Σε τροχιά σύγκρουσης Τουρκία με Ισραήλ
Σε τροχιά σύγκρουσης Τουρκία με Ισραήλ: Ποιος κερδίζει σε μια ολοκληρωτική σύγκρουση
Πρόσφατα στη Διεθνή Διάσκεψη Ασιατικών Πολιτικών Κομμάτων στην Κωνσταντινούπολη, ο Erdoğan δήλωσε: «Το αιματοβαμμένο δίκτυο γενοκτονίας συνεχίζει να σκοτώνει αθώα παιδιά, γυναίκες και αμάχους χωρίς κανέναν κανόνα ή αρχή, αγνοώντας κάθε είδους ανθρώπινες αξίες.»
Σε πρωτοφανές επίπεδο έχει
ανέλθει τον τελευταίο χρόνο η ένταση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, με
προσωπικές προσβολές και αμοιβαίες κατηγορίες να εκτοξεύονται μεταξύ του
προέδρου της Τουρκίας Recep Tayyip Erdoğan και του πρωθυπουργού του
Ισραήλ Benjamin Netanyahu.
Αναφερόμενος στην εύθραυστη εκεχειρία ΗΠΑ-Ιράν, o Τούρκος πρόεδρος Erdoğan είχε προειδοποιήσει για «προκλήσεις και σαμποτάζ», λέγοντας το Ισραήλ ότι υπονομεύει τις ειρηνευτικές προσπάθειες βομβαρδίζοντας αδιάκοπα τον Λίβανο.
Πρόσφατα στη Διεθνή Διάσκεψη Ασιατικών Πολιτικών Κομμάτων στην Κωνσταντινούπολη, ο Erdoğan δήλωσε: «Το αιματοβαμμένο δίκτυο γενοκτονίας συνεχίζει να σκοτώνει αθώα παιδιά, γυναίκες και αμάχους χωρίς κανέναν κανόνα ή αρχή, αγνοώντας κάθε είδους ανθρώπινες αξίες.»
Στη συνέχεια, αναφορές ανέφεραν ότι ο Erdoğan φέρεται να απείλησε με εισβολή στο Ισραήλ, συγκρίνοντάς το με παλαιότερες γνωστές του ενέργειες.
«Πρέπει να είμαστε ισχυροί για να αποτρέψουμε το Ισραήλ από το να το κάνει αυτό στην Παλαιστίνη», φέρεται να δήλωσε ο Erdoğan.
«Όπως μπήκαμε στο Karabakh, όπως μπήκαμε στη Λιβύη, θα κάνουμε το ίδιο και σε αυτούς», είπε. «Τίποτα δεν μας εμποδίζει να το κάνουμε. Απλώς πρέπει να είμαστε δυνατοί ώστε να μπορούμε να κάνουμε αυτά τα βήματα.»
Ενδιαφέρον είναι ότι αυτές οι αναφορές διαψεύστηκαν από το Κέντρο Καταπολέμησης Παραπληροφόρησης της Διεύθυνσης Επικοινωνίας της Τουρκίας, όπως ανέφερε η Daily Sabah.
Σύμφωνα με την εφημερίδα EurAsian Times, οι ισχυρισμοί αυτοί, που πλέον χαρακτηρίζονται από την Τουρκία ως κατασκευασμένοι, βασίζονταν σε προηγούμενες πολιτικές αναφορές της Άγκυρας.
Η Τουρκία στους πολέμους του Nagorno – Karabach και της Λιβύης
Η Τουρκία παρείχε σημαντική στρατιωτική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν κατά τον Πόλεμο του Nagorno-Karabakh το 2020 και την επιχείρηση του 2023 που τερμάτισε τον αρμενικό έλεγχο της περιοχής.
Τότε, και το Ισραήλ είχε παράσχει στρατιωτική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν.
Ωστόσο, κατά τον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης μεταξύ της Κυβέρνησης Εθνικής
Συμφωνίας (GNA) και του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA), τόσο η Τουρκία όσο και το Ισραήλ φέρονται να υποστήριξαν αντίπαλες πλευρές.
