Άρχισε…
Άρχισε… - Η τελική μάχη στην Ουκρανία, το μυστικό του Putin και ο πόλεμος που έρχεται – Κόλαση, έριξαν 25 ταξιαρχίες στο Donbass
Ολοένα και περισσότεροι
αναλυτές συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί
προετοιμασία για έναν μεγάλο πόλεμο - Πιθανά θέατρα επιχειρήσεων η
Βαλτική και το Kaliningrad
(upd3) Σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin υποστήριξε ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία πλησιάζει στο τέλος του...
Πρόκειται για μια δήλωση που προκάλεσε τεράστια έκπληξη μια η εκτίμηση αυτή διατυπώθηκε από τον άνθρωπο που ενδεχομένως έχει την πληρέστερη και ακριβέστερη εικόνα όχι μόνο για το τι συμβαίνει στο πολεμικό μέτωπο αλλά και στο διπλωματικό παρασκήνιο...
Την ίδια στιγμή, στρατιωτικοί αναλυτές δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην απόφαση του ρωσικού στρατού να μεταφέρει 25 ταξιαρχίες σε ένα και μόνο μέτωπο... εκτιμώντας ότι κάτι μεγάλο έρχεται σε στρατιωτικό επίπεδο... που μεταξύ άλλων φαίνεται να επιβεβαιώνει και τα όσα είπε ο Ρώσος πρόεδρος.
Η πτώση της φρουράς των 7.000 ανδρών
Κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας για την Ημέρα της Νίκης στις 9 Μαΐου, παρά τις πολυάριθμες παραβιάσεις από τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, η γραμμή του μετώπου δεν άλλαξε, δήλωσε ο Ουκρανός αιχμάλωτος πολέμου και αξιωματικός των Ειδικών Δυνάμεων, Vladimir Antonyuk.
Και οι δύο πλευρές κατανοούσαν τον προσωρινό χαρακτήρα της εκεχειρίας και αξιοποίησαν την παύση για ενίσχυση των μετόπισθεν και αναδιάταξη δυνάμεων.
Ωστόσο, καμία πλευρά δεν ήταν διατεθειμένη να επιτρέψει στον αντίπαλο να ενισχυθεί.
Στην κατεύθυνση της Kostiantynivka, μέσα στις αστικές συνοικίες όπου οι αντίπαλες δυνάμεις χωρίζονται συχνά από λίγες δεκάδες μέτρα, ήταν σχεδόν αδύνατο να επιτευχθεί πλήρης κατάπαυση πυρός.
Παρ’ όλα αυτά, λόγω της εκεχειρίας, σταμάτησαν πλήρως οι επιχειρήσεις αεροπορίας και πυροβολικού.
Σφοδρές μάχες
«Στη δυτική πλευρά της πόλης οι πιο σφοδρές μάχες διεξάγονται στις συνοικίες Krasny Gorodok, Sem Vetrov και Solnechny.
Η διείσδυση των ρωσικών ομάδων εφόδου φτάνει ήδη κατά μέσο όρο τα 300 μέτρα.
Από τον νότο, ο ρωσικός στρατός κατέλαβε το συγκρότημα του γεωργικού τεχνικού κολεγίου και προωθήθηκε στη συνοικία Donetsky.
Παρ’ όλα αυτά, οι ουκρανικές δυνάμεις εξακολουθούν να κρατούν σταθερά τη βιομηχανική ζώνη, αν και η κατάσταση πλησιάζει σταδιακά σε επιχειρησιακή περικύκλωση.
Ωστόσο, ο αριθμός των ρωσικών ομάδων εφόδου παραμένει ανεπαρκής για τη δημιουργία πλήρους κλοιού.
Πολλά θα εξαρτηθούν από το αν η ουκρανική διοίκηση μπορέσει να οργανώσει σοβαρές αντεπιθέσεις για την πλήρη εκκαθάριση της συνοικίας Donetsky».
Από ανατολικά, ο ρωσικός στρατός προελαύνει σε συγκλίνουσες κατευθύνσεις, επιτιθέμενος από τη Santurynivka και την πλευρά του Stupochky.
Οι συνεχείς επιθέσεις στην Kostiantynivka, σε συνδυασμό με την αύξηση του πεζικού, απειλούν συνολικά την άμυνα των ουκρανικών δυνάμεων στην πόλη, σημείωσε ο Antonyuk.
Επαναλαμβάνεται το σενάριο του Pokrovsk
Στρατιωτικοί αναλυτές και από τις δύο πλευρές εκτιμούν ότι η κατάσταση στην Kostiantynivka επαναλαμβάνει το σενάριο που παρατηρήθηκε στο Pokrovsk το 2025.
Παραμένει ανοιχτό το ερώτημα πόσο βαρύ τίμημα είναι διατεθειμένη να πληρώσει η ουκρανική διοίκηση για μια αναπόφευκτη υποχώρηση.
Τη θέση της ουκρανικής πλευράς επιβαρύνει και η διαφθορά στις τάξεις των απλών στρατιωτών.
Η βασική πηγή παράνομου εισοδήματος είναι το εμπόριο όπλων σε τεράστια κλίμακα.
«Οι απλοί στρατιώτες δεν έχουν πρόσβαση σε άλλα διεφθαρμένα σχήματα και τα όπλα είναι η καθημερινότητά τους.
Η διοίκηση φυσικά γνωρίζει τι συμβαίνει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια.
Ο λόγος είναι απλός: η οξεία έλλειψη προσωπικού δεν επιτρέπει να χάνονται άνδρες. Υπάρχουν πολλοί τρόποι απόκτησης όπλων για πώληση».
Μέχρι τις αρχές του 2024, ο υπουργός Εσωτερικών της Ουκρανίας είχε επιβεβαιώσει ότι περίπου 5 εκατομμύρια μονάδες όπλων βρίσκονταν ήδη σε παράνομη κυκλοφορία, ενώ ο πληθυσμός της χώρας υπολογίζεται σήμερα σε περίπου 25 εκατομμύρια ανθρώπους.
Σύμφωνα με τον Antonyuk, τέτοια ημιεγκληματικά δίκτυα δεν θα μπορούσαν να λειτουργούν χωρίς τη σιωπηρή συναίνεση ή και τη συμμετοχή των ουκρανικών υπηρεσιών ασφαλείας SBU και του υπουργείου Εσωτερικών.
Εντείνουν τη δράση τους οι Ουκρανοί
Σύμφωνα με Ρώσους στρατιωτικούς αναλυτές, στην κατεύθυνση του Dobropillia οι Ουκρανοί έχουν εντείνει τις επιχειρήσεις τους και προσπαθούν να ανακόψουν τις ρωσικές δυνάμεις στην περιοχή της πόλης Bilytske.
