Δεν έχει ξαναγίνει
Δεν έχει ξαναγίνει: Η απάτη του αιώνα που γονάτισε τη CIA – Πώς έκαναν φτερά 303 ράβδοι χρυσού για «ανύπαρκτη» αποστολή
Ο David Rush απέσπασε από τη CIA ράβδους χρυσού και μετρητά για μια ψεύτικη μυστική αποστολή
Ο David Rush είναι ο σύγχρονος «χρυσοδάκτυλος».
Η ιστορία του θα μπορούσε να είναι συνέχεια του «Goldfinger», χωρίς να
χρειάζονται οι μάγοι του Hollywood ή η φαντασία ενός συγγραφέα.
Αν και δύσκολα μπορεί κανείς να πιστέψει ότι κατάφερε να ξεγελάσει τόσο εύκολα τον εργοδότη του, τη CIA.
Όμως, δεν πρέπει ποτέ να εκπλήσσεται κανείς από τον ανθρώπινο παράγοντα, τις αδυναμίες και την απληστία όσων κινούνται στον κόσμο των σκιών.
Ιδού ξανά ο Rush, 49 ετών, παντρεμένος, μέλος από το 2009 της Διεύθυνσης Επιστήμης και Τεχνολογίας της υπηρεσίας κατασκοπείας.
Ένα από τα πιο συναρπαστικά και ευαίσθητα τμήματα, που εμπλέκεται σε προγράμματα τα οποία επισήμως δεν υπάρχουν.
Πρόκειται για τα Special Access Programs, γνωστά ως SAP: μόνο λίγοι έχουν πρόσβαση και διαθέτουν τις απαραίτητες διαπιστεύσεις.
Για τους ανωτέρους του, ο Rush τις είχε…
Μάλιστα συμμετείχε σε ένα σχέδιο για την Κίνα, ίσως σχετικά με πυρηνικά υποβρύχια.
Ταυτόχρονα, όμως, δημιούργησε ένα άλλο, ψεύτικο.
Ένα SAP για το οποίο ζήτησε και έλαβε 303 ράβδους χρυσού αξίας 40 εκατομμυρίων δολαρίων, άλλα δύο εκατομμύρια σε μετρητά και περίπου τριάντα πολύτιμα ρολόγια.
Περιουσιακά στοιχεία που κατέληξαν στην κατοικία του στην Ashburn της Βιρτζίνια, αφαιρεθέντα από τις μυστικές υπηρεσίες με δεξιοτεχνία και τα οποία βρέθηκαν (φαίνεται μόνο εν μέρει) μετά από έρευνα του FBI, η οποία ακολούθησε τη σύλληψη αυτού του ιδιαίτερου κλέφτη.
Οι έρευνες έδειξαν, όσο είναι γνωστό μέχρι τώρα, ότι ο Rush εξασφάλισε τη συνεργασία δύο συναδέλφων του, συμπεριλαμβανομένου ενός που φέρεται να του παρέδωσε τον θησαυρό.
Προς το παρόν, η θέση αυτών των υπαλλήλων βρίσκεται στο επίκεντρο της έρευνας: πρέπει να διαπιστωθεί αν υπήρξε συνενοχή ή αν και αυτοί εξαπατήθηκαν από τον απατεώνα.
Εξάλλου, οι κανόνες γύρω από τα SAP είναι εξαιρετικά αυστηροί, με το ανώτατο επίπεδο μυστικότητας — η παραβίασή τους θεωρητικά απαγορεύεται αυστηρά.
Αυτή η ταξινόμηση διευκόλυνε τον Rush: έκανε τους άλλους να πιστέψουν ότι τα χρήματα και ο χρυσός προορίζονταν για «θεσμικούς» σκοπούς, ότι τέτοιου είδους αξίες ήταν «παραδοσιακά μέσα για κρυφές αποστολές». Ήταν ψέμα.
Η έρευνα
Το παρελθόν και το παρόν του Rush ανασκοπήθηκαν εξονυχιστικά από τους ερευνητές, οι οποίοι άνοιξαν ξανά τον φάκελό του, επέστρεψαν στις απαρχές και πραγματοποίησαν διασταυρωτικούς ελέγχους — εκείνους που θα έπρεπε να είχαν γίνει πολύ νωρίτερα, κατά την πρόσληψή του.
Και αποκαλύφθηκαν πολλά.
Σε σύντομο χρόνο διαπιστώθηκε ότι είχαν μπροστά τους έναν συστηματικό ψεύτη. Είχε παρουσιάσει βιογραφικό με ψευδείς ισχυρισμούς για τα ακαδημαϊκά του προσόντα και για το παρελθόν του στο Ναυτικό των ΗΠΑ, εισπράττοντας έτσι από το Πολεμικό Ναυτικό αποζημίωση 77.000 δολαρίων που δεν δικαιούταν.
Για μεγάλο διάστημα είχε εργαστεί ως εθελοντής πυροσβέστης στην Ashburn, κερδίζοντας την εκτίμηση της ομάδας του.