Η Άγκυρα παρείχε στρατιωτικούς συμβούλους, εκπαίδευση, drones (Bayraktar TB2), τεθωρακισμένα οχήματα, πυρομαχικά και μισθοφόρους ως πληρεξούσιους, ενώ το Τελ Αβίβ θεωρείται ότι υποστήριζε τον στρατηγό Khalifa Haftar και τον LNA.
Εν μέσω συνεχιζόμενων εντάσεων, ο Benjamin Netanyahu έγραψε στο X:
«Το Ισραήλ υπό την ηγεσία μου θα συνεχίσει να πολεμά το τρομοκρατικό καθεστώς του Ιράν και τους πληρεξούσιούς του, σε αντίθεση με τον Erdoğan, ο οποίος τους ανέχεται και σφαγιάζει τους ίδιους τους Κούρδους πολίτες του.»
Η τουρκική απάντηση ήταν ακόμη πιο σκληρή, με το Υπουργείο Εξωτερικών να χαρακτηρίζει τον Netanyahu «τον Hitler της εποχής μας» για τις ενέργειές του στη Γάζα και αλλού.
«Ο τρέχων στόχος του Netanyahu είναι να υπονομεύσει τις συνεχιζόμενες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις και να συνεχίσει τις επεκτατικές πολιτικές του στην περιοχή.
Αν αποτύχει, κινδυνεύει να δικαστεί στη χώρα του και πιθανότατα να καταδικαστεί σε φυλάκιση», απάντησε το τουρκικό ΥΠΕΞ.
Όταν ρωτήθηκε για τους ισχυρισμούς περί τουρκικής εισβολής που εμφανίστηκαν σε πρόσφατες αναφορές, ο πολιτικός επιστήμονας Umur Tugay Yücel δήλωσε στους EurAsian Times ότι η Άγκυρα χρησιμοποιεί πάντα «μετρημένη και ισορροπημένη ρητορική και αποτελεί παράγοντα υπέρ της διπλωματίας και της ειρήνης».
«Τέτοιες απειλές εισβολής ανήκουν μόνο στο Ισραήλ και στην κυβέρνηση Netanyahu», πρόσθεσε.
Από την πλευρά του, ο Ισραηλινός αναλυτής Shay Gal δήλωσε ότι ο Erdoğan «έχει δημιουργήσει ένα μοτίβο», αναφερόμενος σε δηλώσεις για πιθανές επεμβάσεις, στη ρητορική κατά Netanyahu και στη σχέση της Τουρκίας με τη Hamas.
Το ζήτημα του Άρθρου 5
Σχετικά με το Άρθρο 5 της συνθήκης του NATO, ο Shay Gal ανέφερε: «Η Τουρκία είναι μέλος του NATO.
Το Ισραήλ είναι σημαντικός σύμμαχος των ΗΠΑ εκτός NATO. Αυτό δεν δημιουργεί αυτόματη προστασία.
Το Άρθρο 5 είναι πολιτική απόφαση που απαιτεί συναίνεση. Κάθε σύμμαχος καθορίζει την αντίδρασή του.
Σε μια κρίση που διαμορφώνεται από τη συμπεριφορά της Άγκυρας, ειδικά όταν εμπλέκει δομές της Hamas ή συγκρούεται με ευρωπαϊκές νομικές θέσεις, η συναίνεση καταρρέει πριν καν διαμορφωθεί.»
Τουρκία vs Ισραήλ
Αυτή η εχθρότητα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ βασίζεται εν μέρει στο γεγονός ότι και οι δύο χώρες αναδύονται ως οι δύο ισχυρότερες μη αραβικές δυνάμεις που ανταγωνίζονται για κυριαρχία στη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Αλλά ακόμη πιο σημαντικό, και οι δύο χώρες εκφράζουν θεμελιωδώς διαφορετικές πολιτικές ιδεολογίες, οι οποίες ουσιαστικά τις φέρνουν αντιμέτωπες.
Για παράδειγμα, το Ισραήλ βομβάρδιζε τη Γάζα για σχεδόν δύο χρόνια με στόχο την εξουδετέρωση του τρομοκρατικού δικτύου της Hamas.
Επίσης πλήττει αδιάκοπα το νότιο Λίβανο για να αποκεφαλίσει την υποστηριζόμενη από το Ιράν οργάνωση Hezbollah.
