ΝΑΤΟ, ώρα μηδέν
ΝΑΤΟ, ώρα μηδέν - Η μεγαλύτερη κρίση μετά τον Ψυχρό Πόλεμο και 6 μεγάλες προκλήσεις
Η συνάντηση στην Άγκυρα (7-8
Ιουλίου) ενδέχεται να καθορίσει τη μελλοντική πορεία του ΝΑΤΟ σε μια
ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία,
Η σύνοδος κορυφής
του ΝΑΤΟ, που θα πραγματοποιηθεί στην Άγκυρα στις 7 και 8 Ιουλίου,
αναμένεται να αποτελέσει μία από τις σημαντικότερες των τελευταίων ετών,
καθώς η Συμμαχία καλείται να χαράξει τη μακροπρόθεσμη στρατηγική της σε
ένα ολοένα πιο ασταθές διεθνές περιβάλλον.
Οι ηγέτες των κρατών-μελών θα συναντηθούν σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη αυξάνει ραγδαία τις αμυντικές της δαπάνες, οι Ηνωμένες Πολιτείες πιέζουν τους συμμάχους να αναλάβουν μεγαλύτερο βάρος για την ευρωπαϊκή άμυνα, ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται και οι εντάσεις στη Μέση Ανατολή παραμένουν υψηλές μετά τη σύγκρουση με το Ιράν.
Παρότι υπάρχει ανησυχία ότι οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή ενδέχεται να κυριαρχήσουν στις συνομιλίες, οι ηγέτες του ΝΑΤΟ αναμένεται να επικεντρωθούν κυρίως στην ενίσχυση της αποτρεπτικής και αμυντικής ισχύος της Συμμαχίας.
Γιατί θεωρείται κρίσιμη η σύνοδος
Η συνάντηση στην Άγκυρα ενδέχεται να καθορίσει τη μελλοντική πορεία του ΝΑΤΟ σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία, σημειώνει σε ανάλυσή του το Modern Diplomacy.
Η Συμμαχία βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλαπλές προκλήσεις: τη διατήρηση της αμερικανικής δέσμευσης υπό την προεδρία του Donald Trump, την ανάληψη μεγαλύτερης ευθύνης από την Ευρώπη για την άμυνά της, την αύξηση της αμυντικής παραγωγής, τη συνέχιση της στήριξης προς την Ουκρανία και τη μακροπρόθεσμη αποτροπή της Ρωσίας.
Οι αποφάσεις που θα ληφθούν στην Άγκυρα αναμένεται να επηρεάσουν την ευρωπαϊκή ασφάλεια, τις αμυντικές επενδύσεις και τις διατλαντικές σχέσεις για πολλά χρόνια.
Η μεγαλύτερη πολιτική πρόκληση: Η δέσμευση των ΗΠΑ
Η πιο άμεση πολιτική πρόκληση για το ΝΑΤΟ παραμένει η διατήρηση της πλήρους αμερικανικής δέσμευσης στη Συμμαχία.
Ο Donald Trump έχει επανειλημμένα αμφισβητήσει τη χρησιμότητα του ΝΑΤΟ, έχει επικρίνει τους Ευρωπαίους συμμάχους για τις χαμηλές αμυντικές δαπάνες τους και έχει αφήσει να εννοηθεί ακόμη και το ενδεχόμενο αποχώρησης των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Συμμαχία.
Για τον λόγο αυτό, οι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ επιδιώκουν να ενισχύσουν τη δέσμευση της Ουάσιγκτον στο Άρθρο 5, το οποίο προβλέπει τη συλλογική άμυνα όλων των κρατών-μελών.
Την ίδια στιγμή, οι διαφωνίες για τη Γροιλανδία και οι διαφορετικές προσεγγίσεις απέναντι στη σύγκρουση με το Ιράν έχουν επιβαρύνει περαιτέρω τις διατλαντικές σχέσεις.
Η Ευρώπη καλείται να αναλάβει μεγαλύτερο βάρος
Η Ουάσιγκτον επιδιώκει πλέον οι ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν την κύρια ευθύνη για την άμυνα της Ευρώπης, επιτρέποντας στις Ηνωμένες Πολιτείες να επικεντρωθούν περισσότερο στον Ινδο-Ειρηνικό και στον στρατηγικό ανταγωνισμό με την Κίνα.