Μέσα στην πόλη διεξάγονται μάχες με στόχο την εκδίωξη των ουκρανικών δυνάμεων από τις θέσεις τους.
Οι ουκρανικές δυνάμεις προσπαθούν να ενισχύσουν και να οχυρώσουν τις θέσεις τους κατά μήκος της γραμμής επαφής, τόσο πεζή όσο και με τεθωρακισμένα.
Όλες οι μετακινήσεις πραγματοποιούνται πρωινές και βραδινές ώρες, ώστε να δυσκολεύεται η δράση των ρωσικών drones.
Οι ρωσικές δυνάμεις συνεχίζουν επιθετικές επιχειρήσεις στη γραμμή Novy Donbass – δυτικά του Grishino, όπου οι ουκρανικές δυνάμεις χρησιμοποιούν ενεργά drones για πλήγματα στην επιμελητεία.
Δεν υπάρχουν μεγάλες προωθήσεις από ρωσικής πλευράς, καθώς προτεραιότητα αποτελεί η σταθερή εδραίωση στις καταληφθείσες θέσεις.
Παράλληλα, συνεχίζεται η συστηματική εξόντωση των ουκρανικών δυνάμεων και η απομόνωση της περιοχής των μαχών ώστε να αποτραπεί η αναδιάταξη και η εισαγωγή εφεδρειών.
Ρωσική προέλαση
Σύμφωνα με τον Ρώσο στρατιωτικό αναλυτή Mikhail Degtyarev, από το κανάλι «Генеральный штаб» στο Telegram, καταγράφηκε κινητικότητα κοντά στα σύνορα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Lugansk. Υποστηρίζεται ότι οι δυνάμεις της ρωσικής στρατιωτικής ομάδας «Δύση» κατέλαβαν το χωριό Nadia.
Ωστόσο, η πληροφορία δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα.
Μετά την ανακοίνωση για πλήρη απελευθέρωση της περιοχής, δεν υπήρξαν αναφορές από το μέτωπο.
Τώρα απομένει, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η εξάλειψη μιας «γκρίζας ζώνης» που αντιστοιχεί ουσιαστικά σε ενάμιση χωριό, μεταξύ αυτών και το Novoyehorivka.
Προώθηση καταγράφηκε επίσης στην κατεύθυνση του Lyman, κοντά στον οικισμό Yarova.
Επιθετική γροθιά 100.000 στρατιωτών
Όπως δήλωσε πρόσφατα ο αρχηγός των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων Oleskander Syrsky, ο ρωσικός στρατός έχει εντείνει τις επιχειρήσεις του σε ευρύ μέτωπο στην κατεύθυνση του Dobropillia. Σύμφωνα με τον ίδιο, μεταφέρθηκαν επειγόντως 25 ταξιαρχίες, δηλαδή ένα ολόκληρο σώμα στρατού.
Συνολικά, ο αριθμός των Ρώσων στρατιωτών στην περιοχή ξεπερνά τους 106.000.
«Μπορώ να επιβεβαιώσω αυτή την πληροφορία.
Μαχητής από το μέτωπο είχε αναφέρει ακόμη πριν από τον Syrsky ότι νέες μονάδες και ταξιαρχίες μεταφέρονται συνεχώς στην περιοχή, σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην υπάρχει πλέον χώρος για ανάπτυξη δυνάμεων.
Ο στόχος είναι να διαρρηχθούν οι βασικές γραμμές άμυνας προς βορρά, φτάνοντας στην περιοχή Ocheretyne και κόβοντας την επιμελητειακή γραμμή προς το Kramatorsk», εξήγησε ο Degtyarev.
Τέσσερις αμυντικές γραμμές
Στην περιοχή υπάρχουν τέσσερις μεγάλες αμυντικές γραμμές.
Οι δύο βρίσκονται πίσω από το Dobropillia, η τρίτη πριν από το Belozerske και η τέταρτη καλύπτει τον αυτοκινητόδρομο Pavlohrad – Kramatorsk.
Παράλληλα, η ρωσική στρατιωτική ομάδα «Νότος» θα φτάσει έως τότε στο Sloviansk.
Ο Degtyarev θεωρεί ότι η κατεύθυνση του Dobropillia δεν είναι τόσο δύσκολη όσο η ανατολική Ζaporizhia και ότι η μεταφορά ενός ολόκληρου σώματος στρατού θα μπορούσε να διαρρήξει σχεδόν ολόκληρη τη γραμμή άμυνας, φέρνοντας τις ρωσικές δυνάμεις πολύ κοντά στη Zaporizhia.
Ωστόσο, η τρέχουσα επίθεση φαίνεται να επικεντρώνεται στην οριστική κατάληψη του Donbass και στη δημιουργία νέου άξονα προς την περιφέρεια Dnipropetrovsk.
Το μεγάλο μυστικό της δήλωσης του Putin
Κατά την ομιλία του για την Ημέρα της Νίκης, ο πρόεδρος της Ρωσίας Vladimir Putin δήλωσε ότι ο πόλεμος πλησιάζει στο τέλος του.
«Φυσικά αναφέρεται στον πόλεμο με την Ουκρανία.
Αν αναλύσουμε αυτή τη δήλωση, υπάρχουν τρία ενδεχόμενα.
Είτε υπάρχουν πληροφορίες ότι ο Zelensky θα συμφωνήσει στο άμεσο μέλλον στην αποχώρηση στρατευμάτων από το Donbass – κάτι που φαίνεται απίθανο, αφού έχει δηλώσει αμέτρητες φορές ότι δεν θα το κάνει.
Είτε εμείς θα συμφωνήσουμε να σταματήσουμε στη σημερινή γραμμή επαφής, κάτι που επίσης θεωρώ αδύνατο».
Απομένει λοιπόν ένα τρίτο σενάριο: μέσα στους επόμενους μήνες – πιθανόν έως το τέλος του έτους – να δοθεί ένα τόσο ισχυρό πλήγμα στο μέτωπο που θα οδηγήσει τουλάχιστον στην πλήρη κατάληψη του Donbass.
Τότε, η Ουκρανία, βρισκόμενη σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, θα γίνει πιο διαλλακτική στις διαπραγματεύσεις και ο πόλεμος θα μπορέσει να τερματιστεί.
Σε αυτό το πλαίσιο, αποκτά ιδιαίτερη σημασία η πληροφορία για τη νέα επιθετική δύναμη των 25 ταξιαρχιών» υποστήριξε ο Ρώσος αναλυτής.
