Εκπληκτική ιστορική αλλαγή με Ιράν και πετρέλαιο
Εκπληκτική ιστορική αλλαγή με Ιράν και πετρέλαιο - Σπάει η ραχοκοκαλιά της ηγεμονίας του δολαρίου – Θρίαμβος Κίνας με πετρογιουάν
Η Κίνα με την τεράστια οικονομική της ανάπτυξη και την αυξανόμενη ανάγκη για ενέργεια, αποτελεί βασικό παράγοντα της ιστορικής αυτής αλλαγής
Σε μια εποχή ραγδαίων
οικονομικών και γεωπολιτικών μεταβολών εν μέσω πολεμικής σύγκρουσης στη
Μέση Ανατολή, οι παραδοσιακές ισορροπίες του διεθνούς νομισματικού συστήματος τίθενται υπό αμφισβήτηση.
Το παγκόσμιο σύστημα που βασίζεται στον δολάριο ΗΠΑ και το πετρελαϊκό του υπόβαθρο (πετροδολάριο) φαίνεται πως μεταβαίνει σε ένα νέο μοντέλο, με πρωταγωνιστές την Κίνα και το Ιράν, μέσω της προώθησης του πετρογιουάν, δηλαδή της χρήσης του κινεζικού νομίσματος ως βασικού μέσου συναλλαγής στον τομέα του πετρελαίου.
Ένα νόμισμα μπορεί να καταστεί διεθνές όταν στηρίζεται σε πολύ περισσότερα από τα γεωγραφικά όρια της χώρας που το εκδίδει.
Το δολάριο ΗΠΑ βρήκε αρχικά αυτή την υποστήριξη στον χρυσό και στη συνέχεια στο πετρέλαιο, δημιουργώντας μια μοναδική θέση ισχύος στην παγκόσμια οικονομία.
Η ιστορική πορεία του δολαρίου και του πετρελαίου
Ο οικονομικός αναλυτής Rahman Saadat περιγράφει τη μετατροπή της διεθνούς νομισματικής τάξης ως εξής: πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ηγεμονία ανήκε στη στερλίνα, αλλά μετά τον πόλεμο και τη Σύνοδο του Bretton Woods στις Ηνωμένες Πολιτείες, το δολάριο ΗΠΑ αντικατέστησε τη λίρα, υποστηριζόμενο από χρυσό.
Η αλλαγή αυτή έδωσε στο αμερικανικό νόμισμα την ικανότητα να καταστεί διεθνές αποθεματικό νόμισμα.
Η εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ και το τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα οδήγησαν στην απόφαση της κυβέρνησης Nixon να διακόψει τη σύνδεση του δολαρίου με τον χρυσό.
Αυτό αποτέλεσε την αρχή του δολαρίου βασισμένου στο πετρέλαιο, το γνωστό πετροδολάριο, καθώς οι ΗΠΑ συνεργάστηκαν με ορισμένες αραβικές χώρες για να δέσουν την αγορά πετρελαίου στο δολάριο.
Με αυτόν τον τρόπο, το πετρέλαιο έγινε η στρατηγική ραχοκοκαλιά της οικονομικής ηγεμονίας των ΗΠΑ.
Ακόμη και με την εμφάνιση του ευρώ το 2000, το δολάριο διατήρησε τη θέση του, καθώς το πετρέλαιο συνέχισε να αποτελεί τον κύριο άξονα του παγκόσμιου ενεργειακού εμπορίου.
Η σημερινή μεταστροφή προς το πετρογιουάν
Σήμερα, οι παγκόσμιες οικονομικές ισορροπίες αλλάζουν γρήγορα.
Η Κίνα, με την τεράστια οικονομική της ανάπτυξη και την αυξανόμενη ανάγκη για ενέργεια, αποτελεί βασικό παράγοντα της αλλαγής.
Παράλληλα, οι περιορισμοί στις συναλλαγές σε δολάριο που έχουν επιβληθεί σε χώρες όπως το Ιράν έχουν επιταχύνει τη συζήτηση για μετάβαση στο πετρογιουάν.
Ο Saadat επισημαίνει ότι το Ιράν, έχοντας σημαντικά αποθέματα ενέργειας και τον έλεγχο ενός από τα πιο στρατηγικά διεθνή θαλάσσια στενά, το Hormuz, δεν θα είναι απλός παρατηρητής.
Ο έλεγχος του Hormuz δίνει στο Ιράν τη δυνατότητα να επηρεάσει άμεσα τις νομισματικές επιλογές στις αγορές πετρελαίου.
Η Κίνα και η ανάγκη για ενεργειακούς πόρους
Το οικονομικό μοντέλο της Κίνας συνδέεται άρρηκτα με τη βιομηχανική ανάπτυξη και την τεχνολογία, οι οποίες με τη σειρά τους εξαρτώνται από την πρόσβαση σε πετρέλαιο και ενέργεια.
