Αποκάλυψη σοκ
Αποκάλυψη σοκ - Η Κίνα προστατεύει με τεχνολογικό «Σινικό Τείχος» το ουράνιο του Ιράν - IRGC: Σκόνη το τελευταίο ραντάρ ΗΠΑ
Η αποκάλυψη ότι το Ιράν διαθέτει πλέον περίπου μισό τόνο (400-500 κιλά) υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου (60%) στα συντρίμμια και τα υπόγεια καταφύγια του Isfahan, συνοδεύεται από μια σοκαριστική λεπτομέρεια: την πλήρη τεχνολογική κάλυψη από την Κίνα.
Πίσω από τις πυρετώδεις διπλωματικές διεργασίες για την επικείμενη ψηφιακή υπογραφή του Μνημονίου Συναντίληψης (MoU) μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, κρύβεται ένα εφιαλτικό παρασκήνιο γεωπολιτικής κινητικότητας.
Νέες πληροφορίες που φέρνει στο φως το CNN, σε συνδυασμό με αναλύσεις διεθνών στρατιωτικών κύκλων, αποκαλύπτουν μια εκτενή και βαθιά κινεζική εμπλοκή στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν: πως η Κίνα βρίσκεται πίσω από την προστασία του ουρανίου του Ιράν.
Το νέο «σινικό τείχος» γύρω από το Isfahan: Πώς το Πεκίνο «κλείδωσε» τον μισό τόνο εμπλουτισμένου ουρανίου και είναι αδύνατον να εντοπιστεί
Η αποκάλυψη ότι το Ιράν διαθέτει πλέον περίπου μισό τόνο (400-500 κιλά) υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου (60%) στα συντρίμμια και τα υπόγεια καταφύγια του Isfahan, συνοδεύεται από μια σοκαριστική λεπτομέρεια: την πλήρη τεχνολογική κάλυψη από την Κίνα.
Οι κινεζικές ένοπλες δυνάμεις και εξειδικευμένες κρατικές εταιρείες έχουν εξοπλίσει τις ιρανικές υπόγειες εγκαταστάσεις με υλικά και τεχνολογία αιχμής, ικανή να μετριάσει ή και να εξουδετερώσει πλήρως τα πιο σφοδρά αμερικανικά πλήγματα (όπως οι βόμβες διάτρησης Bunker Busters).
Η κινεζική εμπλοκή πέτυχε τρία πράγματα:
- Απόλυτο ηλεκτρονικό και φυσικό μπλακάουτ: Το απόθεμα είναι πλέον αδύνατον να εντοπιστεί από τα αμερικανικά και ισραηλινά συστήματα αναγνώρισης.
- Ακύρωση της στρατιωτικής επιλογής: Οποιαδήποτε καταδρομική επιχείρηση απομάκρυνσης ή καταστροφής του υλικού από τις ΗΠΑ θεωρείται πλέον καταδικασμένη σε αποτυχία.
- Διαπραγματευτική ισχύς: Η Τεχεράνη αρνείται να βγάλει το ουράνιο εκτός συνόρων, απαιτώντας η όποια αραίωση (dilution) να γίνει αποκλειστικά εντός του ιρανικού εδάφους.
Δορυφορικές εικόνες αποκαλύπτουν το τυφλό χτύπημα του Ιράν σε αμερικανική βάση-κλειδί
Νέα δεδομένα που έρχονται στο φως της δημοσιότητας με δορυφορικές φωτογραφίες που μετέδωσαν ιρανικά μέσα ενημέρωσης αποκαλύπτουν ένα ακόμη καίριο πλήγμα στην καρδιά της αμερικανικής στρατιωτικής μηχανής.
Σύμφωνα με τα ντοκουμέντα, ένα κρίσιμο ραντάρ στην αεροπορική βάση Ali Al Salem στο Κουβέιτ επλήγη κατά τη διάρκεια της μαζικής επίθεσης που εξαπέλυσε το Ιράν στις 11 Ιουνίου, ως απάντηση σε προηγούμενα αμερικανικά αεροπορικά χτυπήματα.