Οι ΗΠΑ έχουν ήδη περιορίσει μέρος των στρατιωτικών δυνατοτήτων που είχαν δεσμεύσει στο ΝΑΤΟ για περιόδους κρίσης, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν να καλύψουν το κενό.
Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες κατά πόσο η Ευρώπη μπορεί να ολοκληρώσει αυτή τη μετάβαση χωρίς να αποδυναμωθεί η συνολική αποτρεπτική ισχύς της Συμμαχίας.
Το μεγάλο στοίχημα της χρηματοδότησης
Η αύξηση των αμυντικών δαπανών παραμένει μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές και οικονομικές προκλήσεις.
Τα κράτη-μέλη έχουν δεσμευθεί να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ μέσα στην επόμενη δεκαετία, εκ των οποίων το 3,5% θα αφορά καθαρά στρατιωτικές δυνατότητες και το 1,5% υποδομές και δράσεις ενίσχυσης της ανθεκτικότητας.
Παρά την αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών σε Ευρώπη και Καναδά, πολλές κυβερνήσεις βρίσκονται αντιμέτωπες με εσωτερικές πολιτικές πιέσεις, καθώς οι στρατιωτικές δαπάνες ανταγωνίζονται τη χρηματοδότηση της υγείας, των συντάξεων και άλλων κοινωνικών πολιτικών.
Η αμυντική βιομηχανία δεν προλαβαίνει τη ζήτηση
Η αύξηση των προϋπολογισμών δεν αρκεί από μόνη της για να ενισχύσει το ΝΑΤΟ, εάν η αμυντική βιομηχανία αδυνατεί να ανταποκριθεί.
Στην Άγκυρα αναμένονται ανακοινώσεις για νέα εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων δολαρίων, ωστόσο οι μεγάλες καθυστερήσεις στην παραγωγή όπλων, πυρομαχικών, αεροσκαφών και άλλων κρίσιμων συστημάτων εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό πρόβλημα.
Οι ηγέτες της Συμμαχίας επιδιώκουν την ταχύτερη αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας και τη μείωση των χρόνων παράδοσης.
Η Ρωσία παραμένει η βασική απειλή
Παρά τις σημαντικές απώλειες που έχει υποστεί στον πόλεμο της Ουκρανίας και τις διεθνείς κυρώσεις, η Ρωσία εξακολουθεί να θεωρείται η κυριότερη μακροπρόθεσμη στρατιωτική απειλή για το ΝΑΤΟ.
Η Μόσχα συνεχίζει να αφιερώνει σημαντικούς οικονομικούς πόρους στην άμυνα, ενώ διατηρεί ισχυρή στρατιωτική πίεση τόσο στην Ουκρανία όσο και στην ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας.
Οι ηγέτες του ΝΑΤΟ αναμένεται να επαναβεβαιώσουν ότι η ενίσχυση της αποτροπής απέναντι στη Ρωσία παραμένει κορυφαία στρατηγική προτεραιότητα.
Η στήριξη στην Ουκρανία γίνεται ολοένα δυσκολότερη
Περισσότερα από τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής, τα κράτη-μέλη εξακολουθούν να παρέχουν οικονομική και στρατιωτική βοήθεια στο Κίεβο.
Ωστόσο, η συνέχιση αυτής της στήριξης γίνεται όλο και πιο δύσκολη, καθώς πολλές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές πιέσεις και εντεινόμενες πολιτικές αντιπαραθέσεις για το κόστος της βοήθειας.
Η διατήρηση της ενότητας μεταξύ των συμμάχων αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα βασικά ζητήματα της συνόδου.
Οι βασικοί παίκτες
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν μια Ευρώπη περισσότερο αυτάρκη αμυντικά, ώστε η Ουάσιγκτον να επικεντρώσει περισσότερους πόρους στον ανταγωνισμό με την Κίνα.
Οι ευρωπαϊκές χώρες αυξάνουν τις στρατιωτικές δαπάνες και ενισχύουν τις δυνατότητές τους, αλλά καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα στις ανάγκες ασφαλείας και στις δημοσιονομικές πιέσεις.
Η Ουκρανία εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δυτική στρατιωτική και οικονομική βοήθεια για τη συνέχιση της άμυνάς της.