Ο Saadat υποστηρίζει ότι η οικονομική υπερδύναμη του μέλλοντος θα είναι η χώρα που θα έχει διαρκή και διαχειρίσιμη πρόσβαση σε ενεργειακούς πόρους.
Για την Κίνα, το πετρογιουάν αποτελεί ευκαιρία για να ενισχύσει την παγκόσμια επιρροή της, περιορίζοντας παράλληλα την εξάρτησή της από το δολάριο και τη χρηματοοικονομική πίεση που αυτό συνεπάγεται.
Το Ιράν ως ενεργός παίκτης
Η εμπλοκή του Ιράν δεν περιορίζεται στη διαχείριση στρατηγικών θαλάσσιων διαβάσεων.
Οι αμερικανικές κυρώσεις έχουν περιορίσει την πρόσβαση της χώρας σε συναλλαγματικά αποθέματα σε δολάρια, μειώνοντας τα έσοδα από πετρέλαιο και την οικονομική σταθερότητα.
Η μετατροπή των πετρελαϊκών συναλλαγών σε γιουάν, σύμφωνα με τον Saadat, μπορεί να αποτελέσει κρίσιμο εργαλείο για την ενίσχυση της οικονομικής ανεξαρτησίας του Ιράν, διευκολύνοντας ταυτόχρονα τη συνεργασία με την Κίνα στο διεθνές εμπόριο ενέργειας.
Η ροή του χρήματος από το Πεκίνο στην Τεχεράνη
Και ενώ η Κίνα έχει παρουσιάσει τον εαυτό της κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης ως εξωτερική «δύναμη ειρήνευσης», το εκτεταμένο εμπόριο πετρελαίου—μέσω δύσκολα εντοπίσιμων δικτύων κρατικών φορέων και εταιρειών-βιτρίνων—επιτρέπει στο Ιράν τώρα να χρηματοδοτεί τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις.
«Με τους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC) να ελέγχουν τώρα έως και περίπου το 50% των εσόδων από τις εξαγωγές πετρελαίου του Ιράν, (τα έσοδα από την Κίνα) χρηματοδοτούν ουσιαστικά τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις και τους περιφερειακούς πληρεξούσιους», δήλωσε ο Tuvia Gering, ερευνητής στο Atlantic Council’s Global China Hub.
Μετά τις δυτικές κυρώσεις που απέκλεισαν τη Τεχεράνη από πολλούς διεθνείς αγοραστές και χρηματοπιστωτικά συστήματα, το Ιράν βρήκε έναν πρόθυμο αγοραστή στην Κίνα, τον μεγαλύτερο εισαγωγέα αργού στον κόσμο.
Το Πεκίνο επισφράγισε αυτή τη σχέση το 2021 με μια 25ετή συμφωνία συνεργασίας αξίας 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων, εξασφαλίζοντας μειωμένη τιμή ιρανικού πετρελαίου σε αντάλλαγμα για επενδύσεις σε ενεργειακές, χρηματοπιστωτικές και άλλες κρίσιμες ιρανικές υποδομές, ανέφερε η New York Times.
Οι γεωπολιτικές προεκτάσεις
Η αλλαγή από πετροδολάριο σε πετρογιουάν δεν αποτελεί μόνο οικονομική, αλλά και στρατηγική κίνηση.
Ο έλεγχος της παραγωγής πετρελαίου και η ικανότητα να επηρεάζεται η νομισματική αξία των εμπορικών συναλλαγών δίνουν στο Ιράν και στην Κίνα ισχυρά διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα στον διεθνή στίβο.
Ειδικότερα, η Κίνα μπορεί να ενισχύσει την παγκόσμια θέση της, προωθώντας το γιουάν ως νόμισμα διεθνών συναλλαγών και μειώνοντας τη μονοπωλιακή ισχύ του δολαρίου.
Το Ιράν, με τη σειρά του, μπορεί να χρησιμοποιήσει το στρατηγικό του γεωγραφικό πλεονέκτημα και τα ενεργειακά αποθέματα για να επιταχύνει την εφαρμογή αυτής της μετάβασης.
Η μετατόπιση από πετροδολάριο σε πετρογιουάν αντιπροσωπεύει μια ιστορική αλλαγή στη διεθνή οικονομική ισχύ και τη γεωπολιτική δυναμική.
Η Κίνα και το Ιράν, με τα εργαλεία της οικονομικής ανάπτυξης και των στρατηγικών πόρων, μπορούν να ανατρέψουν την παραδοσιακή υπεροχή των ΗΠΑ στον τομέα των διεθνών νομισματικών και ενεργειακών σχέσεων.
