Έτσι θα απαντήσει το Ισραήλ στη ”Συμφωνία της Μέκκας”
Έτσι θα απαντήσει το Ισραήλ στη ”Συμφωνία της Μέκκας”: ”Ισχυρή συμμαχία με Ελλάδα-Κύπρο & νέες συμφωνίες με Ινδία-ΗΑΕ” – Τι προτείνουν Ινδοί & Ισραηλινοί
«Σεισμός» στη Μέση Ανατολή: Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Πακιστάν χτίζουν νέο αμυντικό άξονα – Η απάντηση που προτείνεται για Ισραήλ, Ινδία και ΗΑΕ
Νέα γεωπολιτική εξίσωση από τη Μέκκα – Στο επίκεντρο Τουρκία, Σαουδική Αραβία και πυρηνικό Πακιστάν
Η αμυντική συμφωνία που υπεγράφη στη Μέκκα από Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν χαρακτηρίζεται ως πιθανό στρατηγικό σημείο καμπής για τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία.
Αυτό υποστηρίζει η Dr. Oshrit Birvadker, ειδικός στην εξωτερική πολιτική και την εθνική ασφάλεια της Ινδίας και senior research fellow στο Jerusalem Institute for Strategy and Security (JISS).
Όπως εκτιμά, η νέα συνεργασία φέρνει στο ίδιο πλαίσιο τη χώρα που φιλοξενεί τους ιερότερους τόπους του Ισλάμ, μία πυρηνική δύναμη και ένα κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ.
Κατά την ίδια, η εξέλιξη αυτή μπορεί να επιταχύνει την περιφερειακή και παγκόσμια κούρσα εξοπλισμών, δημιουργώντας μία νέα εξίσωση ισχύος από τον Περσικό Κόλπο μέχρι τη Νότια Ασία.
Το σημαντικότερο όμως στοιχείο είναι άλλο:
Η νέα συμμαχική πραγματικότητα μπορεί να απομακρύνει ακόμη περισσότερο την προοπτική εξομάλυνσης των σχέσεων Ισραήλ–Σαουδικής Αραβίας.
«Τέλος» στο όραμα του νέου Μέσου Ανατολής;
Σύμφωνα με την ανάλυση, η συμφωνία δημιουργεί σημαντικές προκλήσεις για το Ισραήλ.
Η προοπτική μίας ευρύτερης περιφερειακής αρχιτεκτονικής που θα συνέδεε το Ισραήλ με τα αραβικά κράτη φαίνεται, κατά την Birvadker, να γίνεται δυσκολότερη.
Η ίδια θεωρεί ότι το Ισραήλ θα πρέπει να αντιδράσει άμεσα και να ενισχύσει τον συντονισμό του με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Ινδία.
Έτσι διαμορφώνεται η ιδέα ενός νέου στρατηγικού τριγώνου:
Ισραήλ – ΗΑΕ – Ινδία.
Ένας άξονας που, σύμφωνα με την ανάλυση, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην αυξανόμενη συνεργασία Τουρκίας–Σαουδικής Αραβίας–Πακιστάν.
Η αμερικανική αποτροπή και το κενό ασφαλείας
Η εξέλιξη, σύμφωνα με την Birvadker, δεν εμφανίστηκε ξαφνικά.
Οι σχετικές συζητήσεις φέρεται να ξεκίνησαν ήδη από τις αρχές του έτους, σε ένα περιβάλλον όπου η περιφερειακή εμπιστοσύνη στις αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας έχει δεχθεί πιέσεις.
Η πολιτική της Ουάσιγκτον απέναντι στο Ιράν, την οποία η αναλύτρια χαρακτηρίζει ως περισσότερο συγκρατημένη και διστακτική, φέρεται να ενίσχυσε την αίσθηση ανασφάλειας μεταξύ των περιφερειακών κρατών.
Το αποτέλεσμα;
Κράτη της Μέσης Ανατολής αναζητούν πλέον περισσότερες από μία πηγές στρατηγικής υποστήριξης.
Η Σαουδική Αραβία, αντί να εξαρτάται αποκλειστικά από την αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας, επιχειρεί να διαφοροποιήσει τις στρατηγικές της σχέσεις.
Και σε αυτή την εξίσωση, η Τουρκία και το Πακιστάν αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα.