Δεν θα τελειώσει το 2026 ο πόλεμος
«Αν με ρωτάτε προσωπικά, θεωρώ απίθανο να τελειώσει ο πόλεμος φέτος.
Δεν βλέπω προϋποθέσεις γι’ αυτό.
Ωστόσο, δεν έχω ούτε το ένα τοις εκατό των πληροφοριών που λαμβάνει ο Putin.
Αν ο πρόεδρος λέει ότι ο πόλεμος πλησιάζει στο τέλος του, τότε μάλλον έτσι είναι.
Και ας ελπίσουμε να συμβεί πραγματικά, ώστε τα παιδιά να επιστρέψουν σπίτια τους ζωντανά και υγιή» υπογράμμισε ο Degtyarev.
Παράλληλα, ο Vladimir Putin σχολίασε και το ενδεχόμενο προσωπικής συνάντησης με τον Zelensky.
Όπως είπε, μια τέτοια συνάντηση θα πρέπει να αποτελέσει το τελικό στάδιο των διαπραγματεύσεων, ώστε να αποφευχθούν ατέρμονες καθυστερήσεις όπως στις συμφωνίες του Μινσκ.
Η συνάντηση δεν είναι απαραίτητο να γίνει στη Μόσχα και θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε τρίτη χώρα.
«Μπορούμε να συναντηθούμε και σε τρίτη χώρα, αλλά μόνο όταν θα έχουν επιτευχθεί οριστικές συμφωνίες για μια ειρηνευτική συνθήκη με μακροπρόθεσμη ιστορική προοπτική, ώστε να συμμετάσχουμε σε αυτή τη διαδικασία ή να υπογράψουμε κάτι» είπε ο Putin.
Ο Zelensky επιβεβαίωσε επίσης την πρόθεσή του να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Ρωσίας.
Προετοιμασία για έναν μεγάλο πόλεμο
Είναι δύσκολο να απαλλαγεί κανείς από την αίσθηση ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί προετοιμασία για έναν μεγάλο πόλεμο.
Κάτι αντίστοιχο με τον Ισπανικό Εμφύλιο ή τον Χειμερινό Πόλεμο με τη Φινλανδία.
Αυτό αποδεικνύεται τόσο από την αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης όσο και από τις συνεχείς προσπάθειες αποκλεισμού της Ρωσίας από διεθνείς οργανισμούς.
Όχι μόνο στον ρωσικό αλλά και στον δυτικό Τύπο κυκλοφορούν φήμες για έναν μεγάλο επερχόμενο πόλεμο πέρα από το ουκρανικό μέτωπο.
Αναφέρονται διάφορες ημερομηνίες γύρω στο 2030.
Η αναπόφευκτη σύνδεση
Οι πόλεμοι που βρίσκονται χρονικά κοντά μεταξύ τους συνδέονται αναπόφευκτα, καθώς συχνά συμμετέχουν σε αυτούς οι ίδιοι άνθρωποι.
Ας πάρουμε ως παράδειγμα τον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812.
Κοντινές σε αυτόν συγκρούσεις ήταν η φινλανδική και η καυκάσια εκστρατεία.
Όπως τα στρατεύματα του Ναπολέοντα αντιμετωπίστηκαν από τους Barclay και Kutuzov με φθορά μέσω υποχώρησης σε συνδυασμό με επιθέσεις παρτιζάνων, έτσι και ο προελαύνων ρωσικός στρατός πολεμήθηκε τον 19ο αιώνα τόσο από τους Σουηδούς στη Φινλανδία όσο και από τους μουρίδες του Shamil στα βουνά του Βόρειου Καυκάσου.
Οι πολεμικές παραδόσεις
Πέρα από τις ομοιότητες των πολέμων κάθε εποχής, οι εμπόλεμοι στρατοί διαθέτουν και τις δικές τους παραδόσεις.
Ο ρωσικός στρατός πολεμά «με ρωσικό τρόπο» και ο γερμανικός «με γερμανικό τρόπο».
Ωστόσο, η «κρεμλινική προπαγάνδα» θεωρεί βασικό αντίπαλο όχι τη Γερμανία αλλά τους Αγγλοσάξονες, δηλαδή τη βρετανοαμερικανική συμμαχία.
Υπάρχει η ρωσική άποψη ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία είχε ουσιαστικά ολοκληρωθεί τον Απρίλιο του 2022, στο πλαίσιο των συμφωνιών της Κωνσταντινούπολης.
Ωστόσο, στο Κίεβο έφτασε ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός Boris Johnson και η Ουκρανία φέρεται να έλαβε μια τεράστια ώθηση για τη συνέχιση του πολέμου.
Στην ουσία ξεκίνησε ένας νέος πόλεμος, όχι πλέον με την Ουκρανία αλλά στο έδαφος της Ουκρανίας.
Αν και, με δεδομένη τη συνταγματική προσάρτηση νέων περιοχών στη Ρωσία, ο πόλεμος διεξάγεται πλέον και σε ρωσικό έδαφος.
Η Βαλτική το θέατρο των επιχειρήσεων
Είναι προφανές ότι αντίπαλος της Ρωσίας σε έναν μελλοντικό πόλεμο θα είναι ακριβώς η βρετανοαμερικανική συμμαχία μαζί με τους συμμάχους που έχουν συσπειρωθεί γύρω της.
Η ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο NATO υποδηλώνει ξεκάθαρα ότι το θέατρο των επιχειρήσεων θα είναι η περιοχή της Βαλτικής Θάλασσας.
Οι προκλήσεις των βαλτικών κρατών, μέσω των οποίων ουκρανικά drones πέταξαν προς τη Ρωσία — προς τα λιμάνια της περιφέρειας του Λένινγκραντ, Ust-Luga και Primorsk — ενισχύουν αυτή την υπόθεση.
Στη νότια Βαλτική βρίσκεται η Πολωνία, μέσω της οποίας αποστέλλονται όπλα του NATO στην εμπόλεμη Ουκρανία.
Το κύριο πλήγμα...
Το βρετανικό στυλ πολέμου διακρίνεται αρκετά καθαρά: μαζικοί βομβαρδισμοί και αποβατικές επιχειρήσεις.
Η Ρωσία πολέμησε τη Βρετανία μόνο μία φορά και ανεπιτυχώς.
Ήταν ο Κριμαϊκός Πόλεμος του 1853–1855.
Τότε συγκροτήθηκε μια ετερόκλητη διεθνής συμμαχία με συμμετοχή Γάλλων και Τούρκων, πραγματοποιήθηκαν βομβαρδισμοί παράκτιων οχυρών από απόσταση και έγιναν δύο αποβάσεις: στην Kamchatka και στην Κριμαία.
