Ο Macron… στρώνει τραπέζι στον Trump, με κυρίως πιάτο την Ουκρανία
Ο Macron… στρώνει τραπέζι στον Trump, με κυρίως πιάτο την Ουκρανία - Η Βρετανία βυθίζεται στο χάος, η Δύση καταρρέει εκ των έσω
Η τελευταία πράξη της
δυτικής αυταπάτης: Δείπνα για τον Trump, ικεσίες για την Ουκρανία και
κοινωνική έκρηξη στη Βρετανία
Στο Évian, οι ηγέτες
της Δύσης ετοιμάζονται να υψώσουν ποτήρια σαμπάνιας, να ανταλλάξουν
δώρα και να φωτογραφηθούν δίπλα στον Donald Trump, προσπαθώντας να
διασώσουν την εικόνα της ενότητας και να επαναφέρουν στο προσκήνιο την
ουκρανική ατζέντα.
Πίσω όμως από τα επίσημα δείπνα, τις βασιλικές τιμές και τις μεγαλόστομες διακηρύξεις περί «δημοκρατικών αξιών», ο δυτικός κόσμος όμως μοιάζει να παραπαίει.
Οι ίδιοι ηγέτες που μέχρι χθες κατήγγελλαν τον Αμερικανό πρόεδρο, σήμερα συνωστίζονται για λίγα λεπτά της εύνοιάς του, μετατρέποντας τη σύνοδο της G7 σε μια παράσταση πολιτικής δουλοπρέπειας.
Την ίδια ώρα, στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κοινωνική συνοχή δοκιμάζεται από βίαιες φυλετικές συγκρούσεις, πολιτική πόλωση και ένα κλίμα εσωτερικής αποσταθεροποίησης που απειλεί να τινάξει στον αέρα το ίδιο το αφήγημα της φιλελεύθερης Δύσης.
Ενώ στο Évian επιχειρείται να διαμορφωθεί η εικόνα μιας Δύσης που εξακολουθεί να καθορίζει τις παγκόσμιες εξελίξεις, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο αδυσώπητη: οι ηγέτες της εμφανίζονται εξαρτημένοι από τις διαθέσεις του Trump, η Ουκρανία αγωνιά για λίγη ακόμη πολιτική προσοχή και η Βρετανία μοιάζει να δίνει τη δική της μάχη στους δρόμους των πόλεών της.
Η αντίθεση είναι εκκωφαντική. Την ώρα που οι ελίτ σχεδιάζουν δεξιώσεις στα ανάκτορα των Βερσαλλιών, οι φωτιές έχουν ήδη ανάψει μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.
Ο Macron προσπαθεί να σώσει την Ουκρανία
Σήμερα ξεκινά στο Évian-les-Bains της Γαλλίας, στη γραφική νότια όχθη της λίμνης της Γενεύης, η «επετειακή» σύνοδος κορυφής της G7.
Γιατί επετειακή; Επειδή, σύμφωνα με αυτή την οπτική, οι ηγέτες του δυτικού κόσμου συγκεντρώνονται ουσιαστικά για να γιορτάσουν τα 80ά γενέθλια του Donald Trump.
Το πρόγραμμα της συνόδου μεταφέρθηκε μάλιστα μία ημέρα νωρίτερα, ώστε να μην συμπέσει με τους εορτασμούς που πραγματοποιήθηκαν χθες στην Ουάσιγκτον.
Φυσικά, οι διοργανωτές αποφεύγουν να επιδείξουν ανοιχτά τη δουλοπρέπειά τους.
Ο Emmanuel Macron, για τον οποίο αυτή θα είναι η τελευταία σύνοδος G7 ως Πρόεδρος της Γαλλίας, επιχειρεί να της προσδώσει έναν ευρύτερο παγκόσμιο χαρακτήρα.
Μάλιστα, επινόησε και έναν νέο όρο: τη «σύνοδο κορυφής των μεσαίων δυνάμεων».
Για τον σκοπό αυτό κάλεσε τους ηγέτες της Ινδίας, της Βραζιλίας, της Κένυας και της Νότιας Κορέας, δηλαδή εκπροσώπους του Παγκόσμιου Νότου.