Καθώς οι παγκόσμιες αγορές και οι διεθνείς συναλλαγές εξελίσσονται, η ικανότητα των κρατών να ελέγχουν τόσο τους πόρους όσο και τη νομισματική ισχύ θα καθορίσει ποιοι θα είναι οι νέοι πρωταγωνιστές της παγκόσμιας οικονομίας στον 21ο αιώνα.
www.bankingnews.gr
Το παγκόσμιο σύστημα που βασίζεται στον δολάριο ΗΠΑ και το πετρελαϊκό του υπόβαθρο (πετροδολάριο) φαίνεται πως μεταβαίνει σε ένα νέο μοντέλο, με πρωταγωνιστές την Κίνα και το Ιράν, μέσω της προώθησης του πετρογιουάν, δηλαδή της χρήσης του κινεζικού νομίσματος ως βασικού μέσου συναλλαγής στον τομέα του πετρελαίου.
Ένα νόμισμα μπορεί να καταστεί διεθνές όταν στηρίζεται σε πολύ περισσότερα από τα γεωγραφικά όρια της χώρας που το εκδίδει.
Το δολάριο ΗΠΑ βρήκε αρχικά αυτή την υποστήριξη στον χρυσό και στη συνέχεια στο πετρέλαιο, δημιουργώντας μια μοναδική θέση ισχύος στην παγκόσμια οικονομία.
Η ιστορική πορεία του δολαρίου και του πετρελαίου
Ο οικονομικός αναλυτής Rahman Saadat περιγράφει τη μετατροπή της διεθνούς νομισματικής τάξης ως εξής: πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ηγεμονία ανήκε στη στερλίνα, αλλά μετά τον πόλεμο και τη Σύνοδο του Bretton Woods στις Ηνωμένες Πολιτείες, το δολάριο ΗΠΑ αντικατέστησε τη λίρα, υποστηριζόμενο από χρυσό.
Η αλλαγή αυτή έδωσε στο αμερικανικό νόμισμα την ικανότητα να καταστεί διεθνές αποθεματικό νόμισμα.
Η εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ και το τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα οδήγησαν στην απόφαση της κυβέρνησης Nixon να διακόψει τη σύνδεση του δολαρίου με τον χρυσό.
Αυτό αποτέλεσε την αρχή του δολαρίου βασισμένου στο πετρέλαιο, το γνωστό πετροδολάριο, καθώς οι ΗΠΑ συνεργάστηκαν με ορισμένες αραβικές χώρες για να δέσουν την αγορά πετρελαίου στο δολάριο.
Με αυτόν τον τρόπο, το πετρέλαιο έγινε η στρατηγική ραχοκοκαλιά της οικονομικής ηγεμονίας των ΗΠΑ.
Ακόμη και με την εμφάνιση του ευρώ το 2000, το δολάριο διατήρησε τη θέση του, καθώς το πετρέλαιο συνέχισε να αποτελεί τον κύριο άξονα του παγκόσμιου ενεργειακού εμπορίου.
Η σημερινή μεταστροφή προς το πετρογιουάν
Σήμερα, οι παγκόσμιες οικονομικές ισορροπίες αλλάζουν γρήγορα.
Η Κίνα, με την τεράστια οικονομική της ανάπτυξη και την αυξανόμενη ανάγκη για ενέργεια, αποτελεί βασικό παράγοντα της αλλαγής.
Παράλληλα, οι περιορισμοί στις συναλλαγές σε δολάριο που έχουν επιβληθεί σε χώρες όπως το Ιράν έχουν επιταχύνει τη συζήτηση για μετάβαση στο πετρογιουάν.
Ο Saadat επισημαίνει ότι το Ιράν, έχοντας σημαντικά αποθέματα ενέργειας και τον έλεγχο ενός από τα πιο στρατηγικά διεθνή θαλάσσια στενά, το Hormuz, δεν θα είναι απλός παρατηρητής.
Ο έλεγχος του Hormuz δίνει στο Ιράν τη δυνατότητα να επηρεάσει άμεσα τις νομισματικές επιλογές στις αγορές πετρελαίου.
Η Κίνα και η ανάγκη για ενεργειακούς πόρους
Το οικονομικό μοντέλο της Κίνας συνδέεται άρρηκτα με τη βιομηχανική ανάπτυξη και την τεχνολογία, οι οποίες με τη σειρά τους εξαρτώνται από την πρόσβαση σε πετρέλαιο και ενέργεια.
Ο Saadat υποστηρίζει ότι η οικονομική υπερδύναμη του μέλλοντος θα είναι η χώρα που θα έχει διαρκή και διαχειρίσιμη πρόσβαση σε ενεργειακούς πόρους.