Οι ενέργειες των Συμμάχων στο Δυτικό Μέτωπο κατά της Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ακολούθησαν το ίδιο πρότυπο.
Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύει κανείς ότι στον 21ο αιώνα η βρετανοαμερικανική συμμαχία θα εγκαταλείψει τις παραδόσεις της.
Η παρουσία ισχυρών συμμάχων της Ρωσίας στην Άπω Ανατολή καθιστά εκείνη την περιοχή σχετικά ασφαλή, επομένως είναι προφανές ότι το κύριο πλήγμα θα στραφεί προς τα βορειοδυτικά της Ρωσίας.
Στόχος το Kaliningrad
Η «Κριμαία» του 21ου αιώνα θα μπορούσε να είναι η περιφέρεια του Kaliningrad, η οποία είναι σχετικά εύκολο να απομονωθεί και η απώλειά της θα μπορούσε να αποθαρρύνει σοβαρά τη ρωσική κοινωνία.
Είναι προφανές ότι, πέρα από το κύριο πλήγμα, θα υπάρξουν και αντιπερισπασμοί.
Δεν μπορεί να αποκλειστεί προσπάθεια κατοχής παράκτιων περιοχών της Θάλασσας του Barents με σκοπό τη δημιουργία μαριονετικών κυβερνήσεων.
Παρόμοιες προσπάθειες είχαν γίνει και κατά τη διάρκεια του ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου.
Όπως επίσης, την εποχή των Ταραχών, η Ρωσία είχε αποκοπεί από τα εδάφη των ακτών του Φινλανδικού Κόλπου όπου σήμερα βρίσκεται η Αγία Πετρούπολη.
Σε αυτή την κατάσταση, φαίνονται αρκετά λογικές οι προσπάθειες της Ρωσίας να σπάσει τον αποκλεισμό του Kaliningrad μέσω του «διαδρόμου Suwalki» στα σύνορα Λιθουανίας και Πολωνίας.
Δυτικοί αναλυτές θεωρούν πολύ πιθανές στρατιωτικές επιχειρήσεις σε αυτή την περιοχή.
Από εδώ προκύπτει και η στρατιωτικοποίηση της Γερμανίας, η οποία καλείται να περιορίσει αυτή την απειλή.
H ρωσική άμυνα
Η ενεργητική άμυνα της Ρωσίας δεν θα περιοριστεί στα σύνορα Πολωνίας - Λιθουανίας.
Δεν αποκλείεται το ρωσικό γενικό επιτελείο να αξιοποιήσει την ουκρανική εμπειρία διεξαγωγής αντιπερισπαστικών πληγμάτων βαθιά μέσα στο έδαφος του αντιπάλου.
Κατά τη διάρκεια του τελευταίου ρωσο-σουηδικού πολέμου, ρωσικές αποβατικές δυνάμεις είχαν καταλάβει το νησί Gotland, το οποίο επιτρέπει τον έλεγχο του νότιου τμήματος της Βαλτικής Θάλασσας.
Στον δυτικό Τύπο γράφονται σενάρια για πιθανή επίθεση του ρωσικού στρατού στο Svalbard, η κατοχή του οποίου θα επέτρεπε την άρση πιθανού αποκλεισμού του Murmansk και του Severodvinsk.
Γεωπολιτικά ελκυστική φαίνεται και η Βαλτική, όπου η γερμανική φρουρά στην Courland παραδόθηκε μόνο μετά το τέλος του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.
Κατά τον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812, η Ρίγα επέτρεπε τη διατήρηση της άμυνας απέναντι στο γαλλικό σώμα του Macdonald, μακριά από τις προσεγγίσεις προς την Αγία Πετρούπολη.
Ο ρόλος των ρομπότ
Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς σε ποιο βαθμό τα ρομποτικά συστήματα θα αλλάξουν την πορεία των πολεμικών επιχειρήσεων.
Ωστόσο, από ρωσικής πλευράς στη Βαλτική Θάλασσα πιο ελπιδοφόρα φαίνονται τα μη επανδρωμένα σκάφη παρά τα μεγάλα πυραυλικά καταδρομικά.
Όσον αφορά τα drones, είναι προφανές ότι όλες οι προσπάθειες της στρατιωτικής επιστήμης θα επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση αυτής της απειλής.
Τα πυρηνικά όπλα
Η ψυχολογία χρήσης των πυρηνικών όπλων έχει αλλάξει.
Η ευφορία της αποκαλυπτικής καταστροφής φαίνεται να ανήκει στο παρελθόν· τα πυρηνικά όπλα αντιμετωπίζονται πλέον ως τεχνικό μέσο με συγκεκριμένο φάσμα χρήσης.
Η έννοια της εγγυημένης καταστροφής του αντιπάλου χάνει το νόημά της, καθώς στόχος του πολέμου δεν είναι η αυτοκτονία αλλά η νίκη επί του αντιπάλου.
Επομένως, δεν μπορεί να αποκλειστεί η περιορισμένη χρήση πυρηνικών όπλων εναντίον στρατιωτικών στόχων: στρατηγείων, βάσεων και συγκεντρώσεων στρατευμάτων.
Οι σύγχρονες τεχνολογίες πληροφόρησης επιτρέπουν τη δημιουργία «ομίχλης πολέμου» γύρω από τέτοιες αμφιλεγόμενες ενέργειες.
Για παράδειγμα, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει συναίνεση στο μιντιακό πεδίο σχετικά με το ποιος ανατίναξε το φράγμα της δεξαμενής Kakhovka.
Προς νέο... Παγκόσμιο, μάλλον απίθανο
Παράλληλα, δεν είναι βέβαιο ότι ο επερχόμενος ευρωπαϊκός πόλεμος θα είναι παγκόσμιος.
Στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική υπάρχουν δικές τους εσωτερικές αντιθέσεις.
Η Λατινική Αμερική παρουσιάζει σχετική σταθερότητα.
Είναι δύσκολο να προβλεφθεί κλιμάκωση στην περιοχή του Ειρηνικού.
Δύσκολα η βρετανοαμερικανική συμμαχία θα αποφασίσει να πολεμήσει σε δύο μέτωπα.
Δύσκολα και η προσεκτική Κίνα θα ανοίξει μόνη της δεύτερο μέτωπο στην Ανατολή, ενώ οι φιλοδοξίες της δεν φαίνεται να επεκτείνονται πέρα από την Ταϊβάν.
Η έκβαση ενός μελλοντικού ευρωπαϊκού πολέμου παραμένει ασαφής.