Παράλληλα, ηγέτες χωρών της Μέσης Ανατολής έχουν προσκληθεί σε ειδική συνεδρίαση για το Στενό του Hormuz.
Και, φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει ο Zelensky.
Ο Ουκρανός πρόεδρος έχει προσκληθεί σε συνεδρίαση αφιερωμένη στην Ουκρανία.
Η μεγάλη προσδοκία: Trump – Zelensky
Κανείς από τους ηγέτες της G7 δεν κρύβει τις ελπίδες του για μια νέα συνάντηση μεταξύ Trump και Zelensky.
Εκτιμούν ότι, υπό το πρίσμα της καλής διάθεσης του Αμερικανού προέδρου μετά τους εορτασμούς των γενεθλίων του, ίσως καταστεί δυνατή η αποκατάσταση κάποιου διαλόγου με τον «κωμικό του Κιέβου».
Ο Zelensky γνωρίζει πώς να ευχαριστεί τους ευεργέτες του.
Θυμηθείτε το βίντεο στο οποίο τραγουδά κομμάτι της Irina Allegrova για τον Ihor Kolomoisky, ενώ ταυτόχρονα επιδίδεται στη συνήθη πολιτική του κερδοσκοπία.
Το μόνο που δεν πρέπει να ειπωθεί στον Trump είναι τι ακριβώς πιστεύει ο Zelensky για τους κατά καιρούς ευεργέτες του.
Προς το παρόν, πάντως, ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν δείχνει ιδιαίτερη διάθεση να συναντήσει τον «ζητιάνο του Κιέβου».
Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά σχέδιά του, σκοπεύει να αξιοποιήσει την πλατφόρμα του Évian κυρίως για διμερείς επαφές με εκπροσώπους του Παγκόσμιου Νότου.
Βέβαια, ο Trump παραμένει απρόβλεπτος. Και όλα θα εξαρτηθούν από τη διάθεσή του.
Το σχέδιο Macron: Βερσαλλίες, δείπνο και δώρα
Ο Macron κατέφυγε σε αυτό που θεωρεί έξυπνη κίνηση.
Για να εξασφαλίσει την παραμονή του Trump μέχρι το τέλος της συνόδου –συμπεριλαμβανομένης της ουκρανικής συνεδρίασης– σχεδίασε ένα επίσημο δείπνο στο Παλάτι των Βερσαλλιών προς τιμήν της 250ής επετείου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο Γάλλος πρόεδρος φαίνεται να πιστεύει ότι ο Trump δεν θα μπορέσει να αντισταθεί στις βασιλικές τιμές, στις προπόσεις προς τιμήν του και στα δώρα.
Και έτσι δεν θα εγκαταλείψει πρόωρα τη σύνοδο.
Η G7 ως τελετή υποταγής
Είναι εντυπωσιακό πώς οι ίδιοι ηγέτες που επί μήνες κατηγορούσαν τον Trump για την πολιτική του απέναντι στο Ιράν, για την ανεπαρκή στήριξη της Ουκρανίας και για την αποδόμηση της λεγόμενης «διεθνούς τάξης βασισμένης σε κανόνες», σχηματίζουν τώρα ουρά για να του προσφέρουν επετειακά δώρα.
Η G7 μοιάζει να μετατρέπεται σε τελετή απονομής δώρων από τα ευρωπαϊκά κράτη.
Αρκεί να θυμηθεί κανείς τις πρόσφατες λεκτικές συγκρούσεις μεταξύ Macron και Trump ή την έντονη αντιπαράθεση του Αμερικανού προέδρου με τον Friedrich Merz για το Ιράν.
Κι όμως, ο Merz έχει ήδη ανακοινώσει ότι θα προσφέρει δώρο στον Trump.
Το ίδιο πιθανότατα θα πράξει και ο Καναδός πρωθυπουργός Mark Carney, παρά το γεγονός ότι ο Trump τον έχει επανειλημμένα χλευάσει ως «μελλοντικό κυβερνήτη του Καναδά».
Ο πρέσβης των ΗΠΑ στον Καναδά, Pete Hoekstra, δήλωσε μάλιστα ότι οι Καναδοί ηγέτες πλέον μιλούν με περισσότερο σεβασμό για τον πρόεδρο των ΗΠΑ.