Η Τουρκία έχει καταδικάσει επανειλημμένα τις ενέργειες του Ισραήλ ως παράνομες. Μάλιστα, η Άγκυρα εξέδωσε εντάλματα σύλληψης για εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν στη Γάζα από τον Οκτώβριο του 2023, κατά του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu.
Από την πλευρά του, ο Netanyahu έχει σταδιακά αλλάξει τη ρητορική του απέναντι στην Τουρκία τα τελευταία χρόνια, ενώ ταυτόχρονα έχει έρθει πιο κοντά στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, οι οποίες βρίσκονται σε διαφωνία με την Άγκυρα λόγω ιστορικών διαφορών.
Ένα ακόμη σημαντικό σημείο τριβής μεταξύ των δύο χωρών είναι η επιρροή τους στη Συρία.
Η Τουρκία έχει υποστηρίξει αντιπολιτευόμενες δυνάμεις και επιδιώκει επιρροή στη βόρεια Συρία, συμπεριλαμβανομένων κουρδικών ομάδων που θεωρεί συνδεδεμένες με το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK), το οποίο η Τουρκία θεωρεί τρομοκρατική οργάνωση.
Παράλληλα, το Ισραήλ διατηρεί ζώνη ασφαλείας στο νότο και υποστηρίζει τοπικές ομάδες όπως οι Δρούζοι, ενώ έχει πλήξει συριακές θέσεις για να αντιμετωπίσει την ιρανική και τουρκική επιρροή και να διασφαλίσει τα σύνορά του. Επιπλέον, το Ισραήλ έχει διατηρήσει και μυστικές σχέσεις με τους Κούρδους, τους οποίους θεωρεί πιθανό σύμμαχο απέναντι σε κοινές απειλές.
Και οι δύο κυβερνήσεις, Ισραήλ και Τουρκίας, θεωρούν τη Συρία ως πεδίο επέκτασης της περιφερειακής τους επιρροής, ειδικά μετά την πτώση του Bassar al Assad.
Ενώ η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ από τη δεκαετία του 1950, το Ισραήλ αποτελεί τον στενότερο εταίρο των Ηνωμένων Πολιτειών, τον βασικό του υποστηρικτή σε στρατιωτική και πολιτική βοήθεια.
Ενδιαφέρον είναι ότι, παρότι το Ισραήλ διατηρεί στενές σχέσεις με πολλές χώρες του ΝΑΤΟ, η Τουρκία έχει τεταμένες σχέσεις με τα μέλη της συμμαχίας της για διάφορους λόγους, που κυμαίνονται από πολιτική ανυπακοή έως παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα καταβάλλει συντονισμένες προσπάθειες για αποκατάσταση των σχέσεων και πιο ενεργή συμμετοχή στη δομή άμυνας του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης.
Το Ισραήλ υπέγραψε τις Συμφωνίες του Αβραάμ με χώρες όπως τα ΗΑΕ, το Μπαχρέιν, το Μαρόκο και το Σουδάν για την εξομάλυνση των σχέσεων — μια κίνηση που στόχευε στον περιορισμό της επιρροής του Ιράν και ταυτόχρονα στην αμφισβήτηση της τουρκικής επιρροής.
Ωστόσο, η Τουρκία τις κατακρίνει ως προδοσία των Παλαιστινίων και έχει απαντήσει με δική της διπλωματική προσέγγιση προς χώρες όπως το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος.
Ισραήλ vs Τουρκία: Ποιος έχει το προβάδισμα;
Όσον αφορά τη συνολική στρατιωτική ισχύ, το ζήτημα είναι πιο σύνθετο.
Βάσει των κατατάξεων του Global Firepower και άλλων ανοιχτών πηγών, η Τουρκία κατατάσσεται σημαντικά υψηλότερα συνολικά, με Δείκτη Ισχύος 0,1975, σε σύγκριση με το 0,2707 του Ισραήλ.
Στην πραγματικότητα, η Τουρκία βρίσκεται στην 9η θέση παγκοσμίως, ενώ το Ισραήλ στην 15η.
Η Τουρκία κατατάσσεται πρώτη στη Μέση Ανατολή σύμφωνα με τον δείκτη Global Firepower, αντανακλώντας τα πλεονεκτήματα της σε μέγεθος και ανθρώπινο δυναμικό.