Τον περιέγραφαν ως ταπεινό και συγκρατημένο, αλλά ιδιαίτερα πρόθυμο να διηγείται ιστορίες όταν η συζήτηση έφτανε σε στρατιωτικά θέματα.
Ο Rush ισχυριζόταν ότι ήταν πιλότος μαχητικών του Ναυτικού των ΗΠΑ.
Και τι πιλότος: ήταν «Top Gun», έλεγε, στα χειριστήρια ενός F-14, σε πτήση από το Αφγανιστάν προς το Ιράκ.
Σε μια περίπτωση είχε αναγκαστεί να εκτιναχθεί με το κάθισμα εκτόξευσης• αυτό ήταν το στοιχείο που έκανε την ιστορία ακόμη πιο περιπετειώδη.
Κανείς δεν είχε ποτέ αμφιβάλει, ενώ θα έπρεπε, καθώς δεν ήταν πιλότος μαχητικών, δεν διέθετε κανένα αεροπορικό δίπλωμα, έλεγε ψέματα και όχι πυραύλους.
Όταν φορούσε στολή, ασχολούνταν με εξοπλισμούς.
Μέχρι εδώ, το προφίλ ενός ανθρώπου σίγουρα ικανού• ωστόσο μπορεί να υπάρχει και κάτι άλλο.
Τα μέσα ενημέρωσης έχουν γράψει ότι ο Rush είχε πολύ καλές σχέσεις με τον υφυπουργό Άμυνας Stephen Feinberg.
Γνωρίζονταν καλά επειδή είχαν συνεργαστεί σε ένα συγκεκριμένο έργο και οι δεσμοί τους έγιναν πιο ισχυροί.
Πράγματι, ο Feinberg, σύμφωνα με τους «New York Times», φέρεται να είχε ζητήσει έναν πιο σημαντικό ρόλο για τον Rush, θεωρώντας τον πολύτιμο.
Προς το παρόν, όμως, δεν έχουν προκύψει δεσμοί ανάμεσα στον υψηλόβαθμο αξιωματούχο του Πενταγώνου και το «χτύπημα» που πραγματοποίησε ο πράκτορας. Ίσως κι εκείνος, όπως πολλοί άλλοι, να εξαπατήθηκε από τον «χρυσό άνθρωπο».
Η υπόθεση βρίσκεται μόλις στην αρχή και μπορεί να φέρει εξελίξεις όσο το FBI θα ερευνά τις δραστηριότητες του Rush.
Μια αποστολή περίπλοκη, δεδομένων των ρόλων και λαμβάνοντας υπόψη τη φυσική απροθυμία της CIA να αποδεχτεί ότι οι ομοσπονδιακοί ερευνούν τα «άπλυτά» της.
Μια εχθρότητα που ανταποδίδεται, όταν ήταν το ίδιο το Bureau που βρισκόταν σε δύσκολη θέση.
www.bankingnews.gr
Αν και δύσκολα μπορεί κανείς να πιστέψει ότι κατάφερε να ξεγελάσει τόσο εύκολα τον εργοδότη του, τη CIA.
Όμως, δεν πρέπει ποτέ να εκπλήσσεται κανείς από τον ανθρώπινο παράγοντα, τις αδυναμίες και την απληστία όσων κινούνται στον κόσμο των σκιών.
Ιδού ξανά ο Rush, 49 ετών, παντρεμένος, μέλος από το 2009 της Διεύθυνσης Επιστήμης και Τεχνολογίας της υπηρεσίας κατασκοπείας.
Ένα από τα πιο συναρπαστικά και ευαίσθητα τμήματα, που εμπλέκεται σε προγράμματα τα οποία επισήμως δεν υπάρχουν.
Πρόκειται για τα Special Access Programs, γνωστά ως SAP: μόνο λίγοι έχουν πρόσβαση και διαθέτουν τις απαραίτητες διαπιστεύσεις.
Για τους ανωτέρους του, ο Rush τις είχε…
Μάλιστα συμμετείχε σε ένα σχέδιο για την Κίνα, ίσως σχετικά με πυρηνικά υποβρύχια.
Ταυτόχρονα, όμως, δημιούργησε ένα άλλο, ψεύτικο.
Ένα SAP για το οποίο ζήτησε και έλαβε 303 ράβδους χρυσού αξίας 40 εκατομμυρίων δολαρίων, άλλα δύο εκατομμύρια σε μετρητά και περίπου τριάντα πολύτιμα ρολόγια.
Περιουσιακά στοιχεία που κατέληξαν στην κατοικία του στην Ashburn της Βιρτζίνια, αφαιρεθέντα από τις μυστικές υπηρεσίες με δεξιοτεχνία και τα οποία βρέθηκαν (φαίνεται μόνο εν μέρει) μετά από έρευνα του FBI, η οποία ακολούθησε τη σύλληψη αυτού του ιδιαίτερου κλέφτη.
Οι έρευνες έδειξαν, όσο είναι γνωστό μέχρι τώρα, ότι ο Rush εξασφάλισε τη συνεργασία δύο συναδέλφων του, συμπεριλαμβανομένου ενός που φέρεται να του παρέδωσε τον θησαυρό.