Η συγκεκριμένη βάση δεν αποτελεί έναν τυχαίο στόχο, καθώς θεωρείται μία από τις σημαντικότερες πύλες αερομεταφορών και logistics του αμερικανικού στρατού στη Μέση Ανατολή, φιλοξενώντας την 386η Πτέρυγα Αεροπορικής Αποστολής. Η Ali Al Salem βρίσκεται στο κεντρικό Κουβέιτ, περίπου 15 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης Al Jahra και σχεδόν 37 χιλιόμετρα από τα σύνορα με το Ιράκ.
Η ιρανική καταιγίδα και το θολό τοπίο των απωλειών
Την ημέρα της επίθεσης, τα ιρανικά ΜΜΕ μετέδωσαν λακωνικά ότι επλήγησαν δεκαοκτώ σημαντικοί στόχοι που ανήκουν στις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις Ali και Ahmad Ahmad Air Force, χωρίς ωστόσο να προχωρήσουν σε περαιτέρω λεπτομέρειες ή αναλύσεις για το εύρος των καταστροφών.
Οι ίδιες πηγές αναγνώρισαν το κατεστραμμένο ραντάρ στη βάση Ali Al Salem ως ένα ASR-1000, το οποίο αποτελεί τακτικό ραντάρ εναέριας επιτήρησης ζώνης L, κατασκευασμένο από τη χιλιανή εταιρεία Linktronic Radar Systems.
Το συγκεκριμένο σύστημα, γνωστό επίσημα ως ASR-1000L, διαθέτει εμβέλεια που αγγίζει τα 148 χιλιόμετρα.
Παρ' όλα αυτά, δεν υπάρχουν επίσημες πληροφορίες για εξαγωγή του ASR-1000L στο Κουβέιτ ή στις ΗΠΑ.
Σε άλλες δορυφορικές εικόνες που αποτυπώνουν τα επακόλουθα πλήγματος στο Μπαχρέιν από την ίδια επίθεση της 11ης Ιουνίου, τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για καταστροφή ενός αμερικανικού ραντάρ AN/TPS-59 στην κορυφή του Jabal al-Dukhan.
Στην πραγματικότητα, όμως, το σύστημα που χτυπήθηκε ήταν ένα AR-327, κατασκευασμένο από τη βρετανική BAE System.
Σε κάθε περίπτωση, παρά το αλαλούμ των τεχνικών προδιαγραφών, η ουσία δεν αλλάζει.
Η τελευταία ιρανική επίθεση υποβάθμισε ξεκάθαρα τις δυνατότητες έγκαιρης προειδοποίησης και πυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού Κόλπου.
Διεθνείς αναλυτές επισημαίνουν, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί ακόμη, πως αυτό το ραντάρ ήταν το τελευταίο που παρέμενε «μάχιμο» και η καταστροφή του, απέδειξε στην πράξη για μία ακόμη φορά, ότι η Ισλαμική Δημοκρατία διατηρεί στο ακέραιο την ικανότητα να πραγματοποιεί αποτελεσματικά πλήγματα ακριβείας με πυραύλους και drones, γεγονός στο οποίο έχει δεχθεί καίρια βοήθεια από την Κίνα.
Αυτή η απρόσμενη επιτυχία της Τεχεράνης είναι εξαιρετικά πιθανό να λειτούργησε ως μοχλός πίεσης, αναγκάζοντας τις ΗΠΑ να επιδιώξουν μια ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν, έπειτα από εβδομάδες επικίνδυνης κλιμάκωσης.
Η στρατηγική σχέση Πεκίνου-Τεχεράνης και οι περιφερειακές της προεκτάσεις
Η πολυεπίπεδη συνεργασία ανάμεσα στην Κίνα και το Ιράν αποτελεί έναν από τους πιο σταθερούς άξονες της σύγχρονης γεωπολιτικής στη Δυτική Ασία.
Η σχέση αυτή, η οποία επισφραγίστηκε με την υπογραφή της 25ετούς συμφωνίας στρατηγικής συνεργασίας, δεν βασίζεται σε μια ευκαιριακή σύγκλιση, αλλά σε έναν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό με σαφή οικονομικά και γεωστρατηγικά οφέλη και για τις δύο πλευρές.