Είναι προφανές ότι, όπως σήμερα το NATO βοηθά την Ουκρανία, έτσι και η Κίνα θα βοηθήσει τη Ρωσία, καθώς σε περίπτωση ήττας της Ρωσίας, επόμενος στόχος θα είναι η ίδια η Κίνα.
www.bankingnews.gr
Πρόκειται για μια δήλωση που προκάλεσε τεράστια έκπληξη μια η εκτίμηση αυτή διατυπώθηκε από τον άνθρωπο που ενδεχομένως έχει την πληρέστερη και ακριβέστερη εικόνα όχι μόνο για το τι συμβαίνει στο πολεμικό μέτωπο αλλά και στο διπλωματικό παρασκήνιο...
Την ίδια στιγμή, στρατιωτικοί αναλυτές δίνουν ιδιαίτερη σημασία στην απόφαση του ρωσικού στρατού να μεταφέρει 25 ταξιαρχίες σε ένα και μόνο μέτωπο... εκτιμώντας ότι κάτι μεγάλο έρχεται σε στρατιωτικό επίπεδο... που μεταξύ άλλων φαίνεται να επιβεβαιώνει και τα όσα είπε ο Ρώσος πρόεδρος.
Η πτώση της φρουράς των 7.000 ανδρών
Κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας για την Ημέρα της Νίκης στις 9 Μαΐου, παρά τις πολυάριθμες παραβιάσεις από τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, η γραμμή του μετώπου δεν άλλαξε, δήλωσε ο Ουκρανός αιχμάλωτος πολέμου και αξιωματικός των Ειδικών Δυνάμεων, Vladimir Antonyuk.
Και οι δύο πλευρές κατανοούσαν τον προσωρινό χαρακτήρα της εκεχειρίας και αξιοποίησαν την παύση για ενίσχυση των μετόπισθεν και αναδιάταξη δυνάμεων.
Ωστόσο, καμία πλευρά δεν ήταν διατεθειμένη να επιτρέψει στον αντίπαλο να ενισχυθεί.
Στην κατεύθυνση της Kostiantynivka, μέσα στις αστικές συνοικίες όπου οι αντίπαλες δυνάμεις χωρίζονται συχνά από λίγες δεκάδες μέτρα, ήταν σχεδόν αδύνατο να επιτευχθεί πλήρης κατάπαυση πυρός.
Παρ’ όλα αυτά, λόγω της εκεχειρίας, σταμάτησαν πλήρως οι επιχειρήσεις αεροπορίας και πυροβολικού.
Σφοδρές μάχες
«Στη δυτική πλευρά της πόλης οι πιο σφοδρές μάχες διεξάγονται στις συνοικίες Krasny Gorodok, Sem Vetrov και Solnechny.
Η διείσδυση των ρωσικών ομάδων εφόδου φτάνει ήδη κατά μέσο όρο τα 300 μέτρα.
Από τον νότο, ο ρωσικός στρατός κατέλαβε το συγκρότημα του γεωργικού τεχνικού κολεγίου και προωθήθηκε στη συνοικία Donetsky.
Παρ’ όλα αυτά, οι ουκρανικές δυνάμεις εξακολουθούν να κρατούν σταθερά τη βιομηχανική ζώνη, αν και η κατάσταση πλησιάζει σταδιακά σε επιχειρησιακή περικύκλωση.
Ωστόσο, ο αριθμός των ρωσικών ομάδων εφόδου παραμένει ανεπαρκής για τη δημιουργία πλήρους κλοιού.
Πολλά θα εξαρτηθούν από το αν η ουκρανική διοίκηση μπορέσει να οργανώσει σοβαρές αντεπιθέσεις για την πλήρη εκκαθάριση της συνοικίας Donetsky».
Από ανατολικά, ο ρωσικός στρατός προελαύνει σε συγκλίνουσες κατευθύνσεις, επιτιθέμενος από τη Santurynivka και την πλευρά του Stupochky.
Οι συνεχείς επιθέσεις στην Kostiantynivka, σε συνδυασμό με την αύξηση του πεζικού, απειλούν συνολικά την άμυνα των ουκρανικών δυνάμεων στην πόλη, σημείωσε ο Antonyuk.
Επαναλαμβάνεται το σενάριο του Pokrovsk
Στρατιωτικοί αναλυτές και από τις δύο πλευρές εκτιμούν ότι η κατάσταση στην Kostiantynivka επαναλαμβάνει το σενάριο που παρατηρήθηκε στο Pokrovsk το 2025.
Παραμένει ανοιχτό το ερώτημα πόσο βαρύ τίμημα είναι διατεθειμένη να πληρώσει η ουκρανική διοίκηση για μια αναπόφευκτη υποχώρηση.
Τη θέση της ουκρανικής πλευράς επιβαρύνει και η διαφθορά στις τάξεις των απλών στρατιωτών.
Η βασική πηγή παράνομου εισοδήματος είναι το εμπόριο όπλων σε τεράστια κλίμακα.
«Οι απλοί στρατιώτες δεν έχουν πρόσβαση σε άλλα διεφθαρμένα σχήματα και τα όπλα είναι η καθημερινότητά τους.
Η διοίκηση φυσικά γνωρίζει τι συμβαίνει, αλλά κάνει τα στραβά μάτια.
Ο λόγος είναι απλός: η οξεία έλλειψη προσωπικού δεν επιτρέπει να χάνονται άνδρες. Υπάρχουν πολλοί τρόποι απόκτησης όπλων για πώληση».
Μέχρι τις αρχές του 2024, ο υπουργός Εσωτερικών της Ουκρανίας είχε επιβεβαιώσει ότι περίπου 5 εκατομμύρια μονάδες όπλων βρίσκονταν ήδη σε παράνομη κυκλοφορία, ενώ ο πληθυσμός της χώρας υπολογίζεται σήμερα σε περίπου 25 εκατομμύρια ανθρώπους.
Σύμφωνα με τον Antonyuk, τέτοια ημιεγκληματικά δίκτυα δεν θα μπορούσαν να λειτουργούν χωρίς τη σιωπηρή συναίνεση ή και τη συμμετοχή των ουκρανικών υπηρεσιών ασφαλείας SBU και του υπουργείου Εσωτερικών.
Εντείνουν τη δράση τους οι Ουκρανοί
Σύμφωνα με Ρώσους στρατιωτικούς αναλυτές, στην κατεύθυνση του Dobropillia οι Ουκρανοί έχουν εντείνει τις επιχειρήσεις τους και προσπαθούν να ανακόψουν τις ρωσικές δυνάμεις στην περιοχή της πόλης Bilytske.
Μέσα στην πόλη διεξάγονται μάχες με στόχο την εκδίωξη των ουκρανικών δυνάμεων από τις θέσεις τους.