Ωστόσο, το Ισραήλ δίνει έμφαση στην τεχνολογική υπεροχή, την ποιοτική υπεροχή, την εμπειρία μάχης και τις υπηρεσίες πληροφοριών.
Η Τουρκία διαθέτει πολύ μεγαλύτερο στρατό σε καθαρά αριθμητικούς όρους, με περίπου 481.000 ενεργό προσωπικό.
Αντίθετα, το Ισραήλ έχει περίπου 170.000 ενεργούς στρατιώτες, αλλά μπορεί να κινητοποιήσει γρήγορα έως 465.000–500.000 εφέδρους μέσω του συστήματος πολιτοφυλακής.
Η Τουρκία διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους στόλους αρμάτων μάχης στην Ευρώπη, με περίπου 2.200–2.600 άρματα μάχης (MBTs) σε υπηρεσία ή αποθήκευση το 2026.
Αυτά περιλαμβάνουν εκσυγχρονισμένα Leopard 2A4, παλαιότερα Leopard 1 και M60T Patton.
Παράλληλα, το εγχώριας ανάπτυξης άρμα Altay μπαίνει πλέον σε μαζική παραγωγή.
Το Ισραήλ, από την άλλη, διαθέτει πάνω από 2.200 άρματα μάχης, συμπεριλαμβανομένων περίπου 1.750–2.000 επιχειρησιακών αρμάτων Merkava (Mark II, III και IV), αν και αναφορές αναφέρουν απώλειες περίπου 100 από τον Οκτώβριο του 2023.
Ο τουρκικός στρατός είναι δομημένος για μεγάλης κλίμακας συμβατικές επιχειρήσεις και έχει πρόσφατη εμπειρία σε διασυνοριακές επιχειρήσεις σε Συρία και Ιράκ.
Οι ισραηλινές χερσαίες δυνάμεις, αντίθετα, ακολουθούν δόγμα αστικού πολέμου, διαθέτουν ανώτερα συστήματα διασύνδεσης και όπλα ακριβείας και είναι τεχνολογικά ιδιαίτερα προηγμένες.
Υποστηρίζονται επίσης από εξαιρετικές υπηρεσίες πληροφοριών και ταχεία κινητοποίηση.
Το Ισραήλ έχει σαφές προβάδισμα στην αεροπορική ισχύ.
Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία (IAF) διατηρεί ποιοτική υπεροχή με προηγμένα μαχητικά, όπως τα F-35I Adir stealth, F-15 και F-16 με εγχώριες αναβαθμίσεις και άριστη εκπαίδευση πιλότων. Διαθέτει επίσης πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, που περιλαμβάνει Iron Dome, David’s Sling και Arrow.
Η Τουρκία, αν και έχει αριθμητικά μεγαλύτερη αεροπορία, είναι τεχνολογικά υποδεέστερη. Η τουρκική πολεμική αεροπορία βασίζεται κυρίως σε παλαιότερα F-16 και έχει επιδιώξει ανεπιτυχώς την απόκτηση F-35.
Ωστόσο, έχει εξασφαλίσει την αγορά 20 Eurofighter Typhoon και αναβαθμίζει τον στόλο της με F-16 Block 70.
Η Τουρκία, σε αντίθεση με το Ισραήλ, αναπτύσσει το δικό της μαχητικό 5ης γενιάς KAAN. Επίσης έχει επενδύσει σημαντικά σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), με εκτεταμένη εμπειρία σε πολεμικά πεδία από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ έως την Ουκρανία.
Η Τουρκία έχει σημαντικό πλεονέκτημα σε ναυτική ισχύ και προβολή δύναμης, με μεγάλο στόλο πολεμικών πλοίων, υποβρυχίων, φρεγατών και κορβετών, καθώς και ισχυρή εγχώρια ναυπηγική βιομηχανία.
Αυτό ευθυγραμμίζεται με το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Επιπλέον, διαθέτει το TB3, UAV που μπορεί να επιχειρεί από αεροπλανοφόρο.