Για το Ιράν, η Κίνα αποτελεί έναν κρίσιμο οικονομικό εταίρο και μια διπλωματική δικλείδα ασφαλείας απέναντι στην πολιτική των μονομερών δυτικών κυρώσεων.
Για την Κίνα, το Ιράν αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» (One Belt, One Road), καθώς προσφέρει μια ασφαλή χερσαία και θαλάσσια δίοδο που συνδέει την Ασία με την Ευρώπη, εξασφαλίζοντας παράλληλα σταθερή πρόσβαση σε ενεργειακούς πόρους.
Το πλαίσιο των πετρελαϊκών ροών και οι μηχανισμοί της αγοράς
Η οικονομική αλληλεξάρτηση των δύο χωρών αποτυπώνεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο στον τομέα της ενέργειας, όπου η Κίνα απορροφά το μεγαλύτερο μέρος των ιρανικών εξαγωγών αργού πετρελαίου, με τους όγκους να κυμαίνονται σταθερά πάνω από το 1 εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως.
Πάνω από το 90% των συνολικών εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν καταλήγει στα κινεζικά λιμάνια. Μιλάμε για περίπου 1,4 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.
Επειδή το ιρανικό αργό τελεί υπό αυστηρές αμερικανικές κυρώσεις, η Τεχεράνη αναγκάζεται να το πουλάει με έκπτωση (περίπου 2 με 4 δολάρια κάτω από την τιμή του Brent, αν και το 2023 η έκπτωση άγγιζε και τα 11 δολάρια). Αυτό εξασφαλίζει στην Κίνα δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια εξοικονόμηση.
Παρά την πίεση που ασκούν οι αμερικανικοί ναυτικοί και οικονομικοί περιορισμοί, η Τεχεράνη έχει καταφέρει να διατηρήσει την εξαγωγική της ικανότητα, αξιοποιώντας υποδομές εκτός του Περσικού Κόλπου, όπως ο τερματικός σταθμός του Τζασκ στον Κόλπο του Ομάν.
Η εμπορική αυτή δραστηριότητα διεξάγεται μέσω συγκεκριμένων καναλιών: το ιρανικό πετρέλαιο μεταφέρεται συχνά με δεξαμενόπλοια που λειτουργούν εκτός των τυπικών συστημάτων εντοπισμού και, μετά από διαδικασίες μεταφόρτωσης σε τρίτες χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, εισάγεται στην Κίνα.
Το κόλπο με τις «τσαγιέρες», ο σκιώδης στόλος και η Μαλαισία
Οι μεγάλες κρατικές πετρελαϊκές εταιρείες της Κίνας (όπως η Sinopec) αποφεύγουν να αγγίξουν το ιρανικό πετρέλαιο για να μην υποστούν αμερικανικές κυρώσεις.
Πώς μπαίνει λοιπόν το πετρέλαιο στην Κίνα;
Το ιρανικό αργό αγοράζεται σχεδόν αποκλειστικά από μικρά, ανεξάρτητα κινεζικά διυλιστήρια στην περιοχή Shandong, γνωστά στην αγορά ως «τσαγιέρες».
Αυτά τα διυλιστήρια λειτουργούν τοπικά, δεν έχουν περιουσιακά στοιχεία στις ΗΠΑ και δεν χρησιμοποιούν το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα, οπότε οι κυρώσεις της Ουάσιγκτον δεν τα αγγίζουν.
Για να φτάσει το πετρέλαιο από τον Περσικό Κόλπο στην Κίνα χωρίς να εντοπιστεί, επιστρατεύεται ο λεγόμενος «σκιώδης στόλος»:
Δεξαμενόπλοια πλέουν με απενεργοποιημένους τους αναμεταδότες θέσης τους για να είναι αόρατα στα δορυφορικά συστήματα.
Το ιρανικό πετρέλαιο μεταφέρεται ανοιχτά της Μαλαισίας ή της Ινδονησίας, αλλάζει πλοίο (ship-to-ship transfer), «βαφτίζεται» ως μαλαισιανό αργό με πλαστά έγγραφα και εισάγεται νόμιμα στα κινεζικά λιμάνια, όπου η επεξεργασία του γίνεται από τα μικρά ανεξάρτητα, τοπικά διυλιστήρια (τις «τσαγιέρες» στην επαρχία Shandong), τα οποία δεν έχουν έκθεση στο δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, διασφαλίζοντας τη συνέχεια της τροφοδοσίας.