Η Ρωσία παραμένει ο βασικός στρατηγικός αντίπαλος του ΝΑΤΟ, ενώ η αμυντική βιομηχανία βρίσκεται υπό αυξανόμενη πίεση να επιταχύνει την παραγωγή για να καλύψει τη διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση.
Το μέλλον της Συμμαχίας
Η σύνοδος της Άγκυρας δεν αναμένεται να οδηγήσει σε θεαματικές αλλαγές πολιτικής, αλλά να επιβεβαιώσει τη μακροπρόθεσμη μεταμόρφωση του ΝΑΤΟ.
Οι ευρωπαϊκές χώρες εκτιμάται ότι θα συνεχίσουν να αυξάνουν τις αμυντικές τους δαπάνες και να αντικαθιστούν μέρος των αμερικανικών στρατιωτικών δυνατοτήτων, ενώ η συνεργασία στην αμυντική παραγωγή θα αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Παράλληλα, οι σχέσεις με την Ουάσιγκτον θα εξακολουθήσουν να αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για τη συνοχή της Συμμαχίας, καθώς η κυβέρνηση Trump ζητά από τους Ευρωπαίους να επωμιστούν μεγαλύτερο μέρος του αμυντικού βάρους.
Μια ιστορική μετάβαση για το ΝΑΤΟ
Το ΝΑΤΟ διανύει μία από τις σημαντικότερες στρατηγικές μεταβάσεις από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Η Συμμαχία δεν επικεντρώνεται πλέον αποκλειστικά στην αποτροπή της Ρωσίας, αλλά προσαρμόζεται και στη νέα αμερικανική στρατηγική, η οποία δίνει προτεραιότητα στον ανταγωνισμό με την Κίνα και απαιτεί από την Ευρώπη μεγαλύτερη αυτονομία στην άμυνα.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία επιτάχυνε αυτή τη διαδικασία, αποκαλύπτοντας τις αδυναμίες της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και την ανάγκη για μεγαλύτερα αποθέματα πυρομαχικών και στρατιωτικού εξοπλισμού.
Τελικά, η μεγαλύτερη πρόκληση για το ΝΑΤΟ δεν είναι μόνο η αντιμετώπιση των εξωτερικών απειλών, αλλά και η διαχείριση των πολιτικών, οικονομικών και στρατηγικών διαφορών στο εσωτερικό της Συμμαχίας, διατηρώντας παράλληλα την αξιοπιστία και τη συνοχή της σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων.
www.bankingnews.gr
Οι ηγέτες των κρατών-μελών θα συναντηθούν σε μια περίοδο κατά την οποία η Ευρώπη αυξάνει ραγδαία τις αμυντικές της δαπάνες, οι Ηνωμένες Πολιτείες πιέζουν τους συμμάχους να αναλάβουν μεγαλύτερο βάρος για την ευρωπαϊκή άμυνα, ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται και οι εντάσεις στη Μέση Ανατολή παραμένουν υψηλές μετά τη σύγκρουση με το Ιράν.
Παρότι υπάρχει ανησυχία ότι οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή ενδέχεται να κυριαρχήσουν στις συνομιλίες, οι ηγέτες του ΝΑΤΟ αναμένεται να επικεντρωθούν κυρίως στην ενίσχυση της αποτρεπτικής και αμυντικής ισχύος της Συμμαχίας.
Γιατί θεωρείται κρίσιμη η σύνοδος
Η συνάντηση στην Άγκυρα ενδέχεται να καθορίσει τη μελλοντική πορεία του ΝΑΤΟ σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία, σημειώνει σε ανάλυσή του το Modern Diplomacy.
Η Συμμαχία βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλαπλές προκλήσεις: τη διατήρηση της αμερικανικής δέσμευσης υπό την προεδρία του Donald Trump, την ανάληψη μεγαλύτερης ευθύνης από την Ευρώπη για την άμυνά της, την αύξηση της αμυντικής παραγωγής, τη συνέχιση της στήριξης προς την Ουκρανία και τη μακροπρόθεσμη αποτροπή της Ρωσίας.
Οι αποφάσεις που θα ληφθούν στην Άγκυρα αναμένεται να επηρεάσουν την ευρωπαϊκή ασφάλεια, τις αμυντικές επενδύσεις και τις διατλαντικές σχέσεις για πολλά χρόνια.