Τουρκία: Η νέα μεγάλη απειλή για το Ισραήλ;
Η Birvadker προχωρά σε μία ιδιαίτερα σκληρή εκτίμηση.
Υποστηρίζει ότι η Τουρκία αναδεικνύεται πλέον σε απειλή για το Ισραήλ συγκρίσιμης σημασίας με το Ιράν.
Κατά την άποψή της, η Άγκυρα θα επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει τη νέα συμμαχία για να αυξήσει την επιρροή της στον Κόλπο και να αμφισβητήσει το Ισραήλ τόσο διπλωματικά όσο και στρατιωτικά.
Πρόκειται για μία εκτίμηση που αντικατοπτρίζει την ολοένα και βαθύτερη αντιπαράθεση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας.
Η τουρκική επιρροή, σύμφωνα με την ανάλυση, δεν περιορίζεται πλέον στην Ανατολική Μεσόγειο.
Επεκτείνεται προς τον Κόλπο, την Αφρική και τη Νότια Ασία.
Γιατί το Πακιστάν είναι ο κρίσιμος κρίκος
Το Πακιστάν αποτελεί τον τρίτο πυλώνα της νέας εξίσωσης.
Το Ισλαμαμπάντ διατηρεί εδώ και δεκαετίες στενές σχέσεις ασφαλείας με το Ριάντ.
Η παραδοσιακή σχέση βασίστηκε σε μία αμοιβαία ανταλλαγή:
Σαουδική Αραβία: οικονομική και ενεργειακή στήριξη – Πακιστάν: στρατιωτικές δυνατότητες και προσωπικό.
Η νέα αμυντική συμφωνία ανεβάζει, σύμφωνα με την ανάλυση, αυτή τη συνεργασία σε υψηλότερο επίπεδο.
Το γεγονός ότι το Πακιστάν είναι πυρηνική δύναμη προσθέτει μία κρίσιμη στρατηγική διάσταση.
Ωστόσο, η Birvadker επισημαίνει ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ένδειξη πως το Πακιστάν παρέχει πυρηνική ομπρέλα στους εταίρους του.
Αυτό αποτελεί σημαντική διάκριση, καθώς μία επίσημη πυρηνική εγγύηση θα άλλαζε δραματικά την περιφερειακή εξίσωση αποτροπής.
Άγκυρα–Ισλαμαμπάντ: Η στρατιωτική συνεργασία βαθαίνει
Η σχέση Τουρκίας–Πακιστάν αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η Τουρκία έχει εξελιχθεί στον δεύτερο μεγαλύτερο προμηθευτή όπλων του Πακιστάν, ενώ οι δύο χώρες μετακινούνται από τις απλές αγορές έτοιμων συστημάτων προς τη συμπαραγωγή και την από κοινού ανάπτυξη τεχνολογίας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το τουρκικό μαχητικό KAAN.
Η Birvadker αναφέρεται σε δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ, σύμφωνα με τις οποίες βρισκόταν κοντά η ολοκλήρωση συμφωνίας για συμμετοχή του Πακιστάν στην ανάπτυξη και παραγωγή του KAAN.
Η συνεργασία αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία μετά την κρίση Ινδίας–Πακιστάν τον Μάιο του 2025.
Το τρίγωνο Τουρκία–Πακιστάν–Σαουδική Αραβία μπορεί να δημιουργήσει έναν νέο μηχανισμό χρηματοδότησης, τεχνολογίας και παραγωγής αμυντικών συστημάτων.
Τα χρήματα του Ριάντ μπορούν να αλλάξουν την αμυντική βιομηχανία
Η Σαουδική Αραβία είναι μία από τις χώρες με τις υψηλότερες στρατιωτικές δαπάνες παγκοσμίως.
Εάν το Ριάντ διοχετεύσει σημαντικούς οικονομικούς πόρους σε κοινά προγράμματα με Τουρκία και Πακιστάν, η συνεργασία μπορεί να αποκτήσει εντελώς διαφορετική δυναμική.
Η Birvadker εκτιμά ότι θα μπορούσε να επιταχυνθεί η ανάπτυξη και παραγωγή:
- μη επανδρωμένων αεροσκαφών,
- ναυτικών συστημάτων,
- νέων αμυντικών τεχνολογιών,
- μαχητικών αεροσκαφών,
- και προηγμένων συστημάτων πληροφοριών και επιτήρησης.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι η σύνδεση τουρκικής τεχνογνωσίας, πακιστανικής στρατιωτικής εμπειρίας και σαουδαραβικής χρηματοδότησης.
Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει μία πιο ολοκληρωμένη αλυσίδα παραγωγής αμυντικού υλικού.
Η ισραηλινή απάντηση: Ελλάδα και Κύπρος στον πρώτο άξονα
Η ανάλυση προτείνει στο Ισραήλ να κινηθεί σε δύο παράλληλους στρατηγικούς άξονες.
Ο πρώτος βρίσκεται ήδη στην Ανατολική Μεσόγειο:
Ισραήλ – Ελλάδα – Κύπρος.
Η συνεργασία αυτή προσφέρει, σύμφωνα με την Birvadker, στο Ισραήλ ένα κρίσιμο αντίβαρο στην τουρκική επιρροή.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στη σχέση της Άγκυρας με τη νέα κυβέρνηση στη Δαμασκό, υπό τον Αχμέντ αλ-Σαράα.
Η Ανατολική Μεσόγειος έτσι αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Αθήνα, Λευκωσία και Ιερουσαλήμ βρίσκονται σε μία περιοχή όπου η ενεργειακή ασφάλεια, η ναυτική ισχύς και οι περιφερειακές συμμαχίες αλληλοσυνδέονται.
Το δεύτερο τρίγωνο: Ισραήλ–ΗΑΕ–Ινδία
Ο δεύτερος άξονας που προτείνεται είναι ανατολικότερος.
Στόχος θα πρέπει να είναι, σύμφωνα με την ανάλυση, η δημιουργία ενός σταθερού στρατηγικού τριγώνου:
Ισραήλ – Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – Ινδία
Τα ΗΑΕ παρακολουθούν με ανησυχία την επέκταση της τουρκικής επιρροής στη Μέση Ανατολή, ιδιαίτερα λόγω των σχέσεων της Άγκυρας με πολιτικά ισλαμιστικά κινήματα.
Παράλληλα, το Αμπού Ντάμπι ήταν το πρώτο μεγάλο αραβικό κράτος που εγκαθίδρυσε επίσημες σχέσεις με το Ισραήλ στο πλαίσιο των Συμφωνιών του Αβραάμ το 2020.
Έκτοτε, οι στρατηγικές και αμυντικές σχέσεις των δύο χωρών έχουν διευρυνθεί.
Η Ινδία μπαίνει δυναμικά στο παιχνίδι
Η νέα αμυντική συμφωνία προκαλεί, σύμφωνα με την Birvadker, αυξημένη ανησυχία και στο Νέο Δελχί.
Η Ινδία δεν βλέπει μόνο την ενίσχυση του παραδοσιακού της αντιπάλου, του Πακιστάν.
Ανησυχεί επίσης για το ενδεχόμενο η Τουρκία να χρησιμοποιήσει το Πακιστάν ως βάση για την επέκταση της στρατηγικής της επιρροής στη Νότια Ασία.
Για την Ινδία, επομένως, η νέα εξίσωση δεν είναι απλώς μία υπόθεση Μέσης Ανατολής.
Αφορά άμεσα την ισορροπία δυνάμεων στον Ινδικό Ωκεανό και στη Νότια Ασία.
Το Νέο Δελχί, σύμφωνα με την ανάλυση, θα μπορούσε να επιδιώξει βαθύτερη συνεργασία με χώρες που επηρεάζονται από την τουρκική επέκταση.
Στο επίκεντρο βρίσκονται:
θαλάσσια ασφάλεια – πληροφορίες – άμυνα – τεχνολογία – οικονομικές συνεργασίες.
BrahMos: Η αμυντική συνεργασία Ινδίας–ΗΑΕ αποκτά νέα διάσταση
Η σχέση Ινδίας–ΗΑΕ έχει ήδη περάσει σε νέα φάση.
Η συνεργασία των δύο χωρών έχει ενισχυθεί μέσω στρατηγικών συμφωνιών, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η υπό διαμόρφωση συμφωνία για την απόκτηση των πυραύλων BrahMos.
Η εξέλιξη αυτή έχει ευρύτερη σημασία.
Η Ινδία δεν λειτουργεί πλέον μόνο ως μεγάλη ασιατική δύναμη.
Επιχειρεί να αποκτήσει μεγαλύτερη παρουσία στις αλυσίδες ασφαλείας και εφοδιασμού της Μέσης Ανατολής και του Ινδικού Ωκεανού.
