Χοιρινό κρέας
Σε μια εποχή που οι καταναλωτές περιορίζουν τις δαπάνες τους και η ζήτηση για πρωτεΐνη αυξάνεται, το χοιρινό κρέας στην αμερικανική αγορά θα έπρεπε κανονικά να βρίσκεται σε τροχιά ανόδου.
Είναι σημαντικά φθηνότερο από το μοσχάρι, οι τιμές του οποίου κινούνται σε επίπεδα-ρεκόρ, ενώ θεωρητικά θα μπορούσε να επωφεληθεί από τη γενικότερη στροφή των καταναλωτών προς τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη.
Ωστόσο, στις Ηνωμένες Πολιτείες τουλάχιστον, η κατανάλωση χοιρινού ανά κάτοικο αναμένεται να κινηθεί κοντά στο χαμηλότερο επίπεδο της τελευταίας δεκαετίας.
Το πρόβλημα, σύμφωνα με παράγοντες του κλάδου, δεν είναι μόνο η τιμή ή η διατροφική αξία. Είναι κυρίως ο τρόπος με τον οποίο το προϊόν γίνεται ή δεν γίνεται αποδεκτό από τους καταναλωτές.
Το χοιρινό φαίνεται να αντιμετωπίζει πρόβλημα μάρκετινγκ
Για το έτος έως τα μέσα Ιουνίου, ο κιμάς χοιρινού κόστιζε κατά μέσο όρο 4,81 δολάρια ανά λίβρα (περίπου μισό κιλό), έναντι 7,95 δολαρίων για αντίστοιχη ποσότητα μοσχαρίσιου κιμά. Οι μπριζόλες και τα άλλα κομμάτια χοιρινού κοστίζουν περίπου το ένα τρίτο της τιμής μιας αντίστοιχης μοσχαρίσιας μπριζόλας.
Παρά τη διαφορά αυτή, οι Αμερικανοί καταναλωτές δεν στρέφονται μαζικά στο χοιρινό.
Ένας από τους λόγους είναι ότι για χρόνια το χοιρινό συνδέθηκε με την εικόνα του κρέατος που εύκολα στεγνώνει και γίνεται σκληρό.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα, το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας συνιστούσε το ψήσιμο ολόκληρων κομματιών χοιρινού σε εσωτερική θερμοκρασία 71 βαθμών Κελσίου. Ακόμη και αφού η σύσταση αυτή μειώθηκε πριν από περίπου 15 χρόνια, η παλιά αντίληψη παρέμεινε.
Ο καταναλωτής, όπως επισημαίνουν στελέχη της αγοράς, δεν θέλει να ρισκάρει ένα γεύμα που μπορεί να αποτύχει. Ένα φθηνότερο προϊόν δεν είναι πραγματικά φθηνό αν καταλήξει στα σκουπίδια επειδή δεν άρεσε στην οικογένεια.
Το πλεονέκτημα του μοσχαρίσιου κρέατος
Την ίδια ώρα, το μοσχάρι διαθέτει στις ΗΠΑ ένα ισχυρό πολιτισμικό πλεονέκτημα. Τα steakhouses αποτελούν διαχρονικά σύμβολο υψηλής γαστρονομίας.
Σχεδόν όλα τα burgers παρασκευάζονται από μοσχαρίσιο κρέας, ενώ ακόμη και στα hot dogs το μοσχάρι προτιμάται από το χοιρινό από το 60% των καταναλωτών.
Το κοτόπουλο, από την άλλη, έχει επωφεληθεί από ένα ξεκάθαρο μήνυμα: χαμηλά λιπαρά, χαμηλό κόστος και υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη. Το χοιρινό δεν έχει καταφέρει να αξιοποιήσει με την ίδια επιτυχία τη διατροφική του αξία.
Στην ευρωπαϊκή αγορά
Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ευρωπαϊκή αγορά, όπου η εικόνα του χοιρινού είναι διαφορετική.
Στην Ελλάδα, ακριβώς επειδή είναι σημαντικά φθηνότερο, έχει ήδη κατακτήσει το 25-28% της αγοράς κρέατος, ενώ το μοσχαρίσιο, ως πολύ πιο ακριβό (και οι τιμές του τσιμπάνε συνεχώς), υπολείπεται στο 15-18%.
Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες το μοσχάρι αποτελεί βασικό μέρος της καθημερινής διατροφής και χρησιμοποιείται ευρέως σε λουκάνικα, αλλαντικά, ψητά και παραδοσιακά πιάτα. Τα frankfurters, για παράδειγμα, συνδέονται παραδοσιακά περισσότερο με το χοιρινό στην Ευρώπη, σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτό σημαίνει ότι η ευρωπαϊκή αγορά δεν αντιμετωπίζει ακριβώς το ίδιο πρόβλημα «επανατοποθέτησης» του χοιρινού.
Η πρόκληση εδώ είναι περισσότερο η διατήρηση της ζήτησης σε μια περίοδο κατά την οποία οι καταναλωτές πιέζονται από τον πληθωρισμό και αναζητούν φθηνότερες, αλλά και πιο υγιεινές επιλογές.
Η ευρωπαϊκή αγορά, ωστόσο, δεν είναι ενιαία. Οι καταναλωτικές συνήθειες διαφέρουν σημαντικά από χώρα σε χώρα, ενώ το χοιρινό δεν καταναλώνεται στις μουσουλμανικές κοινότητες και σε πληθυσμούς που ακολουθούν θρησκευτικούς περιορισμούς, όπως ο ιουδαϊσμός.
Παράλληλα, η αυξανόμενη ζήτηση για πρωτεΐνη δεν μεταφράζεται αυτόματα σε μεγαλύτερη κατανάλωση χοιρινού.
Μελέτες που εξετάζουν τους καταναλωτές οι οποίοι χρησιμοποιούν φάρμακα GLP-1, μια ομάδα που έχει ενισχύσει το ενδιαφέρον για την πρωτεΐνη, δείχνουν ότι οι προτιμήσεις τους για το χοιρινό είναι ασθενέστερες -ή ανύπαρκτες- σε σχέση με άλλες πηγές πρωτεΐνης.
Η βιομηχανία προσπαθεί να αλλάξει την εικόνα του προϊόντος
Η Smithfield Foods, ένας από τους μεγαλύτερους επεξεργαστές χοιρινού στις ΗΠΑ, παρουσίασε τον Απρίλιο μια νέα σειρά κομμένων και μαριναρισμένων προϊόντων, με γεύσεις όπως carne asada και Korean BBQ.
Η στρατηγική είναι να συνδεθεί το χοιρινό με γεύσεις που παραδοσιακά οι καταναλωτές θεωρούν ότι ταιριάζουν περισσότερο στο μοσχάρι ή το κοτόπουλο.
Ιδιαίτερες προσδοκίες υπάρχουν για τον κιμά χοιρινού. Ο κλάδος τον θεωρεί μία από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες ανάπτυξης, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί εύκολα σε tacos, burgers, κεφτέδες, ζυμαρικά και πολλά άλλα καθημερινά πιάτα.
Ωστόσο, το μοσχαρίσιο κρέας εξακολουθεί να κυριαρχεί. Οι πωλήσεις μοσχαρίσιου κιμά ανήλθαν σε 17 δισ. δολάρια το τελευταίο δωδεκάμηνο, ενώ οι πωλήσεις όλων των άλλων ειδών κιμά μαζί παρέμειναν κάτω από τα 3 δισ. δολάρια.
Το πλεονέκτημα της χαμηλής τιμής
Το χοιρινό έχει όμως ένα σημαντικό πλεονέκτημα: την τιμή. Το ερώτημα είναι αν αυτό αρκεί για να αλλάξει τις συνήθειες των καταναλωτών.
Η εμπειρία της γαλοπούλας δείχνει ότι η αλλαγή μπορεί να έρθει, αλλά χρειάζεται χρόνος. Η γαλοπούλα άρχισε πολύ νωρίτερα να προβάλλεται ως εναλλακτική λύση με λιγότερα λιπαρά και χοληστερόλη σε σχέση με το μοσχάρι.
Το χοιρινό δεν έχει ακόμη καταφέρει να κατακτήσει αντίστοιχο χώρο στο μυαλό του καταναλωτή. Η αγορά του κιμά μπορεί να προσφέρει ευκαιρίες, όμως οι αναλυτές εκτιμούν ότι η κατάκτηση σημαντικού μεριδίου θα είναι αργή.
Το βασικό μάθημα για τον κλάδο είναι ότι η τιμή από μόνη της δεν αρκεί. Το χοιρινό πρέπει να γίνει πιο εύκολο στο μαγείρεμα, πιο ξεκάθαρο ως προς τη διατροφική του αξία και πιο ελκυστικό ως προς τις χρήσεις του.
Στις ΗΠΑ, το χοιρινό προσπαθεί να ξεπεράσει ένα πρόβλημα εικόνας. Στην Ευρώπη, όπου αποτελεί ήδη βασικό κομμάτι της διατροφής, η μάχη είναι διαφορετική: να παραμείνει ανταγωνιστικό απέναντι στο κοτόπουλο, στο μοσχάρι και στις νέες πηγές πρωτεΐνης, σε μια αγορά όπου η τιμή, η υγεία και η ευκολία προετοιμασίας καθορίζουν όλο και περισσότερο τις επιλογές των καταναλωτών.
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.