Για την Κίνα, το πετρογιουάν αποτελεί ευκαιρία για να ενισχύσει την παγκόσμια επιρροή της, περιορίζοντας παράλληλα την εξάρτησή της από το δολάριο και τη χρηματοοικονομική πίεση που αυτό συνεπάγεται.
Το Ιράν ως ενεργός παίκτης
Η εμπλοκή του Ιράν δεν περιορίζεται στη διαχείριση στρατηγικών θαλάσσιων διαβάσεων.
Οι αμερικανικές κυρώσεις έχουν περιορίσει την πρόσβαση της χώρας σε συναλλαγματικά αποθέματα σε δολάρια, μειώνοντας τα έσοδα από πετρέλαιο και την οικονομική σταθερότητα.
Η μετατροπή των πετρελαϊκών συναλλαγών σε γιουάν, σύμφωνα με τον Saadat, μπορεί να αποτελέσει κρίσιμο εργαλείο για την ενίσχυση της οικονομικής ανεξαρτησίας του Ιράν, διευκολύνοντας ταυτόχρονα τη συνεργασία με την Κίνα στο διεθνές εμπόριο ενέργειας.
Η ροή του χρήματος από το Πεκίνο στην Τεχεράνη
Και ενώ η Κίνα έχει παρουσιάσει τον εαυτό της κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης ως εξωτερική «δύναμη ειρήνευσης», το εκτεταμένο εμπόριο πετρελαίου—μέσω δύσκολα εντοπίσιμων δικτύων κρατικών φορέων και εταιρειών-βιτρίνων—επιτρέπει στο Ιράν τώρα να χρηματοδοτεί τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις.
«Με τους Φρουρούς της Επανάστασης (IRGC) να ελέγχουν τώρα έως και περίπου το 50% των εσόδων από τις εξαγωγές πετρελαίου του Ιράν, (τα έσοδα από την Κίνα) χρηματοδοτούν ουσιαστικά τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις και τους περιφερειακούς πληρεξούσιους», δήλωσε ο Tuvia Gering, ερευνητής στο Atlantic Council’s Global China Hub.
Μετά τις δυτικές κυρώσεις που απέκλεισαν τη Τεχεράνη από πολλούς διεθνείς αγοραστές και χρηματοπιστωτικά συστήματα, το Ιράν βρήκε έναν πρόθυμο αγοραστή στην Κίνα, τον μεγαλύτερο εισαγωγέα αργού στον κόσμο.
Το Πεκίνο επισφράγισε αυτή τη σχέση το 2021 με μια 25ετή συμφωνία συνεργασίας αξίας 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων, εξασφαλίζοντας μειωμένη τιμή ιρανικού πετρελαίου σε αντάλλαγμα για επενδύσεις σε ενεργειακές, χρηματοπιστωτικές και άλλες κρίσιμες ιρανικές υποδομές, ανέφερε η New York Times.
Οι γεωπολιτικές προεκτάσεις
Η αλλαγή από πετροδολάριο σε πετρογιουάν δεν αποτελεί μόνο οικονομική, αλλά και στρατηγική κίνηση.
Ο έλεγχος της παραγωγής πετρελαίου και η ικανότητα να επηρεάζεται η νομισματική αξία των εμπορικών συναλλαγών δίνουν στο Ιράν και στην Κίνα ισχυρά διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα στον διεθνή στίβο.
Ειδικότερα, η Κίνα μπορεί να ενισχύσει την παγκόσμια θέση της, προωθώντας το γιουάν ως νόμισμα διεθνών συναλλαγών και μειώνοντας τη μονοπωλιακή ισχύ του δολαρίου.
Το Ιράν, με τη σειρά του, μπορεί να χρησιμοποιήσει το στρατηγικό του γεωγραφικό πλεονέκτημα και τα ενεργειακά αποθέματα για να επιταχύνει την εφαρμογή αυτής της μετάβασης.
Η μετατόπιση από πετροδολάριο σε πετρογιουάν αντιπροσωπεύει μια ιστορική αλλαγή στη διεθνή οικονομική ισχύ και τη γεωπολιτική δυναμική.
Η Κίνα και το Ιράν, με τα εργαλεία της οικονομικής ανάπτυξης και των στρατηγικών πόρων, μπορούν να ανατρέψουν την παραδοσιακή υπεροχή των ΗΠΑ στον τομέα των διεθνών νομισματικών και ενεργειακών σχέσεων.
Καθώς οι παγκόσμιες αγορές και οι διεθνείς συναλλαγές εξελίσσονται, η ικανότητα των κρατών να ελέγχουν τόσο τους πόρους όσο και τη νομισματική ισχύ θα καθορίσει ποιοι θα είναι οι νέοι πρωταγωνιστές της παγκόσμιας οικονομίας στον 21ο αιώνα.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.