Βόμβα μεγατόνων στη Γαλλία
Βόμβα μεγατόνων στη Γαλλία: Χρέος 3,6 τρισ. ευρώ γκρεμίζει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα... σε αναζήτηση σωτήρα η ΕΚΤ
Στο πλαίσιο της διαδικασίας διαδοχής έχουν ήδη διαμορφωθεί δύο υποψηφιότητες
Η κούρσα για την ανάδειξη του νέου επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αποκτά ολοένα μεγαλύτερη ταχύτητα, την ώρα που η δημοσιονομική κρίση στη Γαλλία διαμορφώνει ένα από τα πιο σύνθετα ζητήματα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο διάδοχος της Christine Lagarde.
Σύμφωνα με εκτενή ανάλυση του Reuters, ο νέος πρόεδρος της ΕΚΤ θα βρεθεί αντιμέτωπος με την ανάγκη να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο η κεντρική τράπεζα παρεμβαίνει στις αγορές κρατικών ομολόγων. Στόχος θα είναι να μπορεί να αποτρέπει πιθανές χρηματοπιστωτικές αναταράξεις, χωρίς όμως να δημιουργεί την εντύπωση ότι επιβραβεύει τις χώρες που δεν περιορίζουν τις δημοσιονομικές τους δαπάνες.
Στο πλαίσιο της διαδικασίας διαδοχής έχουν ήδη διαμορφωθεί δύο υποψηφιότητες.
Η Ισπανία προωθεί τον Pablo Hernández de Cos, ο οποίος βρίσκεται σήμερα στο τιμόνι της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS), ενώ η Ολλανδία υποστηρίζει τον πρώην διοικητή της κεντρικής της τράπεζας, Klaas Knot. Πρόκειται για δύο πρόσωπα με σημαντική τεχνοκρατική εμπειρία, των οποίων η ενδεχόμενη ανάδειξη, ωστόσο, θα επηρεάσει και τις πολιτικές και θεσμικές ισορροπίες στο εσωτερικό της ΕΚΤ.
Εφόσον επικρατήσει ο Hernández de Cos, η Ισπανία θα αποκτήσει για πρώτη φορά την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Επιπλέον, η αποχώρησή του από την BIS θα μπορούσε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε τη θέση του να αναλάβει πρόσωπο εκτός Ευρώπης.
Αντίστοιχα, η επικράτηση του Knot θα μπορούσε να διευκολύνει τη Γαλλία στην προσπάθειά της να εξασφαλίσει τη θέση του επικεφαλής οικονομολόγου της ΕΚΤ, η οποία αναμένεται να κενωθεί την επόμενη χρονιά.
Στα ονόματα που έχουν ακουστεί για τη συγκεκριμένη θέση περιλαμβάνονται οι Agnès Bénassy-Quéré και Laurence Boone.
Ωστόσο, μια τέτοια εξέλιξη θα είχε και μια άλλη διάσταση, καθώς το Διοικητικό Συμβούλιο θα αριθμούσε πλέον τρεις Ολλανδούς.
Η γαλλική δημοσιονομική κρίση δοκιμάζει τις δυνατότητες της ΕΚΤ
Το πλέον δύσκολο μέτωπο για τον επόμενο πρόεδρο αφορά τη δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας.
Το κρατικό χρέος της χώρας έχει φτάσει τα 3,6 τρισ. ευρώ, ενώ το έλλειμμα του προϋπολογισμού εξακολουθεί να βρίσκεται πάνω από το 5% του ΑΕΠ.
Την ίδια στιγμή, τα γαλλικά δεκαετή ομόλογα προσφέρουν αποδόσεις περίπου 150 μονάδες βάσης υψηλότερες από εκείνες των αντίστοιχων γερμανικών τίτλων.
Αν και η συγκεκριμένη απόκλιση απέχει σημαντικά από τα επίπεδα των 600 μονάδων βάσης που είχαν σημειωθεί στην Ιταλία και την Ισπανία κατά την ευρωπαϊκή κρίση χρέους της προηγούμενης δεκαετίας, εξακολουθεί να αποτελεί πηγή προβληματισμού για τις αγορές.
