Εντυπωσιακή ομοφωνία – 80 διεθνή think tanks αποκαλύπτουν
Εντυπωσιακή ομοφωνία – 80 διεθνή think tanks αποκαλύπτουν: Έτσι θριάμβευσε το Ιράν – Εκκωφαντική ήττα για ΗΠΑ και Ισραήλ
Οι ειδικοί και αναλυτές των 80 think tanks καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι στρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ απέναντι στο Ιράν έχουν οριστικά αποτύχει - Μεταξύ των think tanks βρίσκονται το RAND και το Brookings
Εντυπωσιακή ομοφωνία ανάμεσα σε 80 σημαντικά διεθνή think tanks
σχετικά με τον πόλεμο που διεξάγουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ
κατά του Ιράν καταγράφεται σε ανάλυση του Κέντρου Στρατηγικού Μελετών
του Tasnim.
Οι ειδικοί και αναλυτές αυτών των ιδρυμάτων καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι στρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ απέναντι στο Ιράν έχουν οριστικά αποτύχει.
Η μελέτη περιλαμβάνει ανάλυση περιεχομένου δημοσιεύσεων από 80 think tanks ανά τον κόσμο κατά τον τελευταίο μήνα, καταδεικνύοντας πέντε βασικούς πυλώνες γύρω από τον πόλεμο.
Η συνδυαστική ανάλυση παρέχει μια λεπτομερή εικόνα της σύγκρουσης που έχει αναστατώσει την περιοχή και την παγκόσμια στρατηγική σκηνή.
Ιστορικό πλαίσιο
Η αντιπαράθεση ΗΠΑ–Ιράν δεν είναι νέο φαινόμενο.
Από την ισλαμική επανάσταση του 1979, η σχέση των δύο χωρών χαρακτηρίζεται από ένταση, κυρώσεις και περιστασιακές στρατιωτικές συγκρούσεις. Η άνοδος του Ιράν ως περιφερειακής δύναμης, η ανάπτυξη πυρηνικού προγράμματος και η επιρροή του στη Μέση Ανατολή έχουν προκαλέσει ανησυχίες για τη σταθερότητα της περιοχής.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε συνεργασία με το Ισραήλ, έχουν επιδιώξει εδώ και χρόνια να περιορίσουν την στρατηγική ισχύ του Ιράν.
Οι στόχοι τους περιλαμβάνουν:
• Την ανατροπή του πολιτικού συστήματος.
• Τη διάλυση των αμυντικών δυνατοτήτων της χώρας.
• Την επιβολή πολιτικο-κοινωνικής υποταγής μέσω ψυχολογικών και στρατηγικών πιέσεων.
Ωστόσο, η σύγκρουση που κορυφώθηκε τον τελευταίο χρόνο, δείχνει ότι οι στρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ απέτυχαν σημαντικά.
Τακτική υπεροχή αλλά στρατηγική ποτυχία
Η ανάλυση των think tanks καταδεικνύει ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είχαν σαφή τακτική υπεροχή λόγω της τεχνολογίας και των προηγμένων όπλων τους.
Αυτό τους επέτρεψε να επιφέρουν στρατιωτικά πλήγματα και να προκαλέσουν βραχυπρόθεσμες απώλειες σε κρίσιμους στόχους.
Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι τακτικές επιτυχίες δεν μεταφράστηκαν σε στρατηγική υπεροχή.
Οι βασικοί στόχοι της ανατροπής του πολιτικού συστήματος του Ιράν, της διάλυσης των αμυντικών δυνατοτήτων του και της επιβολής πολιτικο-κοινωνικής υποταγής δεν επιτεύχθηκαν.
Αντίθετα, το Ιράν κατάφερε να διατηρήσει την ενότητα και τη συνοχή του κράτους, ενώ η αντίδρασή του ήταν μελετημένη και αποτελεσματική.