Οι «αντιστασιακοί» και η πραγματικότητα
Έτσι, οι ηγέτες που στις εσωτερικές τους σκηνές εμφανίζονται ως αμείλικτοι επικριτές του Trump, θα βρεθούν ξανά μπροστά του διεκδικώντας την προσοχή του.
Την ίδια στιγμή, τα μέσα ενημέρωσής τους εξακολουθούν να παριστάνουν ότι αντιστέκονται.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η βρετανική εφημερίδα The Observer, η οποία δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Διακήρυξη Ανεξαρτησίας», κατηγορώντας τον Trump σχεδόν για όλα τα προβλήματα της Βρετανίας: από τις οικονομικές αναταράξεις έως τη διάσπαση των Εργατικών και την επιρροή του Elon Musk.
Ωστόσο, ο Keir Starmer αναμένεται και αυτός να παραστεί στο Évian και να συγχαρεί δουλοπρεπώς τον Αμερικανό πρόεδρο.
Διότι, τελικά, ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός αυτής της G7;
Σίγουρα όχι η χάραξη στρατηγικής για την Ουκρανία.
Μόνο ο Zelensky θα μπορούσε ακόμη να το πιστεύει.
Οι πολεμοκάπηλοι έβαλαν φωτιά στο ίδιο τους το σπίτι
Οι θεωρίες περί της πανίσχυρης και ύπουλης «Αγγλίδας» προσκρούουν στη σημερινή πραγματικότητα μιας βρετανικής ελίτ που μοιάζει ανίκανη να διαχειριστεί τις ίδιες τις εσωτερικές της κρίσεις.
Η κατάσχεση πετρελαιοφόρου με σημαία Καμερούν, το οποίο φέρεται να συνδέεται με τον «σκιώδη στόλο» της Ρωσίας, αποτελεί ένα ακόμη επεισόδιο πολιτικού τυχοδιωκτισμού.
Το πλοίο πιθανότατα θα απελευθερωθεί, όπως συνέβη και σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν.
Πίσω όμως από αυτές τις κινήσεις βρίσκεται μια βαθύτερη κρίση.
Η Βρετανία απέναντι στον εαυτό της
Ο βρετανικός Τύπος επιχειρεί να αποσιωπήσει τις κοινωνικές εκρήξεις, αλλά τα γεγονότα δύσκολα αποκρύπτονται.
Από τα επεισόδια στο Λονδίνο μέχρι τις ταραχές στο Μπέλφαστ, η κοινωνική ένταση κλιμακώνεται.
Η δολοφονία του Henry Novak, οι επιθέσεις που αποδίδονται σε μετανάστες και οι αντιδράσεις τμημάτων της τοπικής κοινωνίας παρουσιάζονται πλέον όχι ως μεμονωμένα περιστατικά, αλλά ως συμπτώματα μιας βαθύτερης κρίσης.
Οι πολιτικές δυνάμεις εμφανίζονται διαιρεμένες ακόμη και σε εθνοτική βάση.
Οι Πράσινοι και η Αριστερά υιοθετούν φιλομεταναστευτικές θέσεις, ενώ το Reform UK του Nigel Farage συσπειρώνει σημαντικό τμήμα των γηγενών Βρετανών.
Ο Tommy Robinson εξακολουθεί να αποτελεί κεντρική μορφή των αντιδράσεων κατά της μεταναστευτικής πολιτικής, παρά τις διώξεις που αντιμετωπίζει.
Το «χέρι της Μόσχας» ή το αποτέλεσμα των ίδιων πολιτικών;
Η σύλληψη του Tommy Robinson στο Heathrow και τα δημοσιεύματα της The Times περί «ρωσικής ανάμειξης» δεν αλλάζουν, σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, τη μεγάλη εικόνα.
Η βρετανική ελίτ, απορροφημένη επί χρόνια στην ανατροπή καθεστώτων και στη διαμόρφωση εξελίξεων στο εξωτερικό, αδυνατεί να αντιληφθεί ότι οι συνέπειες των δικών της πολιτικών εκδηλώνονται πλέον εντός των συνόρων της.