Το ναυτικό του Ισραήλ είναι πολύ μικρότερο και επικεντρώνεται κυρίως στην παράκτια άμυνα, στις υποβρύχιες επιχειρήσεις και στην προστασία υπεράκτιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου.
Ωστόσο, το Ισραήλ διαθέτει αδήλωτα πυρηνικά όπλα — κάτι που η Τουρκία δεν έχει. Επιπλέον, απολαμβάνει «άνευ όρων υποστήριξη» από τις Ηνωμένες Πολιτείες, πλεονέκτημα που η Άγκυρα δεν διαθέτει.
www.bankingnews.gr
Αναφερόμενος στην εύθραυστη εκεχειρία ΗΠΑ-Ιράν, o Τούρκος πρόεδρος Erdoğan είχε προειδοποιήσει για «προκλήσεις και σαμποτάζ», λέγοντας το Ισραήλ ότι υπονομεύει τις ειρηνευτικές προσπάθειες βομβαρδίζοντας αδιάκοπα τον Λίβανο.
Πρόσφατα στη Διεθνή Διάσκεψη Ασιατικών Πολιτικών Κομμάτων στην Κωνσταντινούπολη, ο Erdoğan δήλωσε: «Το αιματοβαμμένο δίκτυο γενοκτονίας συνεχίζει να σκοτώνει αθώα παιδιά, γυναίκες και αμάχους χωρίς κανέναν κανόνα ή αρχή, αγνοώντας κάθε είδους ανθρώπινες αξίες.»
Στη συνέχεια, αναφορές ανέφεραν ότι ο Erdoğan φέρεται να απείλησε με εισβολή στο Ισραήλ, συγκρίνοντάς το με παλαιότερες γνωστές του ενέργειες.
«Πρέπει να είμαστε ισχυροί για να αποτρέψουμε το Ισραήλ από το να το κάνει αυτό στην Παλαιστίνη», φέρεται να δήλωσε ο Erdoğan.
«Όπως μπήκαμε στο Karabakh, όπως μπήκαμε στη Λιβύη, θα κάνουμε το ίδιο και σε αυτούς», είπε. «Τίποτα δεν μας εμποδίζει να το κάνουμε. Απλώς πρέπει να είμαστε δυνατοί ώστε να μπορούμε να κάνουμε αυτά τα βήματα.»
Ενδιαφέρον είναι ότι αυτές οι αναφορές διαψεύστηκαν από το Κέντρο Καταπολέμησης Παραπληροφόρησης της Διεύθυνσης Επικοινωνίας της Τουρκίας, όπως ανέφερε η Daily Sabah.
Σύμφωνα με την εφημερίδα EurAsian Times, οι ισχυρισμοί αυτοί, που πλέον χαρακτηρίζονται από την Τουρκία ως κατασκευασμένοι, βασίζονταν σε προηγούμενες πολιτικές αναφορές της Άγκυρας.
Η Τουρκία στους πολέμους του Nagorno – Karabach και της Λιβύης
Η Τουρκία παρείχε σημαντική στρατιωτική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν κατά τον Πόλεμο του Nagorno-Karabakh το 2020 και την επιχείρηση του 2023 που τερμάτισε τον αρμενικό έλεγχο της περιοχής.
Τότε, και το Ισραήλ είχε παράσχει στρατιωτική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν.
Ωστόσο, κατά τον εμφύλιο πόλεμο της Λιβύης μεταξύ της Κυβέρνησης Εθνικής
Συμφωνίας (GNA) και του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA), τόσο η Τουρκία όσο και το Ισραήλ φέρονται να υποστήριξαν αντίπαλες πλευρές.
Η Άγκυρα παρείχε στρατιωτικούς συμβούλους, εκπαίδευση, drones (Bayraktar TB2), τεθωρακισμένα οχήματα, πυρομαχικά και μισθοφόρους ως πληρεξούσιους, ενώ το Τελ Αβίβ θεωρείται ότι υποστήριζε τον στρατηγό Khalifa Haftar και τον LNA.
Εν μέσω συνεχιζόμενων εντάσεων, ο Benjamin Netanyahu έγραψε στο X:
«Το Ισραήλ υπό την ηγεσία μου θα συνεχίσει να πολεμά το τρομοκρατικό καθεστώς του Ιράν και τους πληρεξούσιούς του, σε αντίθεση με τον Erdoğan, ο οποίος τους ανέχεται και σφαγιάζει τους ίδιους τους Κούρδους πολίτες του.»