Η ασύμμετρη πολεμική στρατηγική του Ιράν
Η επιτυχία του Ιράν βασίζεται σε μια σύνθετη στρατηγική ασύμμετρης πολεμικής δράσης. Οι αναλυτές των think tanks επισημαίνουν τρία κύρια στοιχεία αυτής της στρατηγικής:
1. Πλήγματα στην αξιοπιστία των αντιπάλων: Το Ιράν κατάφερε να υπονομεύσει την στρατιωτική και τεχνολογική αξιοπιστία των ΗΠΑ και του Ισραήλ, αποδεικνύοντας ότι η υπεροχή όπλων δεν αρκεί για να εξασφαλίσει στρατηγικό πλεονέκτημα.
2. Έλεγχος Στενών του Hormuz: Η στρατηγική σημασία των Στενών του Hormuz διαδρομή ζωτικής σημασίας για το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου, έδωσε στο Ιράν ισχυρό πλεονέκτημα και περιόρισε την ικανότητα των ΗΠΑ και των συμμάχων να επέμβουν με στρατιωτικά μέσα.
3. Ευφυής χρήση ασύμμετρων τακτικών: Το Ιράν χρησιμοποίησε κυβερνοεπιθέσεις, drone, και μικρές τακτικές επιθέσεις για να προκαλέσει διαρκή πίεση, μειώνοντας ταυτόχρονα την αποτελεσματικότητα των παραδοσιακών στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Αυτό οδήγησε σε μια κατάσταση όπου η μακροπρόθεσμη στρατηγική υπεροχή ανήκει πλέον στο Ιράν, παρά τις τεχνολογικές αδυναμίες του σε σχέση με τους αντιπάλους του.
Ο πόλεμος της φθοράς και η δύναμη του χρόνου
Η σύγκρουση μετατράπηκε σε έναν πόλεμο φθοράς.
Μετά τα αρχικά στρατιωτικά πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ, η ικανότητα του Ιράν να διαχειριστεί τα πλήγματα και να επιτύχει στρατηγικές νίκες καθιστά τον χρόνο σύμμαχο της Τεχεράνης.
Οι αναλυτές των think tanks επισημαίνουν ότι όσο η σύγκρουση παρατείνεται, τόσο μεγαλύτερη είναι η πίεση για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά.
Αντίθετα, το Ιράν κερδίζει χρόνο για να αναδιοργανώσει τις δυνάμεις του, να ενισχύσει τις αμυντικές του ικανότητες και να διατηρήσει την ψυχολογική υπεροχή.
Η πολιτική και οικονομική αποτυχία των ΗΠΑ
Εντός ΗΠΑ, ο πόλεμος επιβαρύνει το πολιτικό προφίλ του Trump.
Η μέση δημοτικότητα του προέδρου έχει πέσει κάτω από 40%, ενώ η τιμή της βενζίνης έχει ξεπεράσει τα 4 δολάρια το γαλόνι, υπονομεύοντας την οικονομική του αξιοπιστία.
Περισσότερο από το 60% των Αμερικανών αποδοκιμάζει τη διαχείριση του πολέμου, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Pew Research.
Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται διχασμένη: οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι της αποφεύγουν την πλήρη συνεργασία, με χώρες όπως η Γαλλία, η Ιταλία, η Βρετανία και η Ισπανία να περιορίζουν τη στρατιωτική στήριξη.
Ο Trump κατηγορεί τη Γαλλία για την αποτυχία διέλευσης αεροσκαφών με πολεμικό εξοπλισμό, ενώ η Ιταλία δεν επιτρέπει τη χρήση της βάσης Sigonla για στρατιωτικά φορτία.
Η πολιτική απομόνωση των ΗΠΑ ενισχύει την εικόνα αποτυχίας.
Η οικονομική επιβάρυνση των ΗΠΑ είναι τεράστια.
Οι δαπάνες για εξοπλισμό και στρατιωτικές επιχειρήσεις ανέρχονται σε δισεκατομμύρια δολάρια μηνιαίως, ενώ η ενεργειακή κρίση λόγω του ελέγχου των Στενών του Hormuz από το Ιράν αυξάνει την τιμή της βενζίνης και επιβαρύνει τους Αμερικανούς πολίτες.
Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, το Ιράν εκμεταλλεύεται στρατηγικά την κρίση για να ενισχύσει τη θέση του στην περιοχή και διεθνώς, παρουσιάζοντας μια εικόνα σταθερότητας και ανθεκτικότητας.
Ο διπλωματικός θρίαμβος του Ιράν
Σε αντίθεση με την αμερικανική αναστάτωση, το Ιράν διατηρεί σταθερή και αποφασιστική στάση.
Ο υπουργός Εξωτερικών Abbas Araghchi δήλωσε σε συνέντευξή του ότι η Τεχεράνη δεν θα δεχθεί ανακωχή, αλλά επιδιώκει την πλήρη διακοπή του πολέμου σε όλη την περιοχή.
Οι Ιρανοί επιμένουν στην κυριαρχία τους στα Στενά του Hormuz και αρνούνται να ακολουθήσουν διαπραγματεύσεις υπό αμερικανική πίεση.
Αυτή η σταθερότητα σε συνδυασμό με την ικανότητα να πλήττουν στρατηγικούς στόχους αποδεικνύει την αποφασιστικότητα και την ανωτερότητά τους στο γεωπολιτικό πεδίο.
Το Ιράν έχει συνεχίσει τις επιθέσεις σε στρατηγικά κέντρα και υποδομές στο Ισραήλ και σε πόλεις όπως το Tel Aviv και η Beer al-Saba.
Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) πλήττουν επίσης αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες, δείχνοντας ότι το Ιράν είναι σε θέση να επηρεάσει σημαντικά τις επιχειρηματικές και στρατιωτικές υποδομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Η διεθνής σκηνή δείχνει σαφώς ποιος κρατά τα ηνία.
Πακιστάν και Κίνα παρουσίασαν σχέδιο πέντε σημείων για την άμεση διακοπή των εχθροπραξιών και την έναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών, ενώ το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ενισχύουν τη διπλωματική πίεση υπέρ της αποκλιμάκωσης.
Αντιθέτως, οι ΗΠΑ δείχνουν να αδυνατούν να προωθήσουν μια βιώσιμη λύση χωρίς να υποχωρήσουν στις απαιτήσεις του Ιράν.
Η αλλαγή τόνου από τον Trump, με δηλώσεις όπως «ο πόλεμος με το Ιράν σύντομα θα τελειώσει», αποκαλύπτει έμμεσα την αποτυχία των αρχικών στόχων: ούτε η αναγκαστική παράδοση 60% εμπλουτισμένου ουρανίου, ούτε η στρατιωτική αποκατάσταση του ελέγχου στα Στενά του Hormuz επιτεύχθηκαν.
Ο Trump φαίνεται να προτιμάει την τερματισμό του πολέμου χωρίς στρατηγική νίκη, ενώ το Ιράν διατηρεί σαφείς και μη διαπραγματεύσιμους όρους. Γεωγραφική κατανομή των think tanks
Η ανάλυση περιλάμβανε think tanks από όλο τον κόσμο:
• ΗΠΑ: 22
• Ηνωμένο Βασίλειο: 8
• ΕΕ και Ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Δανία, Ολλανδία, Ισπανία, Ελβετία, Σουηδία κ.α.)
• Ασία (Κίνα, Ιαπωνία, Ν. Κορέα, Ινδία, Ταϊβάν): 9
• Καναδάς: 2
• Αυστραλία: 3
• Λατινική Αμερική (Βραζιλία): 1
• Αφρική: 3
• Διεθνή/Πολυεθνικά Ιδρύματα: 14
Κύρια Think Tanks που αναφέρονται στην αποτυχία ΗΠΑ - Ισραήλ
Ανάμεσα στα πιο γνωστά ιδρύματα που επιβεβαιώνουν αυτή την ανάλυση περιλαμβάνονται:
• Brookings Institution
• Carnegie Endowment for International Peace
• Chatham House
• Center for Strategic and International Studies (CSIS)
• RAND Corporation
• Council on Foreign Relations (CFR)
• International Institute for Strategic Studies (IISS)
Και πολλά ακόμη που δραστηριοποιούνται στην ανάλυση διεθνών σχέσεων, στρατηγικής και αμυντικών θεμάτων.