Οι φυλετικές και κοινωνικές συγκρούσεις παρουσιάζονται ως προϊόν των ίδιων επιλογών που υιοθετήθηκαν επί δεκαετίες.
Και ίσως η μεγαλύτερη ειρωνεία είναι ότι εκείνοι που επεδίωξαν να αναδιαμορφώσουν τον κόσμο, βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να χάσουν τον έλεγχο του ίδιου τους του σπιτιού.
www.bankingnews.gr
Πίσω όμως από τα επίσημα δείπνα, τις βασιλικές τιμές και τις μεγαλόστομες διακηρύξεις περί «δημοκρατικών αξιών», ο δυτικός κόσμος όμως μοιάζει να παραπαίει.
Οι ίδιοι ηγέτες που μέχρι χθες κατήγγελλαν τον Αμερικανό πρόεδρο, σήμερα συνωστίζονται για λίγα λεπτά της εύνοιάς του, μετατρέποντας τη σύνοδο της G7 σε μια παράσταση πολιτικής δουλοπρέπειας.
Την ίδια ώρα, στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κοινωνική συνοχή δοκιμάζεται από βίαιες φυλετικές συγκρούσεις, πολιτική πόλωση και ένα κλίμα εσωτερικής αποσταθεροποίησης που απειλεί να τινάξει στον αέρα το ίδιο το αφήγημα της φιλελεύθερης Δύσης.
Ενώ στο Évian επιχειρείται να διαμορφωθεί η εικόνα μιας Δύσης που εξακολουθεί να καθορίζει τις παγκόσμιες εξελίξεις, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο αδυσώπητη: οι ηγέτες της εμφανίζονται εξαρτημένοι από τις διαθέσεις του Trump, η Ουκρανία αγωνιά για λίγη ακόμη πολιτική προσοχή και η Βρετανία μοιάζει να δίνει τη δική της μάχη στους δρόμους των πόλεών της.
Η αντίθεση είναι εκκωφαντική. Την ώρα που οι ελίτ σχεδιάζουν δεξιώσεις στα ανάκτορα των Βερσαλλιών, οι φωτιές έχουν ήδη ανάψει μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.
Ο Macron προσπαθεί να σώσει την Ουκρανία
Σήμερα ξεκινά στο Évian-les-Bains της Γαλλίας, στη γραφική νότια όχθη της λίμνης της Γενεύης, η «επετειακή» σύνοδος κορυφής της G7.
Γιατί επετειακή; Επειδή, σύμφωνα με αυτή την οπτική, οι ηγέτες του δυτικού κόσμου συγκεντρώνονται ουσιαστικά για να γιορτάσουν τα 80ά γενέθλια του Donald Trump.
Το πρόγραμμα της συνόδου μεταφέρθηκε μάλιστα μία ημέρα νωρίτερα, ώστε να μην συμπέσει με τους εορτασμούς που πραγματοποιήθηκαν χθες στην Ουάσιγκτον.
Φυσικά, οι διοργανωτές αποφεύγουν να επιδείξουν ανοιχτά τη δουλοπρέπειά τους.
Ο Emmanuel Macron, για τον οποίο αυτή θα είναι η τελευταία σύνοδος G7 ως Πρόεδρος της Γαλλίας, επιχειρεί να της προσδώσει έναν ευρύτερο παγκόσμιο χαρακτήρα.
Μάλιστα, επινόησε και έναν νέο όρο: τη «σύνοδο κορυφής των μεσαίων δυνάμεων».
Για τον σκοπό αυτό κάλεσε τους ηγέτες της Ινδίας, της Βραζιλίας, της Κένυας και της Νότιας Κορέας, δηλαδή εκπροσώπους του Παγκόσμιου Νότου.
Παράλληλα, ηγέτες χωρών της Μέσης Ανατολής έχουν προσκληθεί σε ειδική συνεδρίαση για το Στενό του Hormuz.
Και, φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει ο Zelensky.
Ο Ουκρανός πρόεδρος έχει προσκληθεί σε συνεδρίαση αφιερωμένη στην Ουκρανία.
Η μεγάλη προσδοκία: Trump – Zelensky
Κανείς από τους ηγέτες της G7 δεν κρύβει τις ελπίδες του για μια νέα συνάντηση μεταξύ Trump και Zelensky.