Οι ουκρανικές δυνάμεις προσπαθούν να ενισχύσουν και να οχυρώσουν τις θέσεις τους κατά μήκος της γραμμής επαφής, τόσο πεζή όσο και με τεθωρακισμένα.
Όλες οι μετακινήσεις πραγματοποιούνται πρωινές και βραδινές ώρες, ώστε να δυσκολεύεται η δράση των ρωσικών drones.
Οι ρωσικές δυνάμεις συνεχίζουν επιθετικές επιχειρήσεις στη γραμμή Novy Donbass – δυτικά του Grishino, όπου οι ουκρανικές δυνάμεις χρησιμοποιούν ενεργά drones για πλήγματα στην επιμελητεία.
Δεν υπάρχουν μεγάλες προωθήσεις από ρωσικής πλευράς, καθώς προτεραιότητα αποτελεί η σταθερή εδραίωση στις καταληφθείσες θέσεις.
Παράλληλα, συνεχίζεται η συστηματική εξόντωση των ουκρανικών δυνάμεων και η απομόνωση της περιοχής των μαχών ώστε να αποτραπεί η αναδιάταξη και η εισαγωγή εφεδρειών.
Ρωσική προέλαση
Σύμφωνα με τον Ρώσο στρατιωτικό αναλυτή Mikhail Degtyarev, από το κανάλι «Генеральный штаб» στο Telegram, καταγράφηκε κινητικότητα κοντά στα σύνορα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Lugansk. Υποστηρίζεται ότι οι δυνάμεις της ρωσικής στρατιωτικής ομάδας «Δύση» κατέλαβαν το χωριό Nadia.
Ωστόσο, η πληροφορία δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα.
Μετά την ανακοίνωση για πλήρη απελευθέρωση της περιοχής, δεν υπήρξαν αναφορές από το μέτωπο.
Τώρα απομένει, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η εξάλειψη μιας «γκρίζας ζώνης» που αντιστοιχεί ουσιαστικά σε ενάμιση χωριό, μεταξύ αυτών και το Novoyehorivka.
Προώθηση καταγράφηκε επίσης στην κατεύθυνση του Lyman, κοντά στον οικισμό Yarova.
Επιθετική γροθιά 100.000 στρατιωτών
Όπως δήλωσε πρόσφατα ο αρχηγός των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων Oleskander Syrsky, ο ρωσικός στρατός έχει εντείνει τις επιχειρήσεις του σε ευρύ μέτωπο στην κατεύθυνση του Dobropillia. Σύμφωνα με τον ίδιο, μεταφέρθηκαν επειγόντως 25 ταξιαρχίες, δηλαδή ένα ολόκληρο σώμα στρατού.
Συνολικά, ο αριθμός των Ρώσων στρατιωτών στην περιοχή ξεπερνά τους 106.000.
«Μπορώ να επιβεβαιώσω αυτή την πληροφορία.
Μαχητής από το μέτωπο είχε αναφέρει ακόμη πριν από τον Syrsky ότι νέες μονάδες και ταξιαρχίες μεταφέρονται συνεχώς στην περιοχή, σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην υπάρχει πλέον χώρος για ανάπτυξη δυνάμεων.
Ο στόχος είναι να διαρρηχθούν οι βασικές γραμμές άμυνας προς βορρά, φτάνοντας στην περιοχή Ocheretyne και κόβοντας την επιμελητειακή γραμμή προς το Kramatorsk», εξήγησε ο Degtyarev.
Τέσσερις αμυντικές γραμμές
Στην περιοχή υπάρχουν τέσσερις μεγάλες αμυντικές γραμμές.
Οι δύο βρίσκονται πίσω από το Dobropillia, η τρίτη πριν από το Belozerske και η τέταρτη καλύπτει τον αυτοκινητόδρομο Pavlohrad – Kramatorsk.
Παράλληλα, η ρωσική στρατιωτική ομάδα «Νότος» θα φτάσει έως τότε στο Sloviansk.
Ο Degtyarev θεωρεί ότι η κατεύθυνση του Dobropillia δεν είναι τόσο δύσκολη όσο η ανατολική Ζaporizhia και ότι η μεταφορά ενός ολόκληρου σώματος στρατού θα μπορούσε να διαρρήξει σχεδόν ολόκληρη τη γραμμή άμυνας, φέρνοντας τις ρωσικές δυνάμεις πολύ κοντά στη Zaporizhia.
Ωστόσο, η τρέχουσα επίθεση φαίνεται να επικεντρώνεται στην οριστική κατάληψη του Donbass και στη δημιουργία νέου άξονα προς την περιφέρεια Dnipropetrovsk.
Το μεγάλο μυστικό της δήλωσης του Putin
Κατά την ομιλία του για την Ημέρα της Νίκης, ο πρόεδρος της Ρωσίας Vladimir Putin δήλωσε ότι ο πόλεμος πλησιάζει στο τέλος του.
«Φυσικά αναφέρεται στον πόλεμο με την Ουκρανία.
Αν αναλύσουμε αυτή τη δήλωση, υπάρχουν τρία ενδεχόμενα.
Είτε υπάρχουν πληροφορίες ότι ο Zelensky θα συμφωνήσει στο άμεσο μέλλον στην αποχώρηση στρατευμάτων από το Donbass – κάτι που φαίνεται απίθανο, αφού έχει δηλώσει αμέτρητες φορές ότι δεν θα το κάνει.
Είτε εμείς θα συμφωνήσουμε να σταματήσουμε στη σημερινή γραμμή επαφής, κάτι που επίσης θεωρώ αδύνατο».
Απομένει λοιπόν ένα τρίτο σενάριο: μέσα στους επόμενους μήνες – πιθανόν έως το τέλος του έτους – να δοθεί ένα τόσο ισχυρό πλήγμα στο μέτωπο που θα οδηγήσει τουλάχιστον στην πλήρη κατάληψη του Donbass.
Τότε, η Ουκρανία, βρισκόμενη σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, θα γίνει πιο διαλλακτική στις διαπραγματεύσεις και ο πόλεμος θα μπορέσει να τερματιστεί.
Σε αυτό το πλαίσιο, αποκτά ιδιαίτερη σημασία η πληροφορία για τη νέα επιθετική δύναμη των 25 ταξιαρχιών» υποστήριξε ο Ρώσος αναλυτής.
Δεν θα τελειώσει το 2026 ο πόλεμος
«Αν με ρωτάτε προσωπικά, θεωρώ απίθανο να τελειώσει ο πόλεμος φέτος.
Δεν βλέπω προϋποθέσεις γι’ αυτό.
Ωστόσο, δεν έχω ούτε το ένα τοις εκατό των πληροφοριών που λαμβάνει ο Putin.