Συμπέρασμα
Η συνδυασμένη ανάλυση των 80 think tanks καταδεικνύει ότι η στρατηγική αποτυχία των ΗΠΑ και του Ισραήλ είναι πλέον κοινά αποδεκτή.
Οι τακτικές επιτυχίες δεν μπόρεσαν να αντισταθμίσουν την στρατηγική υπεροχή του Ιράν, την έξυπνη διαχείριση της σύγκρουσης και την αξιοποίηση του χρόνου ως στρατηγικού όπλου.
Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις, καθώς η αποτυχία αυτή ενδέχεται να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες:
Για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ: Δυσκολία στο να επιβάλουν στρατηγική κυριαρχία στην περιοχή, ανάγκη για προπαγανδιστική νίκη ή άμεσο τερματισμό της σύγκρουσης.
Για το Ιράν: Ενίσχυση της θέσης του ως περιφερειακής δύναμης, αποτροπή στρατιωτικής υποταγής, και αύξηση της διεθνούς αξιοπιστίας του.
Για τη Μέση Ανατολή και τον κόσμο: Αύξηση της αστάθειας, με πιθανές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και στο εμπόριο πετρελαίου μέσω του Στενού του Ορμούζ.
Η κατάσταση παραμένει ρευστή, αλλά η ομοφωνία των 80 think tanks δείχνει ότι οι στρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ απέτυχαν παταγωδώς, ενώ το Ιράν κατέχει πλέον σημαντικό πλεονέκτημα στην περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων.
Η Τεχεράνη όχι μόνο αντιστάθηκε στις αμερικανικές και ισραηλινές πιέσεις, αλλά κατάφερε να υπερβεί τις προσδοκίες των αντιπάλων της.
Ο Trump είναι πλέον αναγκασμένος να παραδεχθεί ότι η στρατηγική των ΗΠΑ έχει αποτύχει, ενώ το Ιράν εμφανίζεται ισχυρότερο, πιο σίγουρο και σε θέση να διαμορφώσει τις εξελίξεις στην περιοχή.
Ο πόλεμος μπορεί να συνεχίζεται σε τεχνικό επίπεδο, αλλά η ψυχολογική, στρατηγική και διπλωματική νίκη είναι αναμφισβήτητα της Τεχεράνης.
www.bankingnews.gr
Οι ειδικοί και αναλυτές αυτών των ιδρυμάτων καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι στρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ απέναντι στο Ιράν έχουν οριστικά αποτύχει.
Η μελέτη περιλαμβάνει ανάλυση περιεχομένου δημοσιεύσεων από 80 think tanks ανά τον κόσμο κατά τον τελευταίο μήνα, καταδεικνύοντας πέντε βασικούς πυλώνες γύρω από τον πόλεμο.
Η συνδυαστική ανάλυση παρέχει μια λεπτομερή εικόνα της σύγκρουσης που έχει αναστατώσει την περιοχή και την παγκόσμια στρατηγική σκηνή.
Ιστορικό πλαίσιο
Η αντιπαράθεση ΗΠΑ–Ιράν δεν είναι νέο φαινόμενο.
Από την ισλαμική επανάσταση του 1979, η σχέση των δύο χωρών χαρακτηρίζεται από ένταση, κυρώσεις και περιστασιακές στρατιωτικές συγκρούσεις. Η άνοδος του Ιράν ως περιφερειακής δύναμης, η ανάπτυξη πυρηνικού προγράμματος και η επιρροή του στη Μέση Ανατολή έχουν προκαλέσει ανησυχίες για τη σταθερότητα της περιοχής.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε συνεργασία με το Ισραήλ, έχουν επιδιώξει εδώ και χρόνια να περιορίσουν την στρατηγική ισχύ του Ιράν.
Οι στόχοι τους περιλαμβάνουν:
• Την ανατροπή του πολιτικού συστήματος.
• Τη διάλυση των αμυντικών δυνατοτήτων της χώρας.