Η τουρκική απάντηση ήταν ακόμη πιο σκληρή, με το Υπουργείο Εξωτερικών να χαρακτηρίζει τον Netanyahu «τον Hitler της εποχής μας» για τις ενέργειές του στη Γάζα και αλλού.
«Ο τρέχων στόχος του Netanyahu είναι να υπονομεύσει τις συνεχιζόμενες ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις και να συνεχίσει τις επεκτατικές πολιτικές του στην περιοχή.
Αν αποτύχει, κινδυνεύει να δικαστεί στη χώρα του και πιθανότατα να καταδικαστεί σε φυλάκιση», απάντησε το τουρκικό ΥΠΕΞ.
Όταν ρωτήθηκε για τους ισχυρισμούς περί τουρκικής εισβολής που εμφανίστηκαν σε πρόσφατες αναφορές, ο πολιτικός επιστήμονας Umur Tugay Yücel δήλωσε στους EurAsian Times ότι η Άγκυρα χρησιμοποιεί πάντα «μετρημένη και ισορροπημένη ρητορική και αποτελεί παράγοντα υπέρ της διπλωματίας και της ειρήνης».
«Τέτοιες απειλές εισβολής ανήκουν μόνο στο Ισραήλ και στην κυβέρνηση Netanyahu», πρόσθεσε.
Από την πλευρά του, ο Ισραηλινός αναλυτής Shay Gal δήλωσε ότι ο Erdoğan «έχει δημιουργήσει ένα μοτίβο», αναφερόμενος σε δηλώσεις για πιθανές επεμβάσεις, στη ρητορική κατά Netanyahu και στη σχέση της Τουρκίας με τη Hamas.
Το ζήτημα του Άρθρου 5
Σχετικά με το Άρθρο 5 της συνθήκης του NATO, ο Shay Gal ανέφερε: «Η Τουρκία είναι μέλος του NATO.
Το Ισραήλ είναι σημαντικός σύμμαχος των ΗΠΑ εκτός NATO. Αυτό δεν δημιουργεί αυτόματη προστασία.
Το Άρθρο 5 είναι πολιτική απόφαση που απαιτεί συναίνεση. Κάθε σύμμαχος καθορίζει την αντίδρασή του.
Σε μια κρίση που διαμορφώνεται από τη συμπεριφορά της Άγκυρας, ειδικά όταν εμπλέκει δομές της Hamas ή συγκρούεται με ευρωπαϊκές νομικές θέσεις, η συναίνεση καταρρέει πριν καν διαμορφωθεί.»
Τουρκία vs Ισραήλ
Αυτή η εχθρότητα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ βασίζεται εν μέρει στο γεγονός ότι και οι δύο χώρες αναδύονται ως οι δύο ισχυρότερες μη αραβικές δυνάμεις που ανταγωνίζονται για κυριαρχία στη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Αλλά ακόμη πιο σημαντικό, και οι δύο χώρες εκφράζουν θεμελιωδώς διαφορετικές πολιτικές ιδεολογίες, οι οποίες ουσιαστικά τις φέρνουν αντιμέτωπες.
Για παράδειγμα, το Ισραήλ βομβάρδιζε τη Γάζα για σχεδόν δύο χρόνια με στόχο την εξουδετέρωση του τρομοκρατικού δικτύου της Hamas.
Επίσης πλήττει αδιάκοπα το νότιο Λίβανο για να αποκεφαλίσει την υποστηριζόμενη από το Ιράν οργάνωση Hezbollah.
Η Τουρκία έχει καταδικάσει επανειλημμένα τις ενέργειες του Ισραήλ ως παράνομες. Μάλιστα, η Άγκυρα εξέδωσε εντάλματα σύλληψης για εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν στη Γάζα από τον Οκτώβριο του 2023, κατά του Ισραηλινού Πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu.
Από την πλευρά του, ο Netanyahu έχει σταδιακά αλλάξει τη ρητορική του απέναντι στην Τουρκία τα τελευταία χρόνια, ενώ ταυτόχρονα έχει έρθει πιο κοντά στην Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, οι οποίες βρίσκονται σε διαφωνία με την Άγκυρα λόγω ιστορικών διαφορών.