Αν ο πρόεδρος λέει ότι ο πόλεμος πλησιάζει στο τέλος του, τότε μάλλον έτσι είναι.
Και ας ελπίσουμε να συμβεί πραγματικά, ώστε τα παιδιά να επιστρέψουν σπίτια τους ζωντανά και υγιή» υπογράμμισε ο Degtyarev.
Παράλληλα, ο Vladimir Putin σχολίασε και το ενδεχόμενο προσωπικής συνάντησης με τον Zelensky.
Όπως είπε, μια τέτοια συνάντηση θα πρέπει να αποτελέσει το τελικό στάδιο των διαπραγματεύσεων, ώστε να αποφευχθούν ατέρμονες καθυστερήσεις όπως στις συμφωνίες του Μινσκ.
Η συνάντηση δεν είναι απαραίτητο να γίνει στη Μόσχα και θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε τρίτη χώρα.
«Μπορούμε να συναντηθούμε και σε τρίτη χώρα, αλλά μόνο όταν θα έχουν επιτευχθεί οριστικές συμφωνίες για μια ειρηνευτική συνθήκη με μακροπρόθεσμη ιστορική προοπτική, ώστε να συμμετάσχουμε σε αυτή τη διαδικασία ή να υπογράψουμε κάτι» είπε ο Putin.
Ο Zelensky επιβεβαίωσε επίσης την πρόθεσή του να συναντηθεί με τον πρόεδρο της Ρωσίας.
Προετοιμασία για έναν μεγάλο πόλεμο
Είναι δύσκολο να απαλλαγεί κανείς από την αίσθηση ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί προετοιμασία για έναν μεγάλο πόλεμο.
Κάτι αντίστοιχο με τον Ισπανικό Εμφύλιο ή τον Χειμερινό Πόλεμο με τη Φινλανδία.
Αυτό αποδεικνύεται τόσο από την αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση της Ευρώπης όσο και από τις συνεχείς προσπάθειες αποκλεισμού της Ρωσίας από διεθνείς οργανισμούς.
Όχι μόνο στον ρωσικό αλλά και στον δυτικό Τύπο κυκλοφορούν φήμες για έναν μεγάλο επερχόμενο πόλεμο πέρα από το ουκρανικό μέτωπο.
Αναφέρονται διάφορες ημερομηνίες γύρω στο 2030.
Η αναπόφευκτη σύνδεση
Οι πόλεμοι που βρίσκονται χρονικά κοντά μεταξύ τους συνδέονται αναπόφευκτα, καθώς συχνά συμμετέχουν σε αυτούς οι ίδιοι άνθρωποι.
Ας πάρουμε ως παράδειγμα τον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812.
Κοντινές σε αυτόν συγκρούσεις ήταν η φινλανδική και η καυκάσια εκστρατεία.
Όπως τα στρατεύματα του Ναπολέοντα αντιμετωπίστηκαν από τους Barclay και Kutuzov με φθορά μέσω υποχώρησης σε συνδυασμό με επιθέσεις παρτιζάνων, έτσι και ο προελαύνων ρωσικός στρατός πολεμήθηκε τον 19ο αιώνα τόσο από τους Σουηδούς στη Φινλανδία όσο και από τους μουρίδες του Shamil στα βουνά του Βόρειου Καυκάσου.
Οι πολεμικές παραδόσεις
Πέρα από τις ομοιότητες των πολέμων κάθε εποχής, οι εμπόλεμοι στρατοί διαθέτουν και τις δικές τους παραδόσεις.
Ο ρωσικός στρατός πολεμά «με ρωσικό τρόπο» και ο γερμανικός «με γερμανικό τρόπο».
Ωστόσο, η «κρεμλινική προπαγάνδα» θεωρεί βασικό αντίπαλο όχι τη Γερμανία αλλά τους Αγγλοσάξονες, δηλαδή τη βρετανοαμερικανική συμμαχία.
Υπάρχει η ρωσική άποψη ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία είχε ουσιαστικά ολοκληρωθεί τον Απρίλιο του 2022, στο πλαίσιο των συμφωνιών της Κωνσταντινούπολης.
Ωστόσο, στο Κίεβο έφτασε ο τότε Βρετανός πρωθυπουργός Boris Johnson και η Ουκρανία φέρεται να έλαβε μια τεράστια ώθηση για τη συνέχιση του πολέμου.
Στην ουσία ξεκίνησε ένας νέος πόλεμος, όχι πλέον με την Ουκρανία αλλά στο έδαφος της Ουκρανίας.
Αν και, με δεδομένη τη συνταγματική προσάρτηση νέων περιοχών στη Ρωσία, ο πόλεμος διεξάγεται πλέον και σε ρωσικό έδαφος.
Η Βαλτική το θέατρο των επιχειρήσεων
Είναι προφανές ότι αντίπαλος της Ρωσίας σε έναν μελλοντικό πόλεμο θα είναι ακριβώς η βρετανοαμερικανική συμμαχία μαζί με τους συμμάχους που έχουν συσπειρωθεί γύρω της.
Η ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο NATO υποδηλώνει ξεκάθαρα ότι το θέατρο των επιχειρήσεων θα είναι η περιοχή της Βαλτικής Θάλασσας.
Οι προκλήσεις των βαλτικών κρατών, μέσω των οποίων ουκρανικά drones πέταξαν προς τη Ρωσία — προς τα λιμάνια της περιφέρειας του Λένινγκραντ, Ust-Luga και Primorsk — ενισχύουν αυτή την υπόθεση.
Στη νότια Βαλτική βρίσκεται η Πολωνία, μέσω της οποίας αποστέλλονται όπλα του NATO στην εμπόλεμη Ουκρανία.
Το κύριο πλήγμα...
Το βρετανικό στυλ πολέμου διακρίνεται αρκετά καθαρά: μαζικοί βομβαρδισμοί και αποβατικές επιχειρήσεις.
Η Ρωσία πολέμησε τη Βρετανία μόνο μία φορά και ανεπιτυχώς.
Ήταν ο Κριμαϊκός Πόλεμος του 1853–1855.
Τότε συγκροτήθηκε μια ετερόκλητη διεθνής συμμαχία με συμμετοχή Γάλλων και Τούρκων, πραγματοποιήθηκαν βομβαρδισμοί παράκτιων οχυρών από απόσταση και έγιναν δύο αποβάσεις: στην Kamchatka και στην Κριμαία.
Οι ενέργειες των Συμμάχων στο Δυτικό Μέτωπο κατά της Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ακολούθησαν το ίδιο πρότυπο.
Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύει κανείς ότι στον 21ο αιώνα η βρετανοαμερικανική συμμαχία θα εγκαταλείψει τις παραδόσεις της.