• Την επιβολή πολιτικο-κοινωνικής υποταγής μέσω ψυχολογικών και στρατηγικών πιέσεων.
Ωστόσο, η σύγκρουση που κορυφώθηκε τον τελευταίο χρόνο, δείχνει ότι οι στρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ απέτυχαν σημαντικά.
Τακτική υπεροχή αλλά στρατηγική ποτυχία
Η ανάλυση των think tanks καταδεικνύει ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είχαν σαφή τακτική υπεροχή λόγω της τεχνολογίας και των προηγμένων όπλων τους.
Αυτό τους επέτρεψε να επιφέρουν στρατιωτικά πλήγματα και να προκαλέσουν βραχυπρόθεσμες απώλειες σε κρίσιμους στόχους.
Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι τακτικές επιτυχίες δεν μεταφράστηκαν σε στρατηγική υπεροχή.
Οι βασικοί στόχοι της ανατροπής του πολιτικού συστήματος του Ιράν, της διάλυσης των αμυντικών δυνατοτήτων του και της επιβολής πολιτικο-κοινωνικής υποταγής δεν επιτεύχθηκαν.
Αντίθετα, το Ιράν κατάφερε να διατηρήσει την ενότητα και τη συνοχή του κράτους, ενώ η αντίδρασή του ήταν μελετημένη και αποτελεσματική.
Η ασύμμετρη πολεμική στρατηγική του Ιράν
Η επιτυχία του Ιράν βασίζεται σε μια σύνθετη στρατηγική ασύμμετρης πολεμικής δράσης. Οι αναλυτές των think tanks επισημαίνουν τρία κύρια στοιχεία αυτής της στρατηγικής:
1. Πλήγματα στην αξιοπιστία των αντιπάλων: Το Ιράν κατάφερε να υπονομεύσει την στρατιωτική και τεχνολογική αξιοπιστία των ΗΠΑ και του Ισραήλ, αποδεικνύοντας ότι η υπεροχή όπλων δεν αρκεί για να εξασφαλίσει στρατηγικό πλεονέκτημα.
2. Έλεγχος Στενών του Hormuz: Η στρατηγική σημασία των Στενών του Hormuz διαδρομή ζωτικής σημασίας για το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου, έδωσε στο Ιράν ισχυρό πλεονέκτημα και περιόρισε την ικανότητα των ΗΠΑ και των συμμάχων να επέμβουν με στρατιωτικά μέσα.
3. Ευφυής χρήση ασύμμετρων τακτικών: Το Ιράν χρησιμοποίησε κυβερνοεπιθέσεις, drone, και μικρές τακτικές επιθέσεις για να προκαλέσει διαρκή πίεση, μειώνοντας ταυτόχρονα την αποτελεσματικότητα των παραδοσιακών στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Αυτό οδήγησε σε μια κατάσταση όπου η μακροπρόθεσμη στρατηγική υπεροχή ανήκει πλέον στο Ιράν, παρά τις τεχνολογικές αδυναμίες του σε σχέση με τους αντιπάλους του.
Ο πόλεμος της φθοράς και η δύναμη του χρόνου
Η σύγκρουση μετατράπηκε σε έναν πόλεμο φθοράς.
Μετά τα αρχικά στρατιωτικά πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ, η ικανότητα του Ιράν να διαχειριστεί τα πλήγματα και να επιτύχει στρατηγικές νίκες καθιστά τον χρόνο σύμμαχο της Τεχεράνης.
Οι αναλυτές των think tanks επισημαίνουν ότι όσο η σύγκρουση παρατείνεται, τόσο μεγαλύτερη είναι η πίεση για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά.
Αντίθετα, το Ιράν κερδίζει χρόνο για να αναδιοργανώσει τις δυνάμεις του, να ενισχύσει τις αμυντικές του ικανότητες και να διατηρήσει την ψυχολογική υπεροχή.
Η πολιτική και οικονομική αποτυχία των ΗΠΑ
Εντός ΗΠΑ, ο πόλεμος επιβαρύνει το πολιτικό προφίλ του Trump.