Ένα ακόμη σημαντικό σημείο τριβής μεταξύ των δύο χωρών είναι η επιρροή τους στη Συρία.
Η Τουρκία έχει υποστηρίξει αντιπολιτευόμενες δυνάμεις και επιδιώκει επιρροή στη βόρεια Συρία, συμπεριλαμβανομένων κουρδικών ομάδων που θεωρεί συνδεδεμένες με το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK), το οποίο η Τουρκία θεωρεί τρομοκρατική οργάνωση.
Παράλληλα, το Ισραήλ διατηρεί ζώνη ασφαλείας στο νότο και υποστηρίζει τοπικές ομάδες όπως οι Δρούζοι, ενώ έχει πλήξει συριακές θέσεις για να αντιμετωπίσει την ιρανική και τουρκική επιρροή και να διασφαλίσει τα σύνορά του. Επιπλέον, το Ισραήλ έχει διατηρήσει και μυστικές σχέσεις με τους Κούρδους, τους οποίους θεωρεί πιθανό σύμμαχο απέναντι σε κοινές απειλές.
Και οι δύο κυβερνήσεις, Ισραήλ και Τουρκίας, θεωρούν τη Συρία ως πεδίο επέκτασης της περιφερειακής τους επιρροής, ειδικά μετά την πτώση του Bassar al Assad.
Ενώ η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ από τη δεκαετία του 1950, το Ισραήλ αποτελεί τον στενότερο εταίρο των Ηνωμένων Πολιτειών, τον βασικό του υποστηρικτή σε στρατιωτική και πολιτική βοήθεια.
Ενδιαφέρον είναι ότι, παρότι το Ισραήλ διατηρεί στενές σχέσεις με πολλές χώρες του ΝΑΤΟ, η Τουρκία έχει τεταμένες σχέσεις με τα μέλη της συμμαχίας της για διάφορους λόγους, που κυμαίνονται από πολιτική ανυπακοή έως παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα καταβάλλει συντονισμένες προσπάθειες για αποκατάσταση των σχέσεων και πιο ενεργή συμμετοχή στη δομή άμυνας του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης.
Το Ισραήλ υπέγραψε τις Συμφωνίες του Αβραάμ με χώρες όπως τα ΗΑΕ, το Μπαχρέιν, το Μαρόκο και το Σουδάν για την εξομάλυνση των σχέσεων — μια κίνηση που στόχευε στον περιορισμό της επιρροής του Ιράν και ταυτόχρονα στην αμφισβήτηση της τουρκικής επιρροής.
Ωστόσο, η Τουρκία τις κατακρίνει ως προδοσία των Παλαιστινίων και έχει απαντήσει με δική της διπλωματική προσέγγιση προς χώρες όπως το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος.
Ισραήλ vs Τουρκία: Ποιος έχει το προβάδισμα;
Όσον αφορά τη συνολική στρατιωτική ισχύ, το ζήτημα είναι πιο σύνθετο.
Βάσει των κατατάξεων του Global Firepower και άλλων ανοιχτών πηγών, η Τουρκία κατατάσσεται σημαντικά υψηλότερα συνολικά, με Δείκτη Ισχύος 0,1975, σε σύγκριση με το 0,2707 του Ισραήλ.
Στην πραγματικότητα, η Τουρκία βρίσκεται στην 9η θέση παγκοσμίως, ενώ το Ισραήλ στην 15η.
Η Τουρκία κατατάσσεται πρώτη στη Μέση Ανατολή σύμφωνα με τον δείκτη Global Firepower, αντανακλώντας τα πλεονεκτήματα της σε μέγεθος και ανθρώπινο δυναμικό.
Ωστόσο, το Ισραήλ δίνει έμφαση στην τεχνολογική υπεροχή, την ποιοτική υπεροχή, την εμπειρία μάχης και τις υπηρεσίες πληροφοριών.
Η Τουρκία διαθέτει πολύ μεγαλύτερο στρατό σε καθαρά αριθμητικούς όρους, με περίπου 481.000 ενεργό προσωπικό.
