Νέα «ζαριά» Trump με τον Kim Jong Un
Νέα «ζαριά» Trump με τον Kim Jong Un - Επιστρέφει στη Βόρεια Κορέα για το μεγάλο deal - Πυρηνικό παζάρι με ανταλλάγματα
Η Βόρεια Κορέα θα μπορούσε ενδεχομένως να συμφωνήσει σε ορισμένους ήπιους, αλλά παρ’ όλα αυτά ουσιαστικούς, περιορισμούς στο πυρηνικό της πρόγραμμα
Στην προσπάθειά του να αποσπάσει την προσοχή από το Ιράν και να εξασφαλίσει επιτέλους ένα μεγάλο διπλωματικό επίτευγμα, ο πρόεδρος Trump στρέφεται ξανά προς τη Βόρεια Κορέα.
Οι τρεις επιτυχημένες συναντήσεις με τον Kim Jong Un κατά την πρώτη του θητεία δεν απέφεραν καμία ουσιαστική πρόοδο, αφήνοντας πίσω τους πληγές στη σχέση με τον απομονωμένο ηγέτη.
Ωστόσο, ο Trump κατάφερε να δημιουργήσει έναν βαθμό προσωπικής σχέσης με τον Kim Jong Un, πάνω στον οποίο επιθυμεί τώρα να οικοδομήσει.
Οι πιθανότητες να πετύχει καλύτερο αποτέλεσμα αυτή τη φορά είναι εξαιρετικά περιορισμένες.
Όμως ούτε η αδράνεια αποτελεί καλή επιλογή.
Τέσσερις προϋποθέσεις για μια συμφωνία
Όπως συνέβαινε ανέκαθεν, οι προοπτικές επίτευξης οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ των ΗΠΑ και της Βόρειας Κορέας εξαρτώνται από την ταυτόχρονη ικανοποίηση τεσσάρων προϋποθέσεων.
Πρώτον, πρέπει να προσφερθεί στον Kim Jong Un κάτι που πραγματικά επιθυμεί.
Δεύτερον, σε αντάλλαγμα πρέπει να του ζητηθούν μόνο πράγματα που θα ήταν διατεθειμένος να παραχωρήσει. Τρίτον, οι ΗΠΑ πρέπει να είναι σε θέση να υλοποιήσουν τις υποσχέσεις που θα του δώσουν.
Και, τέλος, θα πρέπει να ξεπεραστούν τόσο οι εσωτερικές αντιδράσεις στις ΗΠΑ, όσο και οι αρνητικές αντιδράσεις σε μια τέτοια συμφωνία στην Ασία.
Η εξισορρόπηση όλων αυτών των απαιτήσεων έχει αποδειχθεί αδύνατη στο παρελθόν.
Ο Kim Jong Un κλήθηκε να παραδώσει πλήρως το πυρηνικό του πρόγραμμα, κάτι που δεν θα μπορούσε να εξετάσει, καθώς φοβάται ότι θα έθετε σε κίνδυνο τη χώρα του.
Η προσφορά οικονομικής ευημερίας ως αντάλλαγμα, στο πρότυπο του Βιετνάμ, δεν απέδωσε καλύτερα. Ο Kim φοβάται εξίσου μια τέτοια εξέλιξη, καθώς ανησυχεί για τις επιπτώσεις της στη διατήρηση της εξουσίας του.
Και μια συμφωνία που θα σταματούσε πριν από την πλήρη ικανοποίηση των προσδοκιών της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας για πλήρη πυρηνικό αφοπλισμό της Βόρειας Κορέας, αυστηρούς πυρηνικούς ελέγχους και επιστροφή των απαχθέντων Ιαπώνων, δύσκολα θα γινόταν αποδεκτή στην περιοχή και ακόμη δυσκολότερα στην Washington.
Η Βόρεια Κορέα έχει σήμερα ισχυρότερα χαρτιά
Με αυτά τα δεδομένα, οι πιθανότητες επιτυχίας μιας νέας προσπάθειας μοιάζουν ακόμη μικρότερες.
Η Βόρεια Κορέα διαθέτει πλέον ισχυρότερη θέση σχεδόν σε όλα τα επίπεδα. Έχει μεγαλύτερη και πιο ανθεκτική πυρηνική υποδομή, μεγαλύτερο οπλοστάσιο πυρηνικών όπλων, ισχυρότερη οικονομία και στενότερες σχέσεις με τη Ρωσία και ακόμη και με την Κίνα.
Την ίδια στιγμή, η ήδη αβέβαιη ικανότητα του Trump να τηρήσει τις υποσχέσεις του πιθανότατα θα περιοριστεί περαιτέρω μετά τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο το φθινόπωρο.
Το ερώτημα, ωστόσο, είναι αν οι κίνδυνοι μιας νέας αποτυχίας υπερβαίνουν πλέον τα οφέλη από το να δοθεί ακόμη μία ευκαιρία στη διπλωματία.
Η διπλωματία παραμένει καλύτερη από την αδράνεια
Η απάντηση είναι οριακή, σημειώνει στην ανάλυσή του το Modern Diplomacy.
Πολλά εξαρτώνται από τη σωστή διαμόρφωση των προσδοκιών και την προσεκτική προετοιμασία της συνόδου κορυφής.
Η κυβέρνηση Trump δεν διαθέτει εντυπωσιακό ιστορικό επιτυχιών στις διαπραγματεύσεις της. Πολύ δράμα, ανεπαρκής προετοιμασία, αδύναμες επιλογές διαπραγματευτών και ακόμη ασθενέστερη ικανότητα υλοποίησης των συμφωνηθέντων.
Ωστόσο, η αδυναμία επίτευξης συμφωνίας σε μια σύνοδο κορυφής δεν είναι τόσο σοβαρή όσο η απώλεια της ίδιας της ευκαιρίας για διάλογο, κάτι που θα μπορούσε να αποθαρρύνει ακόμη περισσότερο τις μελλοντικές αμερικανικές κυβερνήσεις από το να εξετάσουν μια τέτοια προσέγγιση.
Το να αφήνεται η ένταση να σιγοβράζει στην κορεατική χερσόνησο, ενώ παράλληλα υποβαθμίζεται η αμερικανική δέσμευση στην ασφάλεια των ασιατικών συμμάχων της, δεν προμηνύει τίποτα καλό για τη σταθερότητα στην περιοχή, πόσο μάλλον για την αποτροπή ενός κύματος διάδοσης των πυρηνικών όπλων στην Ασία.
Ο Trump έχει πλέον ισχυρότερο κίνητρο
Επιπλέον, η απογοητευτική εμπειρία του Trump και το ισχυρό κίνητρό του να εξασφαλίσει αυτή τη φορά μια συμφωνία θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά.
Ιδίως εάν συνδυαστούν με την επιμονή της Βόρειας Κορέας να προετοιμάσει προσεκτικά το έδαφος πριν δεσμευτεί σε μια νέα σύνοδο κορυφής.
Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων δημιουργεί κάποιες ελπίδες ότι μπορεί να αποφευχθεί ένα φιάσκο.
Η επιλογή ενός έμπειρου Αμερικανού διαπραγματευτή για την προετοιμασία της συνόδου, όπως ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Steve Biegun, θα ενίσχυε σημαντικά τις πιθανότητες επιτυχίας.
Πού μπορεί να βρεθεί κοινό έδαφος
Πού θα μπορούσε όμως να βρεθεί κοινό έδαφος;
Το κλειδί βρίσκεται τόσο στον συμβολισμό όσο και στην ουσία.
Η Βόρεια Κορέα θα μπορούσε ενδεχομένως να συμφωνήσει σε ορισμένους ήπιους, αλλά παρ’ όλα αυτά ουσιαστικούς, περιορισμούς στο πυρηνικό της πρόγραμμα, όπως ένα ανώτατο όριο στην αύξηση του οπλοστασίου της και μια δέσμευση για πολιτική μη πρώτης χρήσης πυρηνικών όπλων.
Αυτό θα μπορούσε να συνοδευτεί ακόμη και από επιτόπιες επισκέψεις για την επαλήθευση της εφαρμογής των συμφωνηθέντων, αντί για ένα ολοκληρωμένο καθεστώς επιθεωρήσεων.
Σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ θα έπρεπε να απομακρυνθούν από τη μακροχρόνια διακηρυγμένη πολιτική τους, η οποία επιμένει στην εξασφάλιση μιας σταθερής δέσμευσης της Βόρειας Κορέας για επαληθεύσιμο και μη αναστρέψιμο πυρηνικό αφοπλισμό.
Αναμφίβολα, θα επρόκειτο για ένα ατελές αποτέλεσμα. Θα ήταν όμως σαφώς καλύτερο από τη σημερινή κούρσα εξοπλισμών και τις αυξανόμενες πιθανότητες να οδηγηθεί η Νότια Κορέα στην αναζήτηση δικών της πυρηνικών όπλων.
Πυρηνικό παζάρι με ανταλλάγματα
Θα μπορούσε να αποδειχθεί τόσο αναγκαίο όσο και επιθυμητό να συνοδευτεί ένα τέτοιο πυρηνικό «πάρε-δώσε» από αμοιβαίες δεσμεύσεις μη επίθεσης, οικονομικά ανταλλάγματα, όπως κάποια χαλάρωση των κυρώσεων, περιορισμένα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και μια διαδικασία διερεύνησης περιφερειακής πυρηνικής συνεργασίας στην κορεατική χερσόνησο.
Οι τυπικές διακηρύξεις υπέρ ενός οράματος για μια κορεατική χερσόνησο χωρίς πυρηνικά όπλα, καθώς και για ειρηνική επανένωση, θα μπορούσαν ίσως να προστεθούν στο μείγμα για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας.
Θα έπρεπε όμως να διατυπωθούν προσεκτικά και με αόριστη, οραματική γλώσσα.
Ο λόγος είναι ότι η Βόρεια Κορέα θεωρεί πλέον τον διάλογό της με τις ΗΠΑ ως μια σχέση που στέκεται από μόνη της, αντάξια ενός διαλόγου μεταξύ μεγάλων δυνάμεων, και όχι ως μια σχέση που εξακολουθεί να συνδέεται με την αντίληψη της χερσονήσου ως «ενός έθνους, μιας οικογένειας».
Η λεπτή ισορροπία με Νότια Κορέα, Ιαπωνία και Κίνα
Τέλος, οι ΗΠΑ θα πρέπει να κινηθούν με ασυνήθιστη προσοχή, ώστε ακόμη και μια μερική προσέγγιση με τη Βόρεια Κορέα να μη μοιάζει με εγκατάλειψη της Νότιας Κορέας και της Ιαπωνίας ή με συμβιβασμό σε ζητήματα που θεωρούν βασικά για τα συμφέροντά τους.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ θα πρέπει να φροντίσουν να κρατούν ενήμερη την Κίνα για κάθε πιθανότητα βελτίωσης των αμερικανο-βορειοκορεατικών σχέσεων.
Διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος να περιπλέξουν ακόμη περισσότερο τις σχέσεις τους με το Πεκίνο και την επικείμενη επίσκεψη του προέδρου Xi Jinping στις Ηνωμένες Πολιτείες αυτό το φθινόπωρο.
Η νέα προσέγγιση του Trump προς την Πιονγκγιάνγκ είναι, επομένως, ένα εξαιρετικά δύσκολο διπλωματικό στοίχημα. Η Βόρεια Κορέα είναι σήμερα ισχυρότερη, πιο πυρηνικά εξοπλισμένη και λιγότερο πρόθυμη να κάνει παραχωρήσεις.
Όμως η απουσία διαλόγου αφήνει την κούρσα των εξοπλισμών να εξελίσσεται ανεξέλεγκτα — και αυξάνει τον κίνδυνο μιας πολύ ευρύτερης πυρηνικής κρίσης στην Ασία.
www.bankingnews.gr
Οι τρεις επιτυχημένες συναντήσεις με τον Kim Jong Un κατά την πρώτη του θητεία δεν απέφεραν καμία ουσιαστική πρόοδο, αφήνοντας πίσω τους πληγές στη σχέση με τον απομονωμένο ηγέτη.
Ωστόσο, ο Trump κατάφερε να δημιουργήσει έναν βαθμό προσωπικής σχέσης με τον Kim Jong Un, πάνω στον οποίο επιθυμεί τώρα να οικοδομήσει.
Οι πιθανότητες να πετύχει καλύτερο αποτέλεσμα αυτή τη φορά είναι εξαιρετικά περιορισμένες.
Όμως ούτε η αδράνεια αποτελεί καλή επιλογή.
Τέσσερις προϋποθέσεις για μια συμφωνία
Όπως συνέβαινε ανέκαθεν, οι προοπτικές επίτευξης οποιασδήποτε συμφωνίας μεταξύ των ΗΠΑ και της Βόρειας Κορέας εξαρτώνται από την ταυτόχρονη ικανοποίηση τεσσάρων προϋποθέσεων.
Πρώτον, πρέπει να προσφερθεί στον Kim Jong Un κάτι που πραγματικά επιθυμεί.
Δεύτερον, σε αντάλλαγμα πρέπει να του ζητηθούν μόνο πράγματα που θα ήταν διατεθειμένος να παραχωρήσει. Τρίτον, οι ΗΠΑ πρέπει να είναι σε θέση να υλοποιήσουν τις υποσχέσεις που θα του δώσουν.
Και, τέλος, θα πρέπει να ξεπεραστούν τόσο οι εσωτερικές αντιδράσεις στις ΗΠΑ, όσο και οι αρνητικές αντιδράσεις σε μια τέτοια συμφωνία στην Ασία.
Η εξισορρόπηση όλων αυτών των απαιτήσεων έχει αποδειχθεί αδύνατη στο παρελθόν.
Ο Kim Jong Un κλήθηκε να παραδώσει πλήρως το πυρηνικό του πρόγραμμα, κάτι που δεν θα μπορούσε να εξετάσει, καθώς φοβάται ότι θα έθετε σε κίνδυνο τη χώρα του.
Η προσφορά οικονομικής ευημερίας ως αντάλλαγμα, στο πρότυπο του Βιετνάμ, δεν απέδωσε καλύτερα. Ο Kim φοβάται εξίσου μια τέτοια εξέλιξη, καθώς ανησυχεί για τις επιπτώσεις της στη διατήρηση της εξουσίας του.
Και μια συμφωνία που θα σταματούσε πριν από την πλήρη ικανοποίηση των προσδοκιών της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας για πλήρη πυρηνικό αφοπλισμό της Βόρειας Κορέας, αυστηρούς πυρηνικούς ελέγχους και επιστροφή των απαχθέντων Ιαπώνων, δύσκολα θα γινόταν αποδεκτή στην περιοχή και ακόμη δυσκολότερα στην Washington.
Η Βόρεια Κορέα έχει σήμερα ισχυρότερα χαρτιά
Με αυτά τα δεδομένα, οι πιθανότητες επιτυχίας μιας νέας προσπάθειας μοιάζουν ακόμη μικρότερες.
Η Βόρεια Κορέα διαθέτει πλέον ισχυρότερη θέση σχεδόν σε όλα τα επίπεδα. Έχει μεγαλύτερη και πιο ανθεκτική πυρηνική υποδομή, μεγαλύτερο οπλοστάσιο πυρηνικών όπλων, ισχυρότερη οικονομία και στενότερες σχέσεις με τη Ρωσία και ακόμη και με την Κίνα.
Την ίδια στιγμή, η ήδη αβέβαιη ικανότητα του Trump να τηρήσει τις υποσχέσεις του πιθανότατα θα περιοριστεί περαιτέρω μετά τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο το φθινόπωρο.
Το ερώτημα, ωστόσο, είναι αν οι κίνδυνοι μιας νέας αποτυχίας υπερβαίνουν πλέον τα οφέλη από το να δοθεί ακόμη μία ευκαιρία στη διπλωματία.
Η διπλωματία παραμένει καλύτερη από την αδράνεια
Η απάντηση είναι οριακή, σημειώνει στην ανάλυσή του το Modern Diplomacy.
Πολλά εξαρτώνται από τη σωστή διαμόρφωση των προσδοκιών και την προσεκτική προετοιμασία της συνόδου κορυφής.
Η κυβέρνηση Trump δεν διαθέτει εντυπωσιακό ιστορικό επιτυχιών στις διαπραγματεύσεις της. Πολύ δράμα, ανεπαρκής προετοιμασία, αδύναμες επιλογές διαπραγματευτών και ακόμη ασθενέστερη ικανότητα υλοποίησης των συμφωνηθέντων.
Ωστόσο, η αδυναμία επίτευξης συμφωνίας σε μια σύνοδο κορυφής δεν είναι τόσο σοβαρή όσο η απώλεια της ίδιας της ευκαιρίας για διάλογο, κάτι που θα μπορούσε να αποθαρρύνει ακόμη περισσότερο τις μελλοντικές αμερικανικές κυβερνήσεις από το να εξετάσουν μια τέτοια προσέγγιση.
Το να αφήνεται η ένταση να σιγοβράζει στην κορεατική χερσόνησο, ενώ παράλληλα υποβαθμίζεται η αμερικανική δέσμευση στην ασφάλεια των ασιατικών συμμάχων της, δεν προμηνύει τίποτα καλό για τη σταθερότητα στην περιοχή, πόσο μάλλον για την αποτροπή ενός κύματος διάδοσης των πυρηνικών όπλων στην Ασία.
Ο Trump έχει πλέον ισχυρότερο κίνητρο
Επιπλέον, η απογοητευτική εμπειρία του Trump και το ισχυρό κίνητρό του να εξασφαλίσει αυτή τη φορά μια συμφωνία θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά.
Ιδίως εάν συνδυαστούν με την επιμονή της Βόρειας Κορέας να προετοιμάσει προσεκτικά το έδαφος πριν δεσμευτεί σε μια νέα σύνοδο κορυφής.
Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων δημιουργεί κάποιες ελπίδες ότι μπορεί να αποφευχθεί ένα φιάσκο.
Η επιλογή ενός έμπειρου Αμερικανού διαπραγματευτή για την προετοιμασία της συνόδου, όπως ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Steve Biegun, θα ενίσχυε σημαντικά τις πιθανότητες επιτυχίας.
Πού μπορεί να βρεθεί κοινό έδαφος
Πού θα μπορούσε όμως να βρεθεί κοινό έδαφος;
Το κλειδί βρίσκεται τόσο στον συμβολισμό όσο και στην ουσία.
Η Βόρεια Κορέα θα μπορούσε ενδεχομένως να συμφωνήσει σε ορισμένους ήπιους, αλλά παρ’ όλα αυτά ουσιαστικούς, περιορισμούς στο πυρηνικό της πρόγραμμα, όπως ένα ανώτατο όριο στην αύξηση του οπλοστασίου της και μια δέσμευση για πολιτική μη πρώτης χρήσης πυρηνικών όπλων.
Αυτό θα μπορούσε να συνοδευτεί ακόμη και από επιτόπιες επισκέψεις για την επαλήθευση της εφαρμογής των συμφωνηθέντων, αντί για ένα ολοκληρωμένο καθεστώς επιθεωρήσεων.
Σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ θα έπρεπε να απομακρυνθούν από τη μακροχρόνια διακηρυγμένη πολιτική τους, η οποία επιμένει στην εξασφάλιση μιας σταθερής δέσμευσης της Βόρειας Κορέας για επαληθεύσιμο και μη αναστρέψιμο πυρηνικό αφοπλισμό.
Αναμφίβολα, θα επρόκειτο για ένα ατελές αποτέλεσμα. Θα ήταν όμως σαφώς καλύτερο από τη σημερινή κούρσα εξοπλισμών και τις αυξανόμενες πιθανότητες να οδηγηθεί η Νότια Κορέα στην αναζήτηση δικών της πυρηνικών όπλων.
Πυρηνικό παζάρι με ανταλλάγματα
Θα μπορούσε να αποδειχθεί τόσο αναγκαίο όσο και επιθυμητό να συνοδευτεί ένα τέτοιο πυρηνικό «πάρε-δώσε» από αμοιβαίες δεσμεύσεις μη επίθεσης, οικονομικά ανταλλάγματα, όπως κάποια χαλάρωση των κυρώσεων, περιορισμένα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και μια διαδικασία διερεύνησης περιφερειακής πυρηνικής συνεργασίας στην κορεατική χερσόνησο.
Οι τυπικές διακηρύξεις υπέρ ενός οράματος για μια κορεατική χερσόνησο χωρίς πυρηνικά όπλα, καθώς και για ειρηνική επανένωση, θα μπορούσαν ίσως να προστεθούν στο μείγμα για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας.
Θα έπρεπε όμως να διατυπωθούν προσεκτικά και με αόριστη, οραματική γλώσσα.
Ο λόγος είναι ότι η Βόρεια Κορέα θεωρεί πλέον τον διάλογό της με τις ΗΠΑ ως μια σχέση που στέκεται από μόνη της, αντάξια ενός διαλόγου μεταξύ μεγάλων δυνάμεων, και όχι ως μια σχέση που εξακολουθεί να συνδέεται με την αντίληψη της χερσονήσου ως «ενός έθνους, μιας οικογένειας».
Η λεπτή ισορροπία με Νότια Κορέα, Ιαπωνία και Κίνα
Τέλος, οι ΗΠΑ θα πρέπει να κινηθούν με ασυνήθιστη προσοχή, ώστε ακόμη και μια μερική προσέγγιση με τη Βόρεια Κορέα να μη μοιάζει με εγκατάλειψη της Νότιας Κορέας και της Ιαπωνίας ή με συμβιβασμό σε ζητήματα που θεωρούν βασικά για τα συμφέροντά τους.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ θα πρέπει να φροντίσουν να κρατούν ενήμερη την Κίνα για κάθε πιθανότητα βελτίωσης των αμερικανο-βορειοκορεατικών σχέσεων.
Διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος να περιπλέξουν ακόμη περισσότερο τις σχέσεις τους με το Πεκίνο και την επικείμενη επίσκεψη του προέδρου Xi Jinping στις Ηνωμένες Πολιτείες αυτό το φθινόπωρο.
Η νέα προσέγγιση του Trump προς την Πιονγκγιάνγκ είναι, επομένως, ένα εξαιρετικά δύσκολο διπλωματικό στοίχημα. Η Βόρεια Κορέα είναι σήμερα ισχυρότερη, πιο πυρηνικά εξοπλισμένη και λιγότερο πρόθυμη να κάνει παραχωρήσεις.
Όμως η απουσία διαλόγου αφήνει την κούρσα των εξοπλισμών να εξελίσσεται ανεξέλεγκτα — και αυξάνει τον κίνδυνο μιας πολύ ευρύτερης πυρηνικής κρίσης στην Ασία.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.