Η αρχιτεκτονική του εναλλακτικού χρηματοπιστωτικού δικτύου, η Bank of Kunlun
Εδώ κρύβεται η μεγαλύτερη αποκάλυψη.
Για την υποστήριξη αυτού του εκτεταμένου εμπορίου, Πεκίνο και Τεχεράνη έχουν αναπτύξει ένα αυτόνομο χρηματοπιστωτικό κύκλωμα που λειτουργεί παράλληλα με τις διεθνείς πλατφόρμες, όπως το σύστημα SWIFT.
Με κεντρικό πυλώνα θεσμικά ιδρύματα όπως η Bank of Kunlun, οι συναλλαγές εκκαθαρίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε κινεζικό νόμισμα (Γιουάν - RMB).
Η Κίνα πληρώνει το Ιράν αποκλειστικά σε κινεζικό νόμισμα (Γιουάν - RMB).
Αυτά τα Γιουάν δεν βγαίνουν ποτέ από το κινεζικό σύστημα.
Το Ιράν τα χρησιμοποιεί απευθείας μέσα στην Κίνα για να αγοράσει μηχανήματα, τεχνολογία, υποδομές και τα στρατιωτικά εξαρτήματα (όπως για το βαλλιστικό του πρόγραμμα) που αναφέραμε πριν.
Είναι ένα τέλειο, κλειστό οικονομικό σύστημα (barter-style loop).
Η διευθέτηση αυτή προσφέρει αμοιβαία πλεονεκτήματα: η Κίνα εξασφαλίζει ενέργεια σε ανταγωνιστικές τιμές, καθώς το ιρανικό αργό διατίθεται με έκπτωση λόγω του καθεστώτος των κυρώσεων, ενώ το Ιράν αποκτά πρόσβαση σε ρευστότητα που παραμένει εντός του κινεζικού οικονομικού συστήματος.
Αυτά τα κεφάλαια χρησιμοποιούνται στη συνέχεια από την Τεχεράνη για την εισαγωγή βιομηχανικών προϊόντων, τεχνολογίας, υποδομών και εξειδικευμένων εξαρτημάτων, υποστηρίζοντας την εγχώρια παραγωγική και αμυντική της βάση.
www.bankingnews.gr
Νέες πληροφορίες που φέρνει στο φως το CNN, σε συνδυασμό με αναλύσεις διεθνών στρατιωτικών κύκλων, αποκαλύπτουν μια εκτενή και βαθιά κινεζική εμπλοκή στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν: πως η Κίνα βρίσκεται πίσω από την προστασία του ουρανίου του Ιράν.
Το νέο «σινικό τείχος» γύρω από το Isfahan: Πώς το Πεκίνο «κλείδωσε» τον μισό τόνο εμπλουτισμένου ουρανίου και είναι αδύνατον να εντοπιστεί
Η αποκάλυψη ότι το Ιράν διαθέτει πλέον περίπου μισό τόνο (400-500 κιλά) υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου (60%) στα συντρίμμια και τα υπόγεια καταφύγια του Isfahan, συνοδεύεται από μια σοκαριστική λεπτομέρεια: την πλήρη τεχνολογική κάλυψη από την Κίνα.
Οι κινεζικές ένοπλες δυνάμεις και εξειδικευμένες κρατικές εταιρείες έχουν εξοπλίσει τις ιρανικές υπόγειες εγκαταστάσεις με υλικά και τεχνολογία αιχμής, ικανή να μετριάσει ή και να εξουδετερώσει πλήρως τα πιο σφοδρά αμερικανικά πλήγματα (όπως οι βόμβες διάτρησης Bunker Busters).
Η κινεζική εμπλοκή πέτυχε τρία πράγματα:
- Απόλυτο ηλεκτρονικό και φυσικό μπλακάουτ: Το απόθεμα είναι πλέον αδύνατον να εντοπιστεί από τα αμερικανικά και ισραηλινά συστήματα αναγνώρισης.