Αντίθετα, το Ισραήλ έχει περίπου 170.000 ενεργούς στρατιώτες, αλλά μπορεί να κινητοποιήσει γρήγορα έως 465.000–500.000 εφέδρους μέσω του συστήματος πολιτοφυλακής.
Η Τουρκία διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους στόλους αρμάτων μάχης στην Ευρώπη, με περίπου 2.200–2.600 άρματα μάχης (MBTs) σε υπηρεσία ή αποθήκευση το 2026.
Αυτά περιλαμβάνουν εκσυγχρονισμένα Leopard 2A4, παλαιότερα Leopard 1 και M60T Patton.
Παράλληλα, το εγχώριας ανάπτυξης άρμα Altay μπαίνει πλέον σε μαζική παραγωγή.
Το Ισραήλ, από την άλλη, διαθέτει πάνω από 2.200 άρματα μάχης, συμπεριλαμβανομένων περίπου 1.750–2.000 επιχειρησιακών αρμάτων Merkava (Mark II, III και IV), αν και αναφορές αναφέρουν απώλειες περίπου 100 από τον Οκτώβριο του 2023.
Ο τουρκικός στρατός είναι δομημένος για μεγάλης κλίμακας συμβατικές επιχειρήσεις και έχει πρόσφατη εμπειρία σε διασυνοριακές επιχειρήσεις σε Συρία και Ιράκ.
Οι ισραηλινές χερσαίες δυνάμεις, αντίθετα, ακολουθούν δόγμα αστικού πολέμου, διαθέτουν ανώτερα συστήματα διασύνδεσης και όπλα ακριβείας και είναι τεχνολογικά ιδιαίτερα προηγμένες.
Υποστηρίζονται επίσης από εξαιρετικές υπηρεσίες πληροφοριών και ταχεία κινητοποίηση.
Το Ισραήλ έχει σαφές προβάδισμα στην αεροπορική ισχύ.
Η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία (IAF) διατηρεί ποιοτική υπεροχή με προηγμένα μαχητικά, όπως τα F-35I Adir stealth, F-15 και F-16 με εγχώριες αναβαθμίσεις και άριστη εκπαίδευση πιλότων. Διαθέτει επίσης πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, που περιλαμβάνει Iron Dome, David’s Sling και Arrow.
Η Τουρκία, αν και έχει αριθμητικά μεγαλύτερη αεροπορία, είναι τεχνολογικά υποδεέστερη. Η τουρκική πολεμική αεροπορία βασίζεται κυρίως σε παλαιότερα F-16 και έχει επιδιώξει ανεπιτυχώς την απόκτηση F-35.
Ωστόσο, έχει εξασφαλίσει την αγορά 20 Eurofighter Typhoon και αναβαθμίζει τον στόλο της με F-16 Block 70.
Η Τουρκία, σε αντίθεση με το Ισραήλ, αναπτύσσει το δικό της μαχητικό 5ης γενιάς KAAN. Επίσης έχει επενδύσει σημαντικά σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), με εκτεταμένη εμπειρία σε πολεμικά πεδία από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ έως την Ουκρανία.
Η Τουρκία έχει σημαντικό πλεονέκτημα σε ναυτική ισχύ και προβολή δύναμης, με μεγάλο στόλο πολεμικών πλοίων, υποβρυχίων, φρεγατών και κορβετών, καθώς και ισχυρή εγχώρια ναυπηγική βιομηχανία.
Αυτό ευθυγραμμίζεται με το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Επιπλέον, διαθέτει το TB3, UAV που μπορεί να επιχειρεί από αεροπλανοφόρο.
Το ναυτικό του Ισραήλ είναι πολύ μικρότερο και επικεντρώνεται κυρίως στην παράκτια άμυνα, στις υποβρύχιες επιχειρήσεις και στην προστασία υπεράκτιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου.
Ωστόσο, το Ισραήλ διαθέτει αδήλωτα πυρηνικά όπλα — κάτι που η Τουρκία δεν έχει. Επιπλέον, απολαμβάνει «άνευ όρων υποστήριξη» από τις Ηνωμένες Πολιτείες, πλεονέκτημα που η Άγκυρα δεν διαθέτει.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.