Προς το παρόν, η θέση αυτών των υπαλλήλων βρίσκεται στο επίκεντρο της έρευνας: πρέπει να διαπιστωθεί αν υπήρξε συνενοχή ή αν και αυτοί εξαπατήθηκαν από τον απατεώνα.
Εξάλλου, οι κανόνες γύρω από τα SAP είναι εξαιρετικά αυστηροί, με το ανώτατο επίπεδο μυστικότητας — η παραβίασή τους θεωρητικά απαγορεύεται αυστηρά.
Αυτή η ταξινόμηση διευκόλυνε τον Rush: έκανε τους άλλους να πιστέψουν ότι τα χρήματα και ο χρυσός προορίζονταν για «θεσμικούς» σκοπούς, ότι τέτοιου είδους αξίες ήταν «παραδοσιακά μέσα για κρυφές αποστολές». Ήταν ψέμα.
Η έρευνα
Το παρελθόν και το παρόν του Rush ανασκοπήθηκαν εξονυχιστικά από τους ερευνητές, οι οποίοι άνοιξαν ξανά τον φάκελό του, επέστρεψαν στις απαρχές και πραγματοποίησαν διασταυρωτικούς ελέγχους — εκείνους που θα έπρεπε να είχαν γίνει πολύ νωρίτερα, κατά την πρόσληψή του.
Και αποκαλύφθηκαν πολλά.
Σε σύντομο χρόνο διαπιστώθηκε ότι είχαν μπροστά τους έναν συστηματικό ψεύτη. Είχε παρουσιάσει βιογραφικό με ψευδείς ισχυρισμούς για τα ακαδημαϊκά του προσόντα και για το παρελθόν του στο Ναυτικό των ΗΠΑ, εισπράττοντας έτσι από το Πολεμικό Ναυτικό αποζημίωση 77.000 δολαρίων που δεν δικαιούταν.
Για μεγάλο διάστημα είχε εργαστεί ως εθελοντής πυροσβέστης στην Ashburn, κερδίζοντας την εκτίμηση της ομάδας του.
Τον περιέγραφαν ως ταπεινό και συγκρατημένο, αλλά ιδιαίτερα πρόθυμο να διηγείται ιστορίες όταν η συζήτηση έφτανε σε στρατιωτικά θέματα.
Ο Rush ισχυριζόταν ότι ήταν πιλότος μαχητικών του Ναυτικού των ΗΠΑ.
Και τι πιλότος: ήταν «Top Gun», έλεγε, στα χειριστήρια ενός F-14, σε πτήση από το Αφγανιστάν προς το Ιράκ.
Σε μια περίπτωση είχε αναγκαστεί να εκτιναχθεί με το κάθισμα εκτόξευσης• αυτό ήταν το στοιχείο που έκανε την ιστορία ακόμη πιο περιπετειώδη.
Κανείς δεν είχε ποτέ αμφιβάλει, ενώ θα έπρεπε, καθώς δεν ήταν πιλότος μαχητικών, δεν διέθετε κανένα αεροπορικό δίπλωμα, έλεγε ψέματα και όχι πυραύλους.
Όταν φορούσε στολή, ασχολούνταν με εξοπλισμούς.
Μέχρι εδώ, το προφίλ ενός ανθρώπου σίγουρα ικανού• ωστόσο μπορεί να υπάρχει και κάτι άλλο.
Τα μέσα ενημέρωσης έχουν γράψει ότι ο Rush είχε πολύ καλές σχέσεις με τον υφυπουργό Άμυνας Stephen Feinberg.
Γνωρίζονταν καλά επειδή είχαν συνεργαστεί σε ένα συγκεκριμένο έργο και οι δεσμοί τους έγιναν πιο ισχυροί.
Πράγματι, ο Feinberg, σύμφωνα με τους «New York Times», φέρεται να είχε ζητήσει έναν πιο σημαντικό ρόλο για τον Rush, θεωρώντας τον πολύτιμο.
Προς το παρόν, όμως, δεν έχουν προκύψει δεσμοί ανάμεσα στον υψηλόβαθμο αξιωματούχο του Πενταγώνου και το «χτύπημα» που πραγματοποίησε ο πράκτορας. Ίσως κι εκείνος, όπως πολλοί άλλοι, να εξαπατήθηκε από τον «χρυσό άνθρωπο».
Η υπόθεση βρίσκεται μόλις στην αρχή και μπορεί να φέρει εξελίξεις όσο το FBI θα ερευνά τις δραστηριότητες του Rush.
Μια αποστολή περίπλοκη, δεδομένων των ρόλων και λαμβάνοντας υπόψη τη φυσική απροθυμία της CIA να αποδεχτεί ότι οι ομοσπονδιακοί ερευνούν τα «άπλυτά» της.
Μια εχθρότητα που ανταποδίδεται, όταν ήταν το ίδιο το Bureau που βρισκόταν σε δύσκολη θέση.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.