- Ακύρωση της στρατιωτικής επιλογής: Οποιαδήποτε καταδρομική επιχείρηση απομάκρυνσης ή καταστροφής του υλικού από τις ΗΠΑ θεωρείται πλέον καταδικασμένη σε αποτυχία.
- Διαπραγματευτική ισχύς: Η Τεχεράνη αρνείται να βγάλει το ουράνιο εκτός συνόρων, απαιτώντας η όποια αραίωση (dilution) να γίνει αποκλειστικά εντός του ιρανικού εδάφους.
Δορυφορικές εικόνες αποκαλύπτουν το τυφλό χτύπημα του Ιράν σε αμερικανική βάση-κλειδί
Νέα δεδομένα που έρχονται στο φως της δημοσιότητας με δορυφορικές φωτογραφίες που μετέδωσαν ιρανικά μέσα ενημέρωσης αποκαλύπτουν ένα ακόμη καίριο πλήγμα στην καρδιά της αμερικανικής στρατιωτικής μηχανής.
Σύμφωνα με τα ντοκουμέντα, ένα κρίσιμο ραντάρ στην αεροπορική βάση Ali Al Salem στο Κουβέιτ επλήγη κατά τη διάρκεια της μαζικής επίθεσης που εξαπέλυσε το Ιράν στις 11 Ιουνίου, ως απάντηση σε προηγούμενα αμερικανικά αεροπορικά χτυπήματα.
Η συγκεκριμένη βάση δεν αποτελεί έναν τυχαίο στόχο, καθώς θεωρείται μία από τις σημαντικότερες πύλες αερομεταφορών και logistics του αμερικανικού στρατού στη Μέση Ανατολή, φιλοξενώντας την 386η Πτέρυγα Αεροπορικής Αποστολής. Η Ali Al Salem βρίσκεται στο κεντρικό Κουβέιτ, περίπου 15 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης Al Jahra και σχεδόν 37 χιλιόμετρα από τα σύνορα με το Ιράκ.
Η ιρανική καταιγίδα και το θολό τοπίο των απωλειών
Την ημέρα της επίθεσης, τα ιρανικά ΜΜΕ μετέδωσαν λακωνικά ότι επλήγησαν δεκαοκτώ σημαντικοί στόχοι που ανήκουν στις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις Ali και Ahmad Ahmad Air Force, χωρίς ωστόσο να προχωρήσουν σε περαιτέρω λεπτομέρειες ή αναλύσεις για το εύρος των καταστροφών.
Οι ίδιες πηγές αναγνώρισαν το κατεστραμμένο ραντάρ στη βάση Ali Al Salem ως ένα ASR-1000, το οποίο αποτελεί τακτικό ραντάρ εναέριας επιτήρησης ζώνης L, κατασκευασμένο από τη χιλιανή εταιρεία Linktronic Radar Systems.
Το συγκεκριμένο σύστημα, γνωστό επίσημα ως ASR-1000L, διαθέτει εμβέλεια που αγγίζει τα 148 χιλιόμετρα.
Παρ' όλα αυτά, δεν υπάρχουν επίσημες πληροφορίες για εξαγωγή του ASR-1000L στο Κουβέιτ ή στις ΗΠΑ.
Σε άλλες δορυφορικές εικόνες που αποτυπώνουν τα επακόλουθα πλήγματος στο Μπαχρέιν από την ίδια επίθεση της 11ης Ιουνίου, τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για καταστροφή ενός αμερικανικού ραντάρ AN/TPS-59 στην κορυφή του Jabal al-Dukhan.
Στην πραγματικότητα, όμως, το σύστημα που χτυπήθηκε ήταν ένα AR-327, κατασκευασμένο από τη βρετανική BAE System.
Σε κάθε περίπτωση, παρά το αλαλούμ των τεχνικών προδιαγραφών, η ουσία δεν αλλάζει.
Η τελευταία ιρανική επίθεση υποβάθμισε ξεκάθαρα τις δυνατότητες έγκαιρης προειδοποίησης και πυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού Κόλπου.