Η μέση δημοτικότητα του προέδρου έχει πέσει κάτω από 40%, ενώ η τιμή της βενζίνης έχει ξεπεράσει τα 4 δολάρια το γαλόνι, υπονομεύοντας την οικονομική του αξιοπιστία.
Περισσότερο από το 60% των Αμερικανών αποδοκιμάζει τη διαχείριση του πολέμου, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Pew Research.
Η Ουάσιγκτον εμφανίζεται διχασμένη: οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι της αποφεύγουν την πλήρη συνεργασία, με χώρες όπως η Γαλλία, η Ιταλία, η Βρετανία και η Ισπανία να περιορίζουν τη στρατιωτική στήριξη.
Ο Trump κατηγορεί τη Γαλλία για την αποτυχία διέλευσης αεροσκαφών με πολεμικό εξοπλισμό, ενώ η Ιταλία δεν επιτρέπει τη χρήση της βάσης Sigonla για στρατιωτικά φορτία.
Η πολιτική απομόνωση των ΗΠΑ ενισχύει την εικόνα αποτυχίας.
Η οικονομική επιβάρυνση των ΗΠΑ είναι τεράστια.
Οι δαπάνες για εξοπλισμό και στρατιωτικές επιχειρήσεις ανέρχονται σε δισεκατομμύρια δολάρια μηνιαίως, ενώ η ενεργειακή κρίση λόγω του ελέγχου των Στενών του Hormuz από το Ιράν αυξάνει την τιμή της βενζίνης και επιβαρύνει τους Αμερικανούς πολίτες.
Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, το Ιράν εκμεταλλεύεται στρατηγικά την κρίση για να ενισχύσει τη θέση του στην περιοχή και διεθνώς, παρουσιάζοντας μια εικόνα σταθερότητας και ανθεκτικότητας.
Ο διπλωματικός θρίαμβος του Ιράν
Σε αντίθεση με την αμερικανική αναστάτωση, το Ιράν διατηρεί σταθερή και αποφασιστική στάση.
Ο υπουργός Εξωτερικών Abbas Araghchi δήλωσε σε συνέντευξή του ότι η Τεχεράνη δεν θα δεχθεί ανακωχή, αλλά επιδιώκει την πλήρη διακοπή του πολέμου σε όλη την περιοχή.
Οι Ιρανοί επιμένουν στην κυριαρχία τους στα Στενά του Hormuz και αρνούνται να ακολουθήσουν διαπραγματεύσεις υπό αμερικανική πίεση.
Αυτή η σταθερότητα σε συνδυασμό με την ικανότητα να πλήττουν στρατηγικούς στόχους αποδεικνύει την αποφασιστικότητα και την ανωτερότητά τους στο γεωπολιτικό πεδίο.
Το Ιράν έχει συνεχίσει τις επιθέσεις σε στρατηγικά κέντρα και υποδομές στο Ισραήλ και σε πόλεις όπως το Tel Aviv και η Beer al-Saba.
Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) πλήττουν επίσης αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες, δείχνοντας ότι το Ιράν είναι σε θέση να επηρεάσει σημαντικά τις επιχειρηματικές και στρατιωτικές υποδομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Η διεθνής σκηνή δείχνει σαφώς ποιος κρατά τα ηνία.
Πακιστάν και Κίνα παρουσίασαν σχέδιο πέντε σημείων για την άμεση διακοπή των εχθροπραξιών και την έναρξη ειρηνευτικών συνομιλιών, ενώ το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ενισχύουν τη διπλωματική πίεση υπέρ της αποκλιμάκωσης.
Αντιθέτως, οι ΗΠΑ δείχνουν να αδυνατούν να προωθήσουν μια βιώσιμη λύση χωρίς να υποχωρήσουν στις απαιτήσεις του Ιράν.
Η αλλαγή τόνου από τον Trump, με δηλώσεις όπως «ο πόλεμος με το Ιράν σύντομα θα τελειώσει», αποκαλύπτει έμμεσα την αποτυχία των αρχικών στόχων: ούτε η αναγκαστική παράδοση 60% εμπλουτισμένου ουρανίου, ούτε η στρατιωτική αποκατάσταση του ελέγχου στα Στενά του Hormuz επιτεύχθηκαν.
