελεί φυσική και αναπόφευκτη απάντηση στις αυξανόμενες εντάσεις με τις ΗΠΑ ήδη από την πρώτη θητεία του Donald Trump.
Ο Lian Ping, διευθυντής του China Chief Economist Forum και εκ των αξιωματούχων που είναι διαμορφωτές της νομισματικής πολιτικής, αναφέρεται συχνά στην ανάγκη αντιμετώπισης της χρήσης του δολαρίου ως «όπλου» από την Ουάσιγκτον, μέσω της χρήσης οικονομικών κυρώσεων κατά κρατών όπως η Ρωσία και το Ιράν.
Όπως επισήμανε χαρακτηριστικά, «η επιτάχυνση της διεθνοποίησης του γιουάν δεν είναι μόνο οικονομική αναγκαιότητα, αλλά και κρίσιμο μέσο ενίσχυσης της χρηματοπιστωτικής ασφάλειας και της στρατηγικής κυριαρχίας».
Ο Lian εκτιμά ότι η περίοδος του 15ου Πενταετούς Σχεδίου θα προσφέρει ιδιαίτερα ευνοϊκές συνθήκες, καθώς η εμπιστοσύνη στις ΗΠΑ ως παγκόσμιο ηγέτη μειώνεται μετά τον απρόβλεπτο εμπορικό πόλεμο του Trump.
Παράλληλα, η ενίσχυση των κεφαλαιαγορών στην Κίνα στοχεύει στη χρηματοδότηση καινοτόμων τεχνολογικών εταιρειών και στη δημιουργία πλούτου για τους επενδυτές, γεγονός που θα ενισχύσει την εγχώρια κατανάλωση.
Εφόσον χαλαρώσουν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί, οι διεθνείς επενδυτές θα αποκτήσουν περισσότερες επιλογές σε περιουσιακά στοιχεία σε γιουάν και ευκαιρίες συμμετοχής στην ανάπτυξη του κινεζικού τεχνολογικού τομέα.
Παράλληλα, η ταχεία επέκταση των διεθνών σχέσεων εμπορικών σχέσεων μέσα από ένα πυκνό δίκτυο συμφωνιών, ιδίως με χώρες της ASEAN και της Λατινικής Αμερικής, θα ενισχύσει τη χρήση του κινεζικού νομίσματος σε διασυνοριακές συναλλαγές, ιδίως σε ενεργειακά αγαθά και πρώτες ύλες.
Διεθνοποίηση και μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος
Ο Miao Yanliang θεωρεί ότι η διεθνοποίηση του γιουάν μπορεί να αποτελέσει βασικό μοχλό ωρίμανσης του κινεζικού χρηματοπιστωτικού συστήματος και αντιμετώπισης χρόνιων αδυναμιών.
Υπογραμμίζει ότι διατήρηση της αναπτυξιακής πορείας και το άνοιγμα του χρηματοπιστωτικού συστήματος παραμένουν ανεπαρκή.
Η διεθνοποίηση αναμένεται να ενισχύσει τη διαφάνεια, να βελτιώσει τα συστήματα αξιολόγησης πιστωτικού κινδύνου και να αναβαθμίσει τους μηχανισμούς διαχείρισης των «κόκκινων δανείων».
Ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η επίδραση στην αγορά ομολόγων, όπου η αύξηση της ρευστότητας και η συμμετοχή ξένων επενδυτών θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν διαρθρωτικές αδυναμίες, όπως η έλλειψη market makers (διαμορφωτές της αγοράς).
Επιπλέον, η διεθνοποίηση μπορεί να ασκήσει πίεση για τη διόρθωση στρεβλώσεων στο σύστημα πιστοληπτικής αξιολόγησης, όπως τα κίνητρα που δημιουργούνται από το μοντέλο αμοιβών των εκδοτών χρέους και οι «σιωπηρές εγγυήσεις» για κρατικούς φορείς που διαμόρφωσαν τη «φούσκα» στην κτηματαγορά.
Γιατί η νομισματική ηγεμονία θεωρείται επικίνδυνη
Παρά τα πιθανά οφέλη, ο Zhang Chun προειδοποιεί ότι η επιδίωξη πλήρους νομισματικής ηγεμονίας θα μπορούσε να έχει σοβαρές αρνητικές συνέπειες. Όπως επισημαίνει, ακόμη και αν το δολάριο υποχωρήσει, η Κίνα δεν θα πρέπει να επιδιώξει την πρώτη θέση, μία νομισματική ηγεμονία.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε σε υπερτίμηση του νομίσματος, αύξηση της ζήτησης για το γιουάν και, εν τέλει, απώλεια της ανταγωνιστικότητας των εξαγωγών.
Αυτό θα έπληττε την πραγματική οικονομία, η οποία παραμένει προτεραιότητα για το Πεκίνο το οποίο διδάχθηκε από την κυριαρχία του χρηματοπιστωτικού τομέα στις ΗΠΑ.
Αντί της πλήρους νομισματικής ηγεμονίας, ο Zhang προτείνει ένα σύστημα κατανομής του βάρους μεταξύ του γιουάν και του δολαρίου.
Όπως τονίζει, η νομισματική ηγεμονία συνεπάγεται σημαντικά κόστη και κράτη που την αναλαμβάνουν καταλήγουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα παρόμοια με αυτά των ΗΠΑ.
Κατά συνέπεια, εκτιμά ότι η Κίνα δεν θα πρέπει να ακολουθήσει αυτή την πορεία.
Η Κίνα επιδιώκει την ενίσχυση του διεθνούς ρόλου του νομίσματός της ως μέσου οικονομικής ασφάλειας και στρατηγικής αυτονομίας, χωρίς όμως να αναλάβει το πλήρες βάρος της νομισματικής ηγεμονίας.
Η στρατηγική αυτή αντανακλά μια ισορροπία μεταξύ διεθνοποίησης και προσεκτικής αποφυγής των δομικού κόστους που συνεπάγεται η κυριαρχία στο παγκόσμιο νομισματικό σύστημα, σύμφωνα με την κινεζική μακροπρόθεσμη νομισματική πολιτική.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.