Η μεγαλύτερη πολιτική πρόκληση: Η δέσμευση των ΗΠΑ
Η πιο άμεση πολιτική πρόκληση για το ΝΑΤΟ παραμένει η διατήρηση της πλήρους αμερικανικής δέσμευσης στη Συμμαχία.
Ο Donald Trump έχει επανειλημμένα αμφισβητήσει τη χρησιμότητα του ΝΑΤΟ, έχει επικρίνει τους Ευρωπαίους συμμάχους για τις χαμηλές αμυντικές δαπάνες τους και έχει αφήσει να εννοηθεί ακόμη και το ενδεχόμενο αποχώρησης των Ηνωμένων Πολιτειών από τη Συμμαχία.
Για τον λόγο αυτό, οι αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ επιδιώκουν να ενισχύσουν τη δέσμευση της Ουάσιγκτον στο Άρθρο 5, το οποίο προβλέπει τη συλλογική άμυνα όλων των κρατών-μελών.
Την ίδια στιγμή, οι διαφωνίες για τη Γροιλανδία και οι διαφορετικές προσεγγίσεις απέναντι στη σύγκρουση με το Ιράν έχουν επιβαρύνει περαιτέρω τις διατλαντικές σχέσεις.
Η Ευρώπη καλείται να αναλάβει μεγαλύτερο βάρος
Η Ουάσιγκτον επιδιώκει πλέον οι ευρωπαϊκές χώρες να αναλάβουν την κύρια ευθύνη για την άμυνα της Ευρώπης, επιτρέποντας στις Ηνωμένες Πολιτείες να επικεντρωθούν περισσότερο στον Ινδο-Ειρηνικό και στον στρατηγικό ανταγωνισμό με την Κίνα.
Οι ΗΠΑ έχουν ήδη περιορίσει μέρος των στρατιωτικών δυνατοτήτων που είχαν δεσμεύσει στο ΝΑΤΟ για περιόδους κρίσης, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν να καλύψουν το κενό.
Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες κατά πόσο η Ευρώπη μπορεί να ολοκληρώσει αυτή τη μετάβαση χωρίς να αποδυναμωθεί η συνολική αποτρεπτική ισχύς της Συμμαχίας.
Το μεγάλο στοίχημα της χρηματοδότησης
Η αύξηση των αμυντικών δαπανών παραμένει μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές και οικονομικές προκλήσεις.
Τα κράτη-μέλη έχουν δεσμευθεί να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ μέσα στην επόμενη δεκαετία, εκ των οποίων το 3,5% θα αφορά καθαρά στρατιωτικές δυνατότητες και το 1,5% υποδομές και δράσεις ενίσχυσης της ανθεκτικότητας.
Παρά την αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών σε Ευρώπη και Καναδά, πολλές κυβερνήσεις βρίσκονται αντιμέτωπες με εσωτερικές πολιτικές πιέσεις, καθώς οι στρατιωτικές δαπάνες ανταγωνίζονται τη χρηματοδότηση της υγείας, των συντάξεων και άλλων κοινωνικών πολιτικών.
Η αμυντική βιομηχανία δεν προλαβαίνει τη ζήτηση
Η αύξηση των προϋπολογισμών δεν αρκεί από μόνη της για να ενισχύσει το ΝΑΤΟ, εάν η αμυντική βιομηχανία αδυνατεί να ανταποκριθεί.
Στην Άγκυρα αναμένονται ανακοινώσεις για νέα εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων δολαρίων, ωστόσο οι μεγάλες καθυστερήσεις στην παραγωγή όπλων, πυρομαχικών, αεροσκαφών και άλλων κρίσιμων συστημάτων εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό πρόβλημα.
Οι ηγέτες της Συμμαχίας επιδιώκουν την ταχύτερη αύξηση της παραγωγικής δυναμικότητας και τη μείωση των χρόνων παράδοσης.
Η Ρωσία παραμένει η βασική απειλή
Παρά τις σημαντικές απώλειες που έχει υποστεί στον πόλεμο της Ουκρανίας και τις διεθνείς κυρώσεις, η Ρωσία εξακολουθεί να θεωρείται η κυριότερη μακροπρόθεσμη στρατιωτική απειλή για το ΝΑΤΟ.