Ο Trump φαίνεται να προτιμάει την τερματισμό του πολέμου χωρίς στρατηγική νίκη, ενώ το Ιράν διατηρεί σαφείς και μη διαπραγματεύσιμους όρους. Γεωγραφική κατανομή των think tanks
Η ανάλυση περιλάμβανε think tanks από όλο τον κόσμο:
• ΗΠΑ: 22
• Ηνωμένο Βασίλειο: 8
• ΕΕ και Ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Δανία, Ολλανδία, Ισπανία, Ελβετία, Σουηδία κ.α.)
• Ασία (Κίνα, Ιαπωνία, Ν. Κορέα, Ινδία, Ταϊβάν): 9
• Καναδάς: 2
• Αυστραλία: 3
• Λατινική Αμερική (Βραζιλία): 1
• Αφρική: 3
• Διεθνή/Πολυεθνικά Ιδρύματα: 14
Κύρια Think Tanks που αναφέρονται στην αποτυχία ΗΠΑ - Ισραήλ
Ανάμεσα στα πιο γνωστά ιδρύματα που επιβεβαιώνουν αυτή την ανάλυση περιλαμβάνονται:
• Brookings Institution
• Carnegie Endowment for International Peace
• Chatham House
• Center for Strategic and International Studies (CSIS)
• RAND Corporation
• Council on Foreign Relations (CFR)
• International Institute for Strategic Studies (IISS)
Και πολλά ακόμη που δραστηριοποιούνται στην ανάλυση διεθνών σχέσεων, στρατηγικής και αμυντικών θεμάτων.
Συμπέρασμα
Η συνδυασμένη ανάλυση των 80 think tanks καταδεικνύει ότι η στρατηγική αποτυχία των ΗΠΑ και του Ισραήλ είναι πλέον κοινά αποδεκτή.
Οι τακτικές επιτυχίες δεν μπόρεσαν να αντισταθμίσουν την στρατηγική υπεροχή του Ιράν, την έξυπνη διαχείριση της σύγκρουσης και την αξιοποίηση του χρόνου ως στρατηγικού όπλου.
Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις, καθώς η αποτυχία αυτή ενδέχεται να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες:
Για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ: Δυσκολία στο να επιβάλουν στρατηγική κυριαρχία στην περιοχή, ανάγκη για προπαγανδιστική νίκη ή άμεσο τερματισμό της σύγκρουσης.
Για το Ιράν: Ενίσχυση της θέσης του ως περιφερειακής δύναμης, αποτροπή στρατιωτικής υποταγής, και αύξηση της διεθνούς αξιοπιστίας του.
Για τη Μέση Ανατολή και τον κόσμο: Αύξηση της αστάθειας, με πιθανές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και στο εμπόριο πετρελαίου μέσω του Στενού του Ορμούζ.
Η κατάσταση παραμένει ρευστή, αλλά η ομοφωνία των 80 think tanks δείχνει ότι οι στρατηγικοί στόχοι των ΗΠΑ και του Ισραήλ απέτυχαν παταγωδώς, ενώ το Ιράν κατέχει πλέον σημαντικό πλεονέκτημα στην περιφερειακή ισορροπία δυνάμεων.
Η Τεχεράνη όχι μόνο αντιστάθηκε στις αμερικανικές και ισραηλινές πιέσεις, αλλά κατάφερε να υπερβεί τις προσδοκίες των αντιπάλων της.
Ο Trump είναι πλέον αναγκασμένος να παραδεχθεί ότι η στρατηγική των ΗΠΑ έχει αποτύχει, ενώ το Ιράν εμφανίζεται ισχυρότερο, πιο σίγουρο και σε θέση να διαμορφώσει τις εξελίξεις στην περιοχή.
Ο πόλεμος μπορεί να συνεχίζεται σε τεχνικό επίπεδο, αλλά η ψυχολογική, στρατηγική και διπλωματική νίκη είναι αναμφισβήτητα της Τεχεράνης.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.