Διεθνείς αναλυτές επισημαίνουν, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί ακόμη, πως αυτό το ραντάρ ήταν το τελευταίο που παρέμενε «μάχιμο» και η καταστροφή του, απέδειξε στην πράξη για μία ακόμη φορά, ότι η Ισλαμική Δημοκρατία διατηρεί στο ακέραιο την ικανότητα να πραγματοποιεί αποτελεσματικά πλήγματα ακριβείας με πυραύλους και drones, γεγονός στο οποίο έχει δεχθεί καίρια βοήθεια από την Κίνα.
Αυτή η απρόσμενη επιτυχία της Τεχεράνης είναι εξαιρετικά πιθανό να λειτούργησε ως μοχλός πίεσης, αναγκάζοντας τις ΗΠΑ να επιδιώξουν μια ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν, έπειτα από εβδομάδες επικίνδυνης κλιμάκωσης.
Η στρατηγική σχέση Πεκίνου-Τεχεράνης και οι περιφερειακές της προεκτάσεις
Η πολυεπίπεδη συνεργασία ανάμεσα στην Κίνα και το Ιράν αποτελεί έναν από τους πιο σταθερούς άξονες της σύγχρονης γεωπολιτικής στη Δυτική Ασία.
Η σχέση αυτή, η οποία επισφραγίστηκε με την υπογραφή της 25ετούς συμφωνίας στρατηγικής συνεργασίας, δεν βασίζεται σε μια ευκαιριακή σύγκλιση, αλλά σε έναν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό με σαφή οικονομικά και γεωστρατηγικά οφέλη και για τις δύο πλευρές.
Για το Ιράν, η Κίνα αποτελεί έναν κρίσιμο οικονομικό εταίρο και μια διπλωματική δικλείδα ασφαλείας απέναντι στην πολιτική των μονομερών δυτικών κυρώσεων.
Για την Κίνα, το Ιράν αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» (One Belt, One Road), καθώς προσφέρει μια ασφαλή χερσαία και θαλάσσια δίοδο που συνδέει την Ασία με την Ευρώπη, εξασφαλίζοντας παράλληλα σταθερή πρόσβαση σε ενεργειακούς πόρους.
Το πλαίσιο των πετρελαϊκών ροών και οι μηχανισμοί της αγοράς
Η οικονομική αλληλεξάρτηση των δύο χωρών αποτυπώνεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο στον τομέα της ενέργειας, όπου η Κίνα απορροφά το μεγαλύτερο μέρος των ιρανικών εξαγωγών αργού πετρελαίου, με τους όγκους να κυμαίνονται σταθερά πάνω από το 1 εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως.
Πάνω από το 90% των συνολικών εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν καταλήγει στα κινεζικά λιμάνια. Μιλάμε για περίπου 1,4 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα.
Επειδή το ιρανικό αργό τελεί υπό αυστηρές αμερικανικές κυρώσεις, η Τεχεράνη αναγκάζεται να το πουλάει με έκπτωση (περίπου 2 με 4 δολάρια κάτω από την τιμή του Brent, αν και το 2023 η έκπτωση άγγιζε και τα 11 δολάρια). Αυτό εξασφαλίζει στην Κίνα δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια εξοικονόμηση.
Παρά την πίεση που ασκούν οι αμερικανικοί ναυτικοί και οικονομικοί περιορισμοί, η Τεχεράνη έχει καταφέρει να διατηρήσει την εξαγωγική της ικανότητα, αξιοποιώντας υποδομές εκτός του Περσικού Κόλπου, όπως ο τερματικός σταθμός του Τζασκ στον Κόλπο του Ομάν.
Η εμπορική αυτή δραστηριότητα διεξάγεται μέσω συγκεκριμένων καναλιών: το ιρανικό πετρέλαιο μεταφέρεται συχνά με δεξαμενόπλοια που λειτουργούν εκτός των τυπικών συστημάτων εντοπισμού και, μετά από διαδικασίες μεταφόρτωσης σε τρίτες χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, εισάγεται στην Κίνα.
Το κόλπο με τις «τσαγιέρες», ο σκιώδης στόλος και η Μαλαισία
Οι μεγάλες κρατικές πετρελαϊκές εταιρείες της Κίνας (όπως η Sinopec) αποφεύγουν να αγγίξουν το ιρανικό πετρέλαιο για να μην υποστούν αμερικανικές κυρώσεις.
Πώς μπαίνει λοιπόν το πετρέλαιο στην Κίνα;
Το ιρανικό αργό αγοράζεται σχεδόν αποκλειστικά από μικρά, ανεξάρτητα κινεζικά διυλιστήρια στην περιοχή Shandong, γνωστά στην αγορά ως «τσαγιέρες».
Αυτά τα διυλιστήρια λειτουργούν τοπικά, δεν έχουν περιουσιακά στοιχεία στις ΗΠΑ και δεν χρησιμοποιούν το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα, οπότε οι κυρώσεις της Ουάσιγκτον δεν τα αγγίζουν.
Για να φτάσει το πετρέλαιο από τον Περσικό Κόλπο στην Κίνα χωρίς να εντοπιστεί, επιστρατεύεται ο λεγόμενος «σκιώδης στόλος»:
Δεξαμενόπλοια πλέουν με απενεργοποιημένους τους αναμεταδότες θέσης τους για να είναι αόρατα στα δορυφορικά συστήματα.
Το ιρανικό πετρέλαιο μεταφέρεται ανοιχτά της Μαλαισίας ή της Ινδονησίας, αλλάζει πλοίο (ship-to-ship transfer), «βαφτίζεται» ως μαλαισιανό αργό με πλαστά έγγραφα και εισάγεται νόμιμα στα κινεζικά λιμάνια, όπου η επεξεργασία του γίνεται από τα μικρά ανεξάρτητα, τοπικά διυλιστήρια (τις «τσαγιέρες» στην επαρχία Shandong), τα οποία δεν έχουν έκθεση στο δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, διασφαλίζοντας τη συνέχεια της τροφοδοσίας.
Η αρχιτεκτονική του εναλλακτικού χρηματοπιστωτικού δικτύου, η Bank of Kunlun
Εδώ κρύβεται η μεγαλύτερη αποκάλυψη.
Για την υποστήριξη αυτού του εκτεταμένου εμπορίου, Πεκίνο και Τεχεράνη έχουν αναπτύξει ένα αυτόνομο χρηματοπιστωτικό κύκλωμα που λειτουργεί παράλληλα με τις διεθνείς πλατφόρμες, όπως το σύστημα SWIFT.
Με κεντρικό πυλώνα θεσμικά ιδρύματα όπως η Bank of Kunlun, οι συναλλαγές εκκαθαρίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε κινεζικό νόμισμα (Γιουάν - RMB).
Η Κίνα πληρώνει το Ιράν αποκλειστικά σε κινεζικό νόμισμα (Γιουάν - RMB).
Αυτά τα Γιουάν δεν βγαίνουν ποτέ από το κινεζικό σύστημα.
Το Ιράν τα χρησιμοποιεί απευθείας μέσα στην Κίνα για να αγοράσει μηχανήματα, τεχνολογία, υποδομές και τα στρατιωτικά εξαρτήματα (όπως για το βαλλιστικό του πρόγραμμα) που αναφέραμε πριν.
Είναι ένα τέλειο, κλειστό οικονομικό σύστημα (barter-style loop).
Η διευθέτηση αυτή προσφέρει αμοιβαία πλεονεκτήματα: η Κίνα εξασφαλίζει ενέργεια σε ανταγωνιστικές τιμές, καθώς το ιρανικό αργό διατίθεται με έκπτωση λόγω του καθεστώτος των κυρώσεων, ενώ το Ιράν αποκτά πρόσβαση σε ρευστότητα που παραμένει εντός του κινεζικού οικονομικού συστήματος.
Αυτά τα κεφάλαια χρησιμοποιούνται στη συνέχεια από την Τεχεράνη για την εισαγωγή βιομηχανικών προϊόντων, τεχνολογίας, υποδομών και εξειδικευμένων εξαρτημάτων, υποστηρίζοντας την εγχώρια παραγωγική και αμυντική της βάση.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.