Η Μόσχα συνεχίζει να αφιερώνει σημαντικούς οικονομικούς πόρους στην άμυνα, ενώ διατηρεί ισχυρή στρατιωτική πίεση τόσο στην Ουκρανία όσο και στην ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας.
Οι ηγέτες του ΝΑΤΟ αναμένεται να επαναβεβαιώσουν ότι η ενίσχυση της αποτροπής απέναντι στη Ρωσία παραμένει κορυφαία στρατηγική προτεραιότητα.
Η στήριξη στην Ουκρανία γίνεται ολοένα δυσκολότερη
Περισσότερα από τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής, τα κράτη-μέλη εξακολουθούν να παρέχουν οικονομική και στρατιωτική βοήθεια στο Κίεβο.
Ωστόσο, η συνέχιση αυτής της στήριξης γίνεται όλο και πιο δύσκολη, καθώς πολλές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές πιέσεις και εντεινόμενες πολιτικές αντιπαραθέσεις για το κόστος της βοήθειας.
Η διατήρηση της ενότητας μεταξύ των συμμάχων αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα βασικά ζητήματα της συνόδου.
Οι βασικοί παίκτες
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν μια Ευρώπη περισσότερο αυτάρκη αμυντικά, ώστε η Ουάσιγκτον να επικεντρώσει περισσότερους πόρους στον ανταγωνισμό με την Κίνα.
Οι ευρωπαϊκές χώρες αυξάνουν τις στρατιωτικές δαπάνες και ενισχύουν τις δυνατότητές τους, αλλά καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα στις ανάγκες ασφαλείας και στις δημοσιονομικές πιέσεις.
Η Ουκρανία εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δυτική στρατιωτική και οικονομική βοήθεια για τη συνέχιση της άμυνάς της.
Η Ρωσία παραμένει ο βασικός στρατηγικός αντίπαλος του ΝΑΤΟ, ενώ η αμυντική βιομηχανία βρίσκεται υπό αυξανόμενη πίεση να επιταχύνει την παραγωγή για να καλύψει τη διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση.
Το μέλλον της Συμμαχίας
Η σύνοδος της Άγκυρας δεν αναμένεται να οδηγήσει σε θεαματικές αλλαγές πολιτικής, αλλά να επιβεβαιώσει τη μακροπρόθεσμη μεταμόρφωση του ΝΑΤΟ.
Οι ευρωπαϊκές χώρες εκτιμάται ότι θα συνεχίσουν να αυξάνουν τις αμυντικές τους δαπάνες και να αντικαθιστούν μέρος των αμερικανικών στρατιωτικών δυνατοτήτων, ενώ η συνεργασία στην αμυντική παραγωγή θα αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Παράλληλα, οι σχέσεις με την Ουάσιγκτον θα εξακολουθήσουν να αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για τη συνοχή της Συμμαχίας, καθώς η κυβέρνηση Trump ζητά από τους Ευρωπαίους να επωμιστούν μεγαλύτερο μέρος του αμυντικού βάρους.
Μια ιστορική μετάβαση για το ΝΑΤΟ
Το ΝΑΤΟ διανύει μία από τις σημαντικότερες στρατηγικές μεταβάσεις από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Η Συμμαχία δεν επικεντρώνεται πλέον αποκλειστικά στην αποτροπή της Ρωσίας, αλλά προσαρμόζεται και στη νέα αμερικανική στρατηγική, η οποία δίνει προτεραιότητα στον ανταγωνισμό με την Κίνα και απαιτεί από την Ευρώπη μεγαλύτερη αυτονομία στην άμυνα.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία επιτάχυνε αυτή τη διαδικασία, αποκαλύπτοντας τις αδυναμίες της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας και την ανάγκη για μεγαλύτερα αποθέματα πυρομαχικών και στρατιωτικού εξοπλισμού.
Τελικά, η μεγαλύτερη πρόκληση για το ΝΑΤΟ δεν είναι μόνο η αντιμετώπιση των εξωτερικών απειλών, αλλά και η διαχείριση των πολιτικών, οικονομικών και στρατηγικών διαφορών στο εσωτερικό της Συμμαχίας, διατηρώντας παράλληλα την αξιοπιστία και τη συνοχή της σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.