Η παρουσία ισχυρών συμμάχων της Ρωσίας στην Άπω Ανατολή καθιστά εκείνη την περιοχή σχετικά ασφαλή, επομένως είναι προφανές ότι το κύριο πλήγμα θα στραφεί προς τα βορειοδυτικά της Ρωσίας.
Στόχος το Kaliningrad
Η «Κριμαία» του 21ου αιώνα θα μπορούσε να είναι η περιφέρεια του Kaliningrad, η οποία είναι σχετικά εύκολο να απομονωθεί και η απώλειά της θα μπορούσε να αποθαρρύνει σοβαρά τη ρωσική κοινωνία.
Είναι προφανές ότι, πέρα από το κύριο πλήγμα, θα υπάρξουν και αντιπερισπασμοί.
Δεν μπορεί να αποκλειστεί προσπάθεια κατοχής παράκτιων περιοχών της Θάλασσας του Barents με σκοπό τη δημιουργία μαριονετικών κυβερνήσεων.
Παρόμοιες προσπάθειες είχαν γίνει και κατά τη διάρκεια του ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου.
Όπως επίσης, την εποχή των Ταραχών, η Ρωσία είχε αποκοπεί από τα εδάφη των ακτών του Φινλανδικού Κόλπου όπου σήμερα βρίσκεται η Αγία Πετρούπολη.
Σε αυτή την κατάσταση, φαίνονται αρκετά λογικές οι προσπάθειες της Ρωσίας να σπάσει τον αποκλεισμό του Kaliningrad μέσω του «διαδρόμου Suwalki» στα σύνορα Λιθουανίας και Πολωνίας.
Δυτικοί αναλυτές θεωρούν πολύ πιθανές στρατιωτικές επιχειρήσεις σε αυτή την περιοχή.
Από εδώ προκύπτει και η στρατιωτικοποίηση της Γερμανίας, η οποία καλείται να περιορίσει αυτή την απειλή.
H ρωσική άμυνα
Η ενεργητική άμυνα της Ρωσίας δεν θα περιοριστεί στα σύνορα Πολωνίας - Λιθουανίας.
Δεν αποκλείεται το ρωσικό γενικό επιτελείο να αξιοποιήσει την ουκρανική εμπειρία διεξαγωγής αντιπερισπαστικών πληγμάτων βαθιά μέσα στο έδαφος του αντιπάλου.
Κατά τη διάρκεια του τελευταίου ρωσο-σουηδικού πολέμου, ρωσικές αποβατικές δυνάμεις είχαν καταλάβει το νησί Gotland, το οποίο επιτρέπει τον έλεγχο του νότιου τμήματος της Βαλτικής Θάλασσας.
Στον δυτικό Τύπο γράφονται σενάρια για πιθανή επίθεση του ρωσικού στρατού στο Svalbard, η κατοχή του οποίου θα επέτρεπε την άρση πιθανού αποκλεισμού του Murmansk και του Severodvinsk.
Γεωπολιτικά ελκυστική φαίνεται και η Βαλτική, όπου η γερμανική φρουρά στην Courland παραδόθηκε μόνο μετά το τέλος του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.
Κατά τον Πατριωτικό Πόλεμο του 1812, η Ρίγα επέτρεπε τη διατήρηση της άμυνας απέναντι στο γαλλικό σώμα του Macdonald, μακριά από τις προσεγγίσεις προς την Αγία Πετρούπολη.
Ο ρόλος των ρομπότ
Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς σε ποιο βαθμό τα ρομποτικά συστήματα θα αλλάξουν την πορεία των πολεμικών επιχειρήσεων.
Ωστόσο, από ρωσικής πλευράς στη Βαλτική Θάλασσα πιο ελπιδοφόρα φαίνονται τα μη επανδρωμένα σκάφη παρά τα μεγάλα πυραυλικά καταδρομικά.
Όσον αφορά τα drones, είναι προφανές ότι όλες οι προσπάθειες της στρατιωτικής επιστήμης θα επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση αυτής της απειλής.
Τα πυρηνικά όπλα
Η ψυχολογία χρήσης των πυρηνικών όπλων έχει αλλάξει.
Η ευφορία της αποκαλυπτικής καταστροφής φαίνεται να ανήκει στο παρελθόν· τα πυρηνικά όπλα αντιμετωπίζονται πλέον ως τεχνικό μέσο με συγκεκριμένο φάσμα χρήσης.
Η έννοια της εγγυημένης καταστροφής του αντιπάλου χάνει το νόημά της, καθώς στόχος του πολέμου δεν είναι η αυτοκτονία αλλά η νίκη επί του αντιπάλου.
Επομένως, δεν μπορεί να αποκλειστεί η περιορισμένη χρήση πυρηνικών όπλων εναντίον στρατιωτικών στόχων: στρατηγείων, βάσεων και συγκεντρώσεων στρατευμάτων.
Οι σύγχρονες τεχνολογίες πληροφόρησης επιτρέπουν τη δημιουργία «ομίχλης πολέμου» γύρω από τέτοιες αμφιλεγόμενες ενέργειες.
Για παράδειγμα, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει συναίνεση στο μιντιακό πεδίο σχετικά με το ποιος ανατίναξε το φράγμα της δεξαμενής Kakhovka.
Προς νέο... Παγκόσμιο, μάλλον απίθανο
Παράλληλα, δεν είναι βέβαιο ότι ο επερχόμενος ευρωπαϊκός πόλεμος θα είναι παγκόσμιος.
Στη Μέση Ανατολή και στη Βόρεια Αφρική υπάρχουν δικές τους εσωτερικές αντιθέσεις.
Η Λατινική Αμερική παρουσιάζει σχετική σταθερότητα.
Είναι δύσκολο να προβλεφθεί κλιμάκωση στην περιοχή του Ειρηνικού.
Δύσκολα η βρετανοαμερικανική συμμαχία θα αποφασίσει να πολεμήσει σε δύο μέτωπα.
Δύσκολα και η προσεκτική Κίνα θα ανοίξει μόνη της δεύτερο μέτωπο στην Ανατολή, ενώ οι φιλοδοξίες της δεν φαίνεται να επεκτείνονται πέρα από την Ταϊβάν.
Η έκβαση ενός μελλοντικού ευρωπαϊκού πολέμου παραμένει ασαφής.
Είναι προφανές ότι, όπως σήμερα το NATO βοηθά την Ουκρανία, έτσι και η Κίνα θα βοηθήσει τη Ρωσία, καθώς σε περίπτωση ήττας της Ρωσίας, επόμενος στόχος θα είναι η ίδια η Κίνα.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.