Εκτιμούν ότι, υπό το πρίσμα της καλής διάθεσης του Αμερικανού προέδρου μετά τους εορτασμούς των γενεθλίων του, ίσως καταστεί δυνατή η αποκατάσταση κάποιου διαλόγου με τον «κωμικό του Κιέβου».
Ο Zelensky γνωρίζει πώς να ευχαριστεί τους ευεργέτες του.
Θυμηθείτε το βίντεο στο οποίο τραγουδά κομμάτι της Irina Allegrova για τον Ihor Kolomoisky, ενώ ταυτόχρονα επιδίδεται στη συνήθη πολιτική του κερδοσκοπία.
Το μόνο που δεν πρέπει να ειπωθεί στον Trump είναι τι ακριβώς πιστεύει ο Zelensky για τους κατά καιρούς ευεργέτες του.
Προς το παρόν, πάντως, ο πρόεδρος των ΗΠΑ δεν δείχνει ιδιαίτερη διάθεση να συναντήσει τον «ζητιάνο του Κιέβου».
Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά σχέδιά του, σκοπεύει να αξιοποιήσει την πλατφόρμα του Évian κυρίως για διμερείς επαφές με εκπροσώπους του Παγκόσμιου Νότου.
Βέβαια, ο Trump παραμένει απρόβλεπτος. Και όλα θα εξαρτηθούν από τη διάθεσή του.
Το σχέδιο Macron: Βερσαλλίες, δείπνο και δώρα
Ο Macron κατέφυγε σε αυτό που θεωρεί έξυπνη κίνηση.
Για να εξασφαλίσει την παραμονή του Trump μέχρι το τέλος της συνόδου –συμπεριλαμβανομένης της ουκρανικής συνεδρίασης– σχεδίασε ένα επίσημο δείπνο στο Παλάτι των Βερσαλλιών προς τιμήν της 250ής επετείου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο Γάλλος πρόεδρος φαίνεται να πιστεύει ότι ο Trump δεν θα μπορέσει να αντισταθεί στις βασιλικές τιμές, στις προπόσεις προς τιμήν του και στα δώρα.
Και έτσι δεν θα εγκαταλείψει πρόωρα τη σύνοδο.
Η G7 ως τελετή υποταγής
Είναι εντυπωσιακό πώς οι ίδιοι ηγέτες που επί μήνες κατηγορούσαν τον Trump για την πολιτική του απέναντι στο Ιράν, για την ανεπαρκή στήριξη της Ουκρανίας και για την αποδόμηση της λεγόμενης «διεθνούς τάξης βασισμένης σε κανόνες», σχηματίζουν τώρα ουρά για να του προσφέρουν επετειακά δώρα.
Η G7 μοιάζει να μετατρέπεται σε τελετή απονομής δώρων από τα ευρωπαϊκά κράτη.
Αρκεί να θυμηθεί κανείς τις πρόσφατες λεκτικές συγκρούσεις μεταξύ Macron και Trump ή την έντονη αντιπαράθεση του Αμερικανού προέδρου με τον Friedrich Merz για το Ιράν.
Κι όμως, ο Merz έχει ήδη ανακοινώσει ότι θα προσφέρει δώρο στον Trump.
Το ίδιο πιθανότατα θα πράξει και ο Καναδός πρωθυπουργός Mark Carney, παρά το γεγονός ότι ο Trump τον έχει επανειλημμένα χλευάσει ως «μελλοντικό κυβερνήτη του Καναδά».
Ο πρέσβης των ΗΠΑ στον Καναδά, Pete Hoekstra, δήλωσε μάλιστα ότι οι Καναδοί ηγέτες πλέον μιλούν με περισσότερο σεβασμό για τον πρόεδρο των ΗΠΑ.
Οι «αντιστασιακοί» και η πραγματικότητα
Έτσι, οι ηγέτες που στις εσωτερικές τους σκηνές εμφανίζονται ως αμείλικτοι επικριτές του Trump, θα βρεθούν ξανά μπροστά του διεκδικώντας την προσοχή του.