Και εδώ συναντώνται τα συμφέροντα Ινδίας, ΗΑΕ και Ισραήλ.
Η στρατηγική σχέση Ισραήλ–Ινδίας γίνεται κρίσιμος παράγοντας
Οι σχέσεις Ισραήλ–Ινδίας έχουν ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα υπό τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και τον Ναρέντρα Μόντι.
Η συνεργασία περιλαμβάνει διπλωματική στήριξη, αμυντική τεχνολογία, στρατιωτική συνεργασία και παραγωγικές δυνατότητες.
Κατά την Birvadker, αυτή η σχέση μπορεί να αποτελέσει κρίσιμο στοιχείο της ισραηλινής ανθεκτικότητας σε μία περίοδο όπου το Ισραήλ αντιμετωπίζει πιέσεις για περιορισμό των εξαγωγών και της πρόσβασης σε ορισμένες αμυντικές αγορές.
Η Ινδία, με τη σειρά της, αποκτά πρόσβαση σε τεχνολογίες και τεχνογνωσία που ενισχύουν τη δική της στρατηγική αυτονομία.
Πρόκειται για μία σχέση που πλέον ξεπερνά κατά πολύ τα όρια μίας απλής αμυντικής συνεργασίας.
Η νέα γεωπολιτική γραμμή από τη Μέκκα έως τον Ινδικό Ωκεανό
Η εικόνα που περιγράφει η ισραηλινή ανάλυση είναι ιδιαίτερα σύνθετη.
Στη μία πλευρά διαμορφώνεται ένας νέος άξονας:
Σαουδική Αραβία – Τουρκία – Πακιστάν.
Στην άλλη, προτείνεται η ενίσχυση ενός αντίβαρου:
Ισραήλ – ΗΑΕ – Ινδία, με παράλληλη αξιοποίηση του υφιστάμενου άξονα Ισραήλ–Ελλάδα–Κύπρος στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι απλώς ποια χώρα θα αγοράσει περισσότερα όπλα.
Είναι ποιος θα ελέγχει τις αλυσίδες τεχνολογίας, παραγωγής, πληροφοριών και στρατηγικών μεταφορών τα επόμενα χρόνια.
Η Τουρκία διαθέτει αναπτυσσόμενη αμυντική βιομηχανία.
Το Πακιστάν διαθέτει πυρηνική αποτροπή και στρατιωτική εμπειρία.
Η Σαουδική Αραβία διαθέτει τεράστια οικονομική ισχύ.
Απέναντι σε αυτό το μοντέλο, η Ινδία διαθέτει τεράστια βιομηχανική και οικονομική βάση, τα ΗΑΕ σημαντικούς οικονομικούς πόρους και το Ισραήλ προηγμένη αμυντική τεχνολογία.
Το νέο παιχνίδι ισχύος μόλις ξεκινά
Η συμφωνία της Μέκκας, σύμφωνα με την ανάλυση της Dr. Oshrit Birvadker, δεν αποτελεί απλώς μία ακόμη περιφερειακή αμυντική συμφωνία.
Μπορεί να αποτελέσει τον πυρήνα μίας νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας που συνδέει τη Μέση Ανατολή με τη Νότια Ασία.
Για το Ισραήλ, αυτό σημαίνει ότι η στρατηγική σχέση με Ελλάδα και Κύπρο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ η συνεργασία με ΗΑΕ και Ινδία μπορεί να αποτελέσει το ανατολικό σκέλος μίας ευρύτερης στρατηγικής.
Για την Ινδία, η τουρκική παρουσία στο Πακιστάν αποτελεί πλέον παράγοντα που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Για τη Σαουδική Αραβία, η νέα συμφωνία είναι προσπάθεια διαφοροποίησης των εγγυήσεων ασφαλείας.
Και για την Τουρκία, αποτελεί ευκαιρία να μετατρέψει τη στρατιωτική της ισχύ σε ευρύτερη περιφερειακή επιρροή.
Το ερώτημα που μένει είναι εάν αυτή η νέα αρχιτεκτονική θα λειτουργήσει ως μηχανισμός αποτροπής ή εάν θα οδηγήσει σε μία νέα κούρσα εξοπλισμών και ανταγωνιστικών συμμαχιών από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδικό Ωκεανό.
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.