Ένα βασικό εμπόδιο για την παρέμβαση της ΕΚΤ είναι οι όροι λειτουργίας του υφιστάμενου μηχανισμού προστασίας της μετάδοσης της νομισματικής πολιτικής, γνωστού ως Transmission Protection Instrument (TPI).
Το εργαλείο δημιουργήθηκε το 2022, ωστόσο η ενεργοποίησή του προϋποθέτει την εκπλήρωση συγκεκριμένων δημοσιονομικών κριτηρίων, τα οποία η Γαλλία δεν καλύπτει σήμερα.
Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από την πολιτική κρίση στο Παρίσι, η οποία δυσχεραίνει την εξασφάλιση κοινοβουλευτικής συναίνεσης ακόμη και για την ψήφιση του προϋπολογισμού. Επιπλέον, η πιθανότητα ανάληψης της προεδρίας της χώρας από τη Marine Le Pen τον Απρίλιο προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα αβεβαιότητας.
Ούτε η προσφυγή στο παλαιότερο σχέδιο αγοράς κρατικών ομολόγων που είχε διαμορφώσει ο Mario Draghi φαίνεται να αποτελεί εφαρμόσιμη λύση. Ο συγκεκριμένος μηχανισμός συνδέεται με την ένταξη της ενδιαφερόμενης χώρας σε πρόγραμμα οικονομικής διάσωσης, ένα ενδεχόμενο που θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο να υλοποιηθεί στην περίπτωση της Γαλλίας, εξαιτίας του μεγέθους της οικονομίας της.
Στο τραπέζι η δημιουργία νέου μηχανισμού στήριξης των ομολόγων
Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ενδέχεται να χρειαστεί να σχεδιάσει ένα διαφορετικό σύστημα παρέμβασης, προκειμένου να διασφαλίσει την ομαλή λειτουργία της γαλλικής αγοράς κρατικού χρέους.
Όπως αναφέρει το Reuters, ο Pablo Hernández de Cos, ο οποίος αντιμετωπίζεται ως πραγματιστής τεχνοκράτης, συγκεντρώνει σημαντικό ενδιαφέρον στις αγορές στοιχημάτων για τη διαδοχή της Lagarde. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι ο Klaas Knot αποκλείει μια πιο ευέλικτη πολιτική. Σε πρόσφατη συνέντευξή του, άλλωστε, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο η ΕΚΤ να χρειαστεί να αναπτύξει πρόσθετα εργαλεία για την αντιμετώπιση μελλοντικών πιέσεων.
Μία από τις προτάσεις που εξετάζονται σε θεωρητικό επίπεδο είναι η δημιουργία ενός μηχανισμού ο οποίος θα μπορεί να παρέχει προστασία ακόμη και σε κράτη που βρίσκονται υπό τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, εφόσον αποδεικνύουν ότι εξακολουθούν να προχωρούν σε μεταρρυθμίσεις.
Εναλλακτικά, θα μπορούσε να εξεταστεί η αξιοποίηση του σημερινού TPI με μεγαλύτερη ευελιξία, μέσω μιας διαφορετικής προσέγγισης στην εφαρμογή των προϋποθέσεών του.
Ωστόσο, τέτοιου είδους παρεμβάσεις ενδέχεται να προκαλέσουν αντιδράσεις.
Ο οικονομολόγος του Hoover Institution, John Cochrane, έχει επισημάνει τον κίνδυνο δημιουργίας συνθηκών «ηθικού κινδύνου» (moral hazard), καθώς μια διαβεβαίωση ότι η ΕΚΤ θα στηρίξει τη Γαλλία θα μπορούσε να οδηγήσει τη γαλλική κυβέρνηση στην πεποίθηση ότι δεν χρειάζεται να αναλάβει το κόστος της δημοσιονομικής προσαρμογής.
Από την πλευρά του, ο Sindreu υποστηρίζει ότι η διατήρηση του κόστους χρηματοδότησης σε ελεγχόμενα επίπεδα αποτελεί βασική προϋπόθεση για να μπορεί μια κεντρική τράπεζα να ασκεί αποτελεσματικά τη νομισματική της πολιτική.
Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο στην Ευρωζώνη, καθώς δεν υπάρχει ένας ενιαίος κεντρικός δημοσιονομικός μηχανισμός.
Κατά συνέπεια, η ΕΚΤ πρέπει να αποτρέπει την εμφάνιση υπερβολικών αποκλίσεων στις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων των κρατών-μελών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το 2020, όταν η Christine Lagarde είχε δηλώσει ότι η ΕΚΤ δεν έχει ως αποστολή να περιορίζει τις διαφορές στις αποδόσεις των ομολόγων.
Η τοποθέτησή της είχε τότε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και αναταράξεις στις αγορές, αναδεικνύοντας πόσο ευαίσθητες είναι οι ισορροπίες γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα.
Την ίδια ώρα, η επιβολή μιας απότομης δημοσιονομικής προσαρμογής στη Γαλλία θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόσθετες πιέσεις.
Μια τέτοια εξέλιξη ενδέχεται να επιδεινώσει την πολιτική αστάθεια, να περιορίσει περαιτέρω την οικονομική δραστηριότητα και, ως αποτέλεσμα, να καταστήσει ακόμη δυσκολότερη την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.
Επομένως, η ΕΚΤ θα πρέπει να κινηθεί ανάμεσα σε δύο αντικρουόμενες ανάγκες: από τη μία, να αποτρέψει μια αποσταθεροποίηση της αγοράς γαλλικών ομολόγων και, από την άλλη, να μην αποδυναμώσει τα κίνητρα για τη σταδιακή εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών της χώρας.
Το προηγούμενο Draghi και η δύναμη της αξιοπιστίας
Η ανάλυση του Reuters παραπέμπει και στην κρίσιμη παρέμβαση του Mario Draghi το 2012, όταν η δέσμευσή του ότι θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για τη διαφύλαξη του ευρώ συνέβαλε καθοριστικά στην αποκλιμάκωση της έντασης στις αγορές.
Το παράδειγμα εκείνης της περιόδου καταδεικνύει ότι η αποτελεσματικότητα ενός μηχανισμού στήριξης δεν εξαρτάται απαραίτητα από την πραγματική ενεργοποίησή του.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ύπαρξη ενός αξιόπιστου σχεδίου παρέμβασης και μόνο μπορεί να αποδειχθεί αρκετή για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών και να περιορίσει τις πιέσεις.
Το χρονοδιάγραμμα και οι διαπραγματεύσεις για τις θέσεις-κλειδιά
Η διαδικασία επιλογής του νέου προέδρου έχει ήδη περάσει στο επόμενο στάδιο, καθώς οι δύο υποψηφιότητες υποβλήθηκαν στις 6 Νοεμβρίου, πριν από τη συνεδρίαση του Eurogroup που πραγματοποιήθηκε στις 9 Νοεμβρίου.
Το ζήτημα αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο των επαφών των Ευρωπαίων ηγετών κατά την ειδική σύνοδο που έχει προγραμματιστεί στις Βρυξέλλες για τις 26 και 27 Νοεμβρίου.
Δεν αποκλείεται, ωστόσο, οι διαβουλεύσεις να χρειαστούν περισσότερο χρόνο και η οριστική συμφωνία να επιτευχθεί στην τακτική Σύνοδο Κορυφής της 17ης και 18ης Δεκεμβρίου.
Η επιλογή του διαδόχου της Christine Lagarde δεν θα εξελιχθεί ανεξάρτητα από τις υπόλοιπες αλλαγές στην ηγετική πυραμίδα της ΕΚΤ. Στο ίδιο διαπραγματευτικό πλαίσιο θα ενταχθούν και δύο ακόμη θέσεις στην Εκτελεστική Επιτροπή που πρόκειται να μείνουν κενές: εκείνη του επικεφαλής οικονομολόγου Philip Lane και η θέση της Isabel Schnabel, η οποία έχει την ευθύνη για τις πράξεις της κεντρικής τράπεζας στις αγορές.
Κατά συνέπεια, η επικείμενη αναδιάρθρωση της διοίκησης της ΕΚΤ έχει πολύ ευρύτερη σημασία από μια απλή αλλαγή προσώπου στην προεδρία.
Το μεγάλο στοίχημα για τον νέο επικεφαλής θα είναι να διασφαλίσει την αποτελεσματικότητα της νομισματικής πολιτικής και ταυτόχρονα να εξοπλίσει την κεντρική τράπεζα με τα κατάλληλα μέσα, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει μια νέα ενδεχόμενη κρίση κρατικού χρέους στην Ευρωζώνη.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με εκτενή ανάλυση του Reuters, ο νέος πρόεδρος της ΕΚΤ θα βρεθεί αντιμέτωπος με την ανάγκη να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο η κεντρική τράπεζα παρεμβαίνει στις αγορές κρατικών ομολόγων. Στόχος θα είναι να μπορεί να αποτρέπει πιθανές χρηματοπιστωτικές αναταράξεις, χωρίς όμως να δημιουργεί την εντύπωση ότι επιβραβεύει τις χώρες που δεν περιορίζουν τις δημοσιονομικές τους δαπάνες.
Στο πλαίσιο της διαδικασίας διαδοχής έχουν ήδη διαμορφωθεί δύο υποψηφιότητες.
Η Ισπανία προωθεί τον Pablo Hernández de Cos, ο οποίος βρίσκεται σήμερα στο τιμόνι της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS), ενώ η Ολλανδία υποστηρίζει τον πρώην διοικητή της κεντρικής της τράπεζας, Klaas Knot. Πρόκειται για δύο πρόσωπα με σημαντική τεχνοκρατική εμπειρία, των οποίων η ενδεχόμενη ανάδειξη, ωστόσο, θα επηρεάσει και τις πολιτικές και θεσμικές ισορροπίες στο εσωτερικό της ΕΚΤ.
Εφόσον επικρατήσει ο Hernández de Cos, η Ισπανία θα αποκτήσει για πρώτη φορά την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Επιπλέον, η αποχώρησή του από την BIS θα μπορούσε να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε τη θέση του να αναλάβει πρόσωπο εκτός Ευρώπης.
Αντίστοιχα, η επικράτηση του Knot θα μπορούσε να διευκολύνει τη Γαλλία στην προσπάθειά της να εξασφαλίσει τη θέση του επικεφαλής οικονομολόγου της ΕΚΤ, η οποία αναμένεται να κενωθεί την επόμενη χρονιά.
Στα ονόματα που έχουν ακουστεί για τη συγκεκριμένη θέση περιλαμβάνονται οι Agnès Bénassy-Quéré και Laurence Boone.
Ωστόσο, μια τέτοια εξέλιξη θα είχε και μια άλλη διάσταση, καθώς το Διοικητικό Συμβούλιο θα αριθμούσε πλέον τρεις Ολλανδούς.
Η γαλλική δημοσιονομική κρίση δοκιμάζει τις δυνατότητες της ΕΚΤ
Το πλέον δύσκολο μέτωπο για τον επόμενο πρόεδρο αφορά τη δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας.
Το κρατικό χρέος της χώρας έχει φτάσει τα 3,6 τρισ. ευρώ, ενώ το έλλειμμα του προϋπολογισμού εξακολουθεί να βρίσκεται πάνω από το 5% του ΑΕΠ.
Την ίδια στιγμή, τα γαλλικά δεκαετή ομόλογα προσφέρουν αποδόσεις περίπου 150 μονάδες βάσης υψηλότερες από εκείνες των αντίστοιχων γερμανικών τίτλων.
Αν και η συγκεκριμένη απόκλιση απέχει σημαντικά από τα επίπεδα των 600 μονάδων βάσης που είχαν σημειωθεί στην Ιταλία και την Ισπανία κατά την ευρωπαϊκή κρίση χρέους της προηγούμενης δεκαετίας, εξακολουθεί να αποτελεί πηγή προβληματισμού για τις αγορές.
Ένα βασικό εμπόδιο για την παρέμβαση της ΕΚΤ είναι οι όροι λειτουργίας του υφιστάμενου μηχανισμού προστασίας της μετάδοσης της νομισματικής πολιτικής, γνωστού ως Transmission Protection Instrument (TPI).
Το εργαλείο δημιουργήθηκε το 2022, ωστόσο η ενεργοποίησή του προϋποθέτει την εκπλήρωση συγκεκριμένων δημοσιονομικών κριτηρίων, τα οποία η Γαλλία δεν καλύπτει σήμερα.
Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από την πολιτική κρίση στο Παρίσι, η οποία δυσχεραίνει την εξασφάλιση κοινοβουλευτικής συναίνεσης ακόμη και για την ψήφιση του προϋπολογισμού. Επιπλέον, η πιθανότητα ανάληψης της προεδρίας της χώρας από τη Marine Le Pen τον Απρίλιο προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα αβεβαιότητας.
Ούτε η προσφυγή στο παλαιότερο σχέδιο αγοράς κρατικών ομολόγων που είχε διαμορφώσει ο Mario Draghi φαίνεται να αποτελεί εφαρμόσιμη λύση. Ο συγκεκριμένος μηχανισμός συνδέεται με την ένταξη της ενδιαφερόμενης χώρας σε πρόγραμμα οικονομικής διάσωσης, ένα ενδεχόμενο που θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο να υλοποιηθεί στην περίπτωση της Γαλλίας, εξαιτίας του μεγέθους της οικονομίας της.
Στο τραπέζι η δημιουργία νέου μηχανισμού στήριξης των ομολόγων
Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ενδέχεται να χρειαστεί να σχεδιάσει ένα διαφορετικό σύστημα παρέμβασης, προκειμένου να διασφαλίσει την ομαλή λειτουργία της γαλλικής αγοράς κρατικού χρέους.
Όπως αναφέρει το Reuters, ο Pablo Hernández de Cos, ο οποίος αντιμετωπίζεται ως πραγματιστής τεχνοκράτης, συγκεντρώνει σημαντικό ενδιαφέρον στις αγορές στοιχημάτων για τη διαδοχή της Lagarde. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι ο Klaas Knot αποκλείει μια πιο ευέλικτη πολιτική. Σε πρόσφατη συνέντευξή του, άλλωστε, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο η ΕΚΤ να χρειαστεί να αναπτύξει πρόσθετα εργαλεία για την αντιμετώπιση μελλοντικών πιέσεων.
Μία από τις προτάσεις που εξετάζονται σε θεωρητικό επίπεδο είναι η δημιουργία ενός μηχανισμού ο οποίος θα μπορεί να παρέχει προστασία ακόμη και σε κράτη που βρίσκονται υπό τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, εφόσον αποδεικνύουν ότι εξακολουθούν να προχωρούν σε μεταρρυθμίσεις.
Εναλλακτικά, θα μπορούσε να εξεταστεί η αξιοποίηση του σημερινού TPI με μεγαλύτερη ευελιξία, μέσω μιας διαφορετικής προσέγγισης στην εφαρμογή των προϋποθέσεών του.
Ωστόσο, τέτοιου είδους παρεμβάσεις ενδέχεται να προκαλέσουν αντιδράσεις.
Ο οικονομολόγος του Hoover Institution, John Cochrane, έχει επισημάνει τον κίνδυνο δημιουργίας συνθηκών «ηθικού κινδύνου» (moral hazard), καθώς μια διαβεβαίωση ότι η ΕΚΤ θα στηρίξει τη Γαλλία θα μπορούσε να οδηγήσει τη γαλλική κυβέρνηση στην πεποίθηση ότι δεν χρειάζεται να αναλάβει το κόστος της δημοσιονομικής προσαρμογής.
Από την πλευρά του, ο Sindreu υποστηρίζει ότι η διατήρηση του κόστους χρηματοδότησης σε ελεγχόμενα επίπεδα αποτελεί βασική προϋπόθεση για να μπορεί μια κεντρική τράπεζα να ασκεί αποτελεσματικά τη νομισματική της πολιτική.
Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο στην Ευρωζώνη, καθώς δεν υπάρχει ένας ενιαίος κεντρικός δημοσιονομικός μηχανισμός.
Κατά συνέπεια, η ΕΚΤ πρέπει να αποτρέπει την εμφάνιση υπερβολικών αποκλίσεων στις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων των κρατών-μελών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το 2020, όταν η Christine Lagarde είχε δηλώσει ότι η ΕΚΤ δεν έχει ως αποστολή να περιορίζει τις διαφορές στις αποδόσεις των ομολόγων.
Η τοποθέτησή της είχε τότε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και αναταράξεις στις αγορές, αναδεικνύοντας πόσο ευαίσθητες είναι οι ισορροπίες γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα.
Την ίδια ώρα, η επιβολή μιας απότομης δημοσιονομικής προσαρμογής στη Γαλλία θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόσθετες πιέσεις.
Μια τέτοια εξέλιξη ενδέχεται να επιδεινώσει την πολιτική αστάθεια, να περιορίσει περαιτέρω την οικονομική δραστηριότητα και, ως αποτέλεσμα, να καταστήσει ακόμη δυσκολότερη την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.
Επομένως, η ΕΚΤ θα πρέπει να κινηθεί ανάμεσα σε δύο αντικρουόμενες ανάγκες: από τη μία, να αποτρέψει μια αποσταθεροποίηση της αγοράς γαλλικών ομολόγων και, από την άλλη, να μην αποδυναμώσει τα κίνητρα για τη σταδιακή εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών της χώρας.
Το προηγούμενο Draghi και η δύναμη της αξιοπιστίας
Η ανάλυση του Reuters παραπέμπει και στην κρίσιμη παρέμβαση του Mario Draghi το 2012, όταν η δέσμευσή του ότι θα κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για τη διαφύλαξη του ευρώ συνέβαλε καθοριστικά στην αποκλιμάκωση της έντασης στις αγορές.
Το παράδειγμα εκείνης της περιόδου καταδεικνύει ότι η αποτελεσματικότητα ενός μηχανισμού στήριξης δεν εξαρτάται απαραίτητα από την πραγματική ενεργοποίησή του.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ύπαρξη ενός αξιόπιστου σχεδίου παρέμβασης και μόνο μπορεί να αποδειχθεί αρκετή για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών και να περιορίσει τις πιέσεις.
Το χρονοδιάγραμμα και οι διαπραγματεύσεις για τις θέσεις-κλειδιά
Η διαδικασία επιλογής του νέου προέδρου έχει ήδη περάσει στο επόμενο στάδιο, καθώς οι δύο υποψηφιότητες υποβλήθηκαν στις 6 Νοεμβρίου, πριν από τη συνεδρίαση του Eurogroup που πραγματοποιήθηκε στις 9 Νοεμβρίου.
Το ζήτημα αναμένεται να βρεθεί στο επίκεντρο των επαφών των Ευρωπαίων ηγετών κατά την ειδική σύνοδο που έχει προγραμματιστεί στις Βρυξέλλες για τις 26 και 27 Νοεμβρίου.
Δεν αποκλείεται, ωστόσο, οι διαβουλεύσεις να χρειαστούν περισσότερο χρόνο και η οριστική συμφωνία να επιτευχθεί στην τακτική Σύνοδο Κορυφής της 17ης και 18ης Δεκεμβρίου.
Η επιλογή του διαδόχου της Christine Lagarde δεν θα εξελιχθεί ανεξάρτητα από τις υπόλοιπες αλλαγές στην ηγετική πυραμίδα της ΕΚΤ. Στο ίδιο διαπραγματευτικό πλαίσιο θα ενταχθούν και δύο ακόμη θέσεις στην Εκτελεστική Επιτροπή που πρόκειται να μείνουν κενές: εκείνη του επικεφαλής οικονομολόγου Philip Lane και η θέση της Isabel Schnabel, η οποία έχει την ευθύνη για τις πράξεις της κεντρικής τράπεζας στις αγορές.
Κατά συνέπεια, η επικείμενη αναδιάρθρωση της διοίκησης της ΕΚΤ έχει πολύ ευρύτερη σημασία από μια απλή αλλαγή προσώπου στην προεδρία.
Το μεγάλο στοίχημα για τον νέο επικεφαλής θα είναι να διασφαλίσει την αποτελεσματικότητα της νομισματικής πολιτικής και ταυτόχρονα να εξοπλίσει την κεντρική τράπεζα με τα κατάλληλα μέσα, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει μια νέα ενδεχόμενη κρίση κρατικού χρέους στην Ευρωζώνη.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.