Την ίδια στιγμή, τα μέσα ενημέρωσής τους εξακολουθούν να παριστάνουν ότι αντιστέκονται.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η βρετανική εφημερίδα The Observer, η οποία δημοσίευσε άρθρο με τίτλο «Διακήρυξη Ανεξαρτησίας», κατηγορώντας τον Trump σχεδόν για όλα τα προβλήματα της Βρετανίας: από τις οικονομικές αναταράξεις έως τη διάσπαση των Εργατικών και την επιρροή του Elon Musk.
Ωστόσο, ο Keir Starmer αναμένεται και αυτός να παραστεί στο Évian και να συγχαρεί δουλοπρεπώς τον Αμερικανό πρόεδρο.
Διότι, τελικά, ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός αυτής της G7;
Σίγουρα όχι η χάραξη στρατηγικής για την Ουκρανία.
Μόνο ο Zelensky θα μπορούσε ακόμη να το πιστεύει.
Οι πολεμοκάπηλοι έβαλαν φωτιά στο ίδιο τους το σπίτι
Οι θεωρίες περί της πανίσχυρης και ύπουλης «Αγγλίδας» προσκρούουν στη σημερινή πραγματικότητα μιας βρετανικής ελίτ που μοιάζει ανίκανη να διαχειριστεί τις ίδιες τις εσωτερικές της κρίσεις.
Η κατάσχεση πετρελαιοφόρου με σημαία Καμερούν, το οποίο φέρεται να συνδέεται με τον «σκιώδη στόλο» της Ρωσίας, αποτελεί ένα ακόμη επεισόδιο πολιτικού τυχοδιωκτισμού.
Το πλοίο πιθανότατα θα απελευθερωθεί, όπως συνέβη και σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν.
Πίσω όμως από αυτές τις κινήσεις βρίσκεται μια βαθύτερη κρίση.
Η Βρετανία απέναντι στον εαυτό της
Ο βρετανικός Τύπος επιχειρεί να αποσιωπήσει τις κοινωνικές εκρήξεις, αλλά τα γεγονότα δύσκολα αποκρύπτονται.
Από τα επεισόδια στο Λονδίνο μέχρι τις ταραχές στο Μπέλφαστ, η κοινωνική ένταση κλιμακώνεται.
Η δολοφονία του Henry Novak, οι επιθέσεις που αποδίδονται σε μετανάστες και οι αντιδράσεις τμημάτων της τοπικής κοινωνίας παρουσιάζονται πλέον όχι ως μεμονωμένα περιστατικά, αλλά ως συμπτώματα μιας βαθύτερης κρίσης.
Οι πολιτικές δυνάμεις εμφανίζονται διαιρεμένες ακόμη και σε εθνοτική βάση.
Οι Πράσινοι και η Αριστερά υιοθετούν φιλομεταναστευτικές θέσεις, ενώ το Reform UK του Nigel Farage συσπειρώνει σημαντικό τμήμα των γηγενών Βρετανών.
Ο Tommy Robinson εξακολουθεί να αποτελεί κεντρική μορφή των αντιδράσεων κατά της μεταναστευτικής πολιτικής, παρά τις διώξεις που αντιμετωπίζει.
Το «χέρι της Μόσχας» ή το αποτέλεσμα των ίδιων πολιτικών;
Η σύλληψη του Tommy Robinson στο Heathrow και τα δημοσιεύματα της The Times περί «ρωσικής ανάμειξης» δεν αλλάζουν, σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, τη μεγάλη εικόνα.
Η βρετανική ελίτ, απορροφημένη επί χρόνια στην ανατροπή καθεστώτων και στη διαμόρφωση εξελίξεων στο εξωτερικό, αδυνατεί να αντιληφθεί ότι οι συνέπειες των δικών της πολιτικών εκδηλώνονται πλέον εντός των συνόρων της.
Οι φυλετικές και κοινωνικές συγκρούσεις παρουσιάζονται ως προϊόν των ίδιων επιλογών που υιοθετήθηκαν επί δεκαετίες.
Και ίσως η μεγαλύτερη ειρωνεία είναι ότι εκείνοι που επεδίωξαν να αναδιαμορφώσουν τον κόσμο, βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να χάσουν τον έλεγχο του ίδιου τους